Prima ꝓprietas. quia ſanat ſuperfluos humores qꝛ dicūt naturaleſmagiſtri. Si ros n̄ cāderet ſuꝑfluihumores tꝑe eſtiuali aſcēderent:et aerem inficerent: ſed ros temperal̓. Ideo apotecarij vtunt̉ rore ꝓpter leprā. Huius legimꝰ figuramiiij. ℟. ꝙ leproſi aliqui fuerunt expulſi: ſed intrabāt qd̓dam caſtrū⁊ de nocte cecidit ros quo ſe lauabant ⁊ mundati ſunt. Ideo nos fucramꝰ leproſi in anima ꝓpter pctāprimoꝝ parentū. Et ergo xp̄s exiuit a pr̄e velut ros de celo vt ſanaret. Ait anima deuota in canti. Caput plenum eſt rore: cincini pleniſūt gultis. Secūda ꝓprietas roriseſt qꝛ refrigerat. vn̄ illud tempꝰquo ros cadit in eſtate ē frigidumde mane ꝓpter rorē. Ideo dicunt naturales magiſtri ꝙ in cōchis marinis albis iuxta mare generāturmargarite de rore mediante ventoaquilonari. Ideo ait iob. Nōne ardorem refrigerat ros.? Et iſte margarite valent ꝯtra caducū morbūque dicunt̉ vniones. Ita xp̄us exiuit vr nos cōſeruaret a caſu morliſpeccati. qꝛ ros celi ī vtero virginiſvelut alba concha factus ē homoTertia ꝓprietas roris. quia paſcitVn̄ oues libentiꝰ paſcunt̉ in montibus vbi ipſe ros frequenter cadit. qꝛ bene nutrit. Vnde in psͣ. Sicut ros hermon qͥ deſcendit in mōtem ſyon. Et ſic d̓icit ꝓpheta ꝙ patres antiquē legis ſolebant ouesde mote hermon offerre ac immolare in monte ſion. quia ibi erātpaſcua pulcra ꝓpter rorem celeſtēItem quomodo ros hermon deſcēdit in montem. rquire in ſecundladmn̄ca poſt epiphaniam. Item piſces paſcunt̉ in aquis de rore celivt videmus aꝑte aperiunt os ſuū⁊ capiunt rorem. Iteꝫ pulli coruorum paſcuntur de rore ꝙͣdiu nonhabent nigras plumas ſicut dicitur in psͣ. Qui dat iumentis eſcaꝫipſorum: et pullis coruorum muocantibus euꝫ. Exiuit igitur vt nospaſceret. Item cuꝫ rore cecidit māna patribus in deſerto Ita exiuitcum rore celi chriſtus: vt nos paſceret pane angelico. Vnde ait Iohannis Ego ſum panis viuus qͥde celo deſcendi Ergo exiuit vt ros.Quarta ꝓprietaſ roris eſt qꝛ dulcorat. vnde apes colligentes mel defloribus vbi ros cadit dulcius ē.Vnde gregorius. Sicut apes in flore: ita chriſtus in caſta mente. Etſic patet ꝙ chriſtꝰ a patre exiuitvelut ros de celo ⁊cͣ. Secundo chriſtus exiuit a patre ⁊ venit̓ in mundum: ſicut riuulus a fonte ad terram irrigandam Videmus nāqꝫꝙ terra non poteſt facere fructumſine aqua. Ideo ait dauid̓ Animamea ſicut terra ſine aqua. quia ſic̄terra non facit fructum ſine aquaita anima hominis nō potuit face̓fructū meritoriū: niſi xp̄s exiret apatre ⁊ irrigaret anima ſua miſericordia ⁊ grā Huius legmiꝰ figuram quarto regū ꝙ ariditas eratj. iiij.