Et lux luceat in mundo quādo xp̄sexiuit vterū virginis ⁊ munduꝫ illuminauit. ⁊ terrā ⁊ homo de terragerminauit herbam virentē ⁊ fructum ẜm ſpecies ſuas ⁊ virtuteſ diuerſas mediante chriſto. Vn̄ aitAuguſ. in liº. de ſpū ⁊ anima. Eratinquit nubeſ tenebroſa an̄ oculoſmeos ⁊ in tenebris ambulabaꝫ;ſed venit illuminator meꝰ et deduxit me de tenebris in luceꝫ. Et ſic patet ꝙ chriſtus eſt hux tenens ſupͣmuꝫ locuꝫ. ⁊ ſine chriſto nihil meritorie poſſumus oꝑari. ¶ Secundo gratia ſpūſſancti dicit̉ lux. Vn̄dicit chriſtus in euangelio Ioh̓.xij. dum lucē habetis credite in lucem vt filij lucis ſitis. Nā videmꝰqn̄ homo eſt in tenebris non percipit q̄ ſibi ſunt nociua: vtrū ꝓpe vellonge ſint. Poſſet eniꝫ homo in tenebris dormire inter ſerpentes venenoſos ꝙ neſciret: ſꝫ quando luxveniret cognoſceret ꝙ fuit in magno ꝑiculo. Ita peccator exiſtēs īmortalibus peccatis: dormit ⁊ ambulat in tenebris inter vermes cōſcientie ⁊ inter ſerpētes demonuꝫ.⁊ hec cognoſce̓ non poteſt: niſi mediante gratia ſpiritus ſancti. Huius legimus figurā Act̉. xij. Petrꝰerat in tenebris: ⁊ omnis populꝰiudeoꝝ expectabat vt educeretur:⁊ interficeretur. ſed venit angeluſquem miſit dn̄s ⁊ edluxit eū: dicēsSurge ſequere me. Et ſurgēs ſēcutus eſt eum. Et ceciderūt catene demanibus ſuis: et ꝑtranſijt portaꝫferream. Et poſtea ait. Nūc ſcio vere qꝛ miſit dn̄s angelū ſuum ⁊ liberauit me de tenebris ⁊ de om̄i expectatione plebis iudeoꝝ. Ita moraliter peccator eſt vnictꝰ catenis peccatoruꝫ ⁊ ſolui non p̄t. qꝛ tenebreſunt ī habitaculo cordis. expectaeum populꝰ infernoꝝ vt trabaturad efernā mortē. ſꝫ mittit dn̄s ſpm̄ſanctū vt furgat ⁊ ſeqͥtur eū extraportam ferreā. ⁊ d̓um ſurgit ꝑ peccati ꝯfeſſioneꝫ: ſoluit̉ catena vitiorum qn̄ ſacerdos ponit manuꝫ ſupͣcaput eiꝰ ⁊ reſtituit in pͥſtinā gratiam: tūc vadēs bene p̄t cogitare vetrorſuꝫ ad vitia: ⁊ dicens. Nūc ſciovere qꝛ miſit dn̄s grāꝫ ſpūſſancti:⁊ liberatꝰ ſuꝫ ab oī expectatiōe plebis infernoꝝ. qꝛ ſi mortuꝰ eſſem intalibus peccatis: eternaliter dānatus fuiſſeꝫ. Vn̄ Augꝰ. ī ſoliloqͥo.Cōuerſus vidi tenebras in quibꝰfuerā ⁊ abiſſuꝫ peccatoꝝ in qͣ iacuerā. Ve tenebris in quibꝰ celū vidi. nec me cognoui ⁊ te dominū dereliqui: qͥ es lux vera. Et ſic patetꝙ gratia ſpūſſancti dicit̉ lux. ideolux venit īmundū. ¶ Tercio iuſtꝰhomo dicit̉ lux. In̄ ath̓. v. dn̄sdixit ad diſcipuloſ ⁊ ad oēs iuſtoVos eſtis lux mūdi. Quare. qꝛ luxmultiplicat fructꝰ. Quāto eī terrāmagis hꝫ de luce: tanto plus hꝫ defructibꝰ bonis. Vnde alique vallesvbi non eſt lux: ibi non eſt fructus. Iteꝫ lux multo plus comminicat alijs ꝙͣ ſibijpſi. ita iuſtus cōmunicat gratiam ſibi a deo dataꝫ