⁊ vidit hic pulcram puellaꝫ queerat anima deuota quā deſpōſauitaſſumendo noſtra naturaꝫ. Et tūcmiſit̓ quattuor nūcios ⁊ quattuoreuāgeliſtas ꝑ qͣttuor ꝑtes mūdiclamantes. Primus eſt Matheꝰ q̄rlamāt in ſuo euāgelio ex parte regis chriſti. Venite ad me omnesqͣ laboratis ⁊ onerati eſtis: et egoreficiam vos. Secundus nunciuseſt Lucas: dicens in euāgelio ſuoChriſtus liberauit muliereꝫ peccatricem deprehenſaꝫ ī adulterio: dicens illi. Nec ego te condemnabo:vade noli amplius peccare. Tercius nuncius eſt Iohānes euangeliſta: dicens. Litteraſ mortis reuocauit. Vnde dicit. Trāſlati ſumus demorte ad vitaꝫ. Quartus eſt Marcus: dicēs. Ffili remittūtur tibi peccata tua. Item. ꝗmne debitū dimiſi tibi: quoniam rogaſti me: ⁊ egoin filium miſericordie recepi te. Etſic patet ſecundum. ¶ Tercio dicoꝙ chriſtus recipit ignorantes addoctrinam ſue ſapientie. Vnde dicit apl̓us. In eo ſunt recōditi omnes theſauri ſapīe ⁊ ſcientie. Vndeipſe inuitat ignorātes ad ſuam doctrinam ſalutareꝫ Nam dicit de iuſto ⁊ ſapiēte que xp̄s docuit Sap.viij. Aqua ſapientie potauit illumdn̄s deus noſter. Inuitat indoctor:dicens Appropinq̄te ad me ⁊ ꝯgratulamini ī domo diſcipline vt vnꝰquiſqꝫ audiat quid agere debeat:aut quid vitare licuit. Huius legimus figuraꝫ in libro Eſdre. ꝙ filijiſrael acceperūt a dn̄o librū ⁊ legeꝫſed ipſi non ſeruabant ea. Propt̓hoc fuerunt diſꝑſi et tribulati. Tādem venit Eſdras ꝓpheta ⁊ ſapientior omniū: ⁊ fecit gradum ligneūaltum ante portaꝫ templi hieruſalem. ⁊ accepit librum teſtamenti⁊ vocauit cōmuneꝫ populū. ⁊ aſcēdit gradum altum. et populus ſtabat ſubter eum. et legebat de mane vſqꝫ ad veſꝑas. ⁊ omnis populus appropinquabat: ⁊ erigebataures vnuſquiſqꝫ ad lectioneꝫ. Ettunc ait Eſdras. Si illa ſeruabitisq̄ in illo libro ſcripta ſunt qͥ ego legi: deus eripiet vos ⁊ recipiet tāꝙͣfilios. ⁊ erit deus veſter. ⁊ eo ꝙͣ nōſeruauimus ea deus īmiſit nob̓ tribulationes quas paſſi ſumus. Etomnis populus flebat: ⁊ doctrināſeruabat. ¶ Ita ſpiritualiter dominus noſter chriſtꝰ tanꝙͣ Eſdlrasſcriba antiq̄ legis Ita ipſe eſt ꝓphe.ta noue legis. Vnde dixerunt iudeiPropheta magnus ſurrexit in nobis. Surrexit eniꝫ in templo: vbiiudei cōueniebant ⁊ p̄dicabat de libro ſue ſapientie quem habuit incorde. Et dixit iudeis ꝙ quia nllamlegem quā pater dedit dimiſiſſentin̄ veīret tribulatio ſuꝑ eos. Sꝫ iduratū erat eorum cor: ⁊ volebāt eūlapidare. quia docuit eos. SicutNero imperator peſſimus occiditmagiſtrum ſuum Senecam. ⁊ ipſivenditi et tribulati et regno priuati ſunt tam eterno ꝙ temporali.Stſi feciſſent ſicut populus Iſdre