et ideo gaudeo Et in littera ſcripſitQuem fugi modo diligo id ē dominum meum iheſum chriſtum. etquem dilexi videlicet dyabolū. mōdo fugio ꝑ penitentiam Et quod fugi modo peniteo: videlicet verba deiaudire ſepe fugi ⁊ penitēdo mō gaudeo Ideo ec talis triſticia eſt bonaquia hominem in anima ſaluat. ⁊in cōſcientia letificat. Vnde bernardus Anima que triſtis eſt ſuꝑ magnitudinē peccati. ⁊ incuruata incedit ex timore domini: illi dominusdabit gratiaꝫ ⁊ letificabit ea. ⁊ ſictriſticia vertetur in gaudium. Secūdo dico ꝙ de mundo gaudentes triſtantur de gaudij amiſſione. Vn̄de illis dicitur iob. Gaudent ad ſonitum organi: ⁊ in puncto ad infernum deſcendunt. ⁊ ſic triſtantur.Ideo ait in alio capitulo ſapiens.Meliꝰ ē ire ad domū luctꝰ ꝙͣ ad domum ꝯuiuij: quia gaudium doloe̓ſepe miſcet̉. Nā videmꝰ ī natua̓libꝰꝙ ſepe poſt auram claram ⁊ ſplendorem ſolis ſequitur pluuia ⁊ tempeſtas. ⁊ poſt eſtatem venit hyēsDe tali gaudio temꝑali qn̄ homohoc ꝑdidit triſtat̉. Legimꝰ figurain libro ione. ca. iiij. ꝙ ionas propheta domini multū feſſus fuit exlabore itineris tꝑe eſtiuali ⁊ nullūhabuit r̓frigerium: ſꝫ poſuit ſe iuxta viam vt requieſceret et obdormuit Et videbatur ſibi ꝙ ſuꝑ euꝫ creſceret arbor magna .ſ. edera que creſcit ad muros. ⁊ ex illo habuit gaudium in vmbra. Et ſtatim venit vermis corrodens arboēm ⁊ aruit ⁊ folia ceciderunt ⁊ vmbra ab eo receſſit ac p̄terijt ⁊ ſic euigilauit ꝓph̓a⁊ triſtis minis erat. quia non hūititerum rifrigerium. Ita moraliterhomo ambulat in hoc mundo diu̓ſa loca hin̄cinde. ⁊ gaudet in tranſitorijs iuxta viam vaītatis: ⁊ ī gaudium mundi tranſit ſic̄ vmbra vtait iob Sic̄ vmbra pretereunt gaudia Et cuꝫ ſic requieſcit ſub vmbraleticie gaudet. Sed venit vermiſ corrodens arborem corporis ⁊ folia cadunt. quia omnes vires deficiunt.⁊ tunc anima exiens de corpore etquaſi de ſomno euigilans triſtat̉.quia tunc non habet refrigeium adeo. Ideo ait Iheremias trenorumcapi. iiij. in perſona illorum dicēsDefecit gaudium cordis noſtri verſus eſt in luctum chorus noſter: ⁊corona capitis noſtri cecidit. ve nobis quia peccauimuſ. Et ſic palꝫ ꝙaliqui triſtantur de gaudij tranſitorij amiſſione ¶ Tertio aliqui triſtantur videlicet fortunati de fortune mutatione. Naꝫ fortuna multoſex altat ī hoc mūdo. vnde ipſi gaudent ⁊ multos deijcit ac deponit̓ vnde triſtantur. Vnde ait poeta. Quēvult exaltat: quem vult fortuna recalcat. ¶ Huius legimus figuramin libro Heſter. iiij. ꝙ aſſuerusrex habuit quēdam aduocatumqui vocabatur aman. et ille amanfuit multum magnus et potenset in gloria eleuatus: et alius bonus homo nomine Mardocheus