ꝙ diuicie non ſunt proprie noſtreſed accōmodate nobis ⁊ ideo nosnon debemus eas expendere ad nōſtrā volūtate: ſꝫ ad frabernā ne ceſſitatem. Ꝙ nō ſunt proprie noſtre:patet in morte. Si enim camſ duoꝫhomines ſe quitur cuius ſit ignoratur. ſed cum ab inuicem ſeꝑanturcamˢ dominum ſuum imitatur. Sicdue ꝑſone ſunt homo .ſ. ⁊ mundꝰ.cuius diuīcie ſunt. hoīs aūt mūdiignoratur. Sed in mortē diuicie remanent in mundo. ¶ Tertiꝰ diuesfuit qui minis diuīcias ⁊iligebatvt ille cui dominꝰ dixit vt habet̉. Luce. xviij Oīa que habes vade ⁊ vede⁊ da pauperibus ⁊cͣ. Et ſeqͥtur Hisauditis ꝯtriſtatus eſt. quia diuesea̓t valde Talis iſte diues fuit quidiuicias minis diligebat. Contratales habetur pͥma ad thimothe.vi. Qui volunt diuites fierinncidūtin temptationes ⁊ in laqueū diaboli. ⁊ deſideria multa ⁊ inutilia ⁊ nōciua que inergunt hoīem in interitum. Et nos potiꝰ mergere debemꝰeas ſic̄ refert Ihero. de ſocrate ph̓oqui collecto magno aui̓ pondere ꝓiecit in mare. d. Abite ceſſum id ēin ꝓfundū male cupiditates. egovos mergam ne ip̄e mergar a vobis. Quartus diues fuit qui inuiſte ac quirebat Iſte fuit villicuſ imquitatis: qui de bonis dnī ſui ditatꝰfuit. Luce. xvi. Cōtra tales dic̄ auguſtinꝰ. Res qͥs cupis muſcipulaeſt duꝫ cupis caperis. tenes alienūteneris a dyabolo. Ozee. vn̄. Ffactꝰeſt effrāim columba ſeducta nonhabens cor. bene ſeducta. quia cuꝫauaris granū aliene ſb̓ſtātie vultcaꝑe. a laqueo dyaboli capitur. Etbene non habēs cor .ſ. in corꝑe: ſedin archa. ¶ Secundo iſte diues fuit in magnis honoribus quia īduebatur purpura ad oſtētationem⁊ biſſo ad delectationem. Non debet tamē homo de veſtibuſ gloriarireſpiciendo ad pctm̄ ſuum Peccatu em̄ fuit cā veſtiū. qꝛ hō āte peccatum nudꝰ erat. nec veſte induebatur. qꝛ indutꝰ erat veſte inno cētieVnde videmꝰ ꝙ ſol non indiget veſtimēto. qꝛ indutꝰ eſt ſuo ſplendoreOsͣ. Amictus luīe ſicut veſtimentoNec lilium. qui a indutꝰ ē ſuo candore. Mat̓. vij: Conſidera lilia agriquo creſcūt. non laborant neqꝫ nētDico autē vobis qm̄ nec ſalomo inomni gloria ſua cooꝑtus eſt ſicutvnū ex iſtis ¶ Nec ager. qui indutꝰeſt ſuo virore Luce. xij. Si aūt fenūqd̓ hodie eſt ⁊ cras ī dlibanū mittitur deus ſic veſtit: quanto magisvos minime fidei. Nolite ergo ſolliciti eſſe dicentes ⁊cͣ. Homo ergo āte peccatū non indigebat veſtimeto. quia ſupponendo ꝙ creatꝰ fuitin gra: ip̄e ad inſtar ſolis indutuſerat luce gre. ad inſtar lilij cā doreinnocētie. ad inſtar agri viroe̓ virtutū. Sed ꝑdita innō cētia: aduenitverecūdia. Tūc deus hoī veſtes pelliceas fecit. Homo per peccatū fuit vuineratus. excecatus. atqꝫ ī furto deprehenſus. Et ideo fanquam