oues in hoc mundo id̓ eſt animaſad imagine dei creatas. Sed venitleo ſuꝑbie lucifer. ⁊ vrſus ſathanas auaricie. ⁊ tulerūt predā Miſit igitur pater filiuꝫ ſuum dauid.ſ. chriſtuꝫ paſcere oues in hoc mūdo ſcilicet ſuos fideles. Venit igit̉leo ⁊ vrſus ⁊ demō ⁊ mūdꝰ animādeuorando. ad limbum ꝑ ſuam potentiaꝫ ducendo. Quod videns dauida. chriſtus: accepit baculuma. ſanctam crucem ⁊ cum leone etvrſo pugnauit ⁊ eos ſuperauit. ⁊oues captas in limbo ſedentes adquinqꝫ milia annorum liberauit ⁊libertati r̄ſtituit. Vnde pͣsͣ. Eduxiteos de tenebris ⁊ vmbra mortis ⁊vincula eorum dirupit. et libertati dedit. Ergo chriſtuſ bonꝰ paſtoroues ſuas liberauit: vt eas quaſiſuas in libertate poſſideat Quartodico ꝙ xp̄us paſtor bonus paſcitoues ſuas fructuoſe vt eaſ alliciatPaſcit eas oues ⁊ fideles diuerſiſcibarijs. Primo cibo naturali: vtfructus terre ⁊ arboruꝫ ꝓ nobis ꝓducendo vt nos paſcat Vn̄ ait leuitici. xvi. dabovobis pluuiā ſerotinam: ⁊ imbrem matutinum et terra gignet fructus ſuos ⁊ arborespomis r̄plebuntur. Secūdo paſciteas de carnibus pecoꝝ diuerſoꝝ.Vnde psͣ. Omnia ſub pedibus eiꝰoues ⁊ boues vniuerſaſ inſuꝑ ⁊ pecora campi. voluc res celi ⁊ piſcesmaris Tercō paſcit oues eius pane ſancte doctrine verbi dei. Eccī ⁊Cibauit eos pane vite ⁊ ītellectuſQuarto paſcit oues eius tibo ſacͣmētali. Iohan. xi. Caro mea vereeſt cibus et ſanguis meus vere ēpotus. Huius legimꝰ figurā in exodo. capitulo. iij. ꝙ moyſes paſcebat ouēs: ⁊ minabat eas in inferiorā deſerti: ⁊ ibi paſcebant̉ in herbis virentibus Ita chriſtꝰ minatgregem ſuarum ouiū in interioradeſerti ⁊ ad ſolitariā vitam: huiuſmundi fugiendo ⁊ ibi in herbis virentibus ⁊ in duodecim articulisfidei quibus homo vireſcit in ꝟtutibus. Et ſicut moyſi ibi loquebatur ieſus ita loquitur ſuis ouibꝰinſpirationibus diuinis. De iſtispaſcuis vberrimiſ ait in lib̓. ezech̓.xxviij. Ego requiram oues measet paſcam eas in montibus iſrl̓.⁊t ibi vireſcunt in herbis virentibꝰrib iſiuanto enim montes ſunt altiores: tanto flores ⁊ herbe dulciorespropter rorem: qui citius cadit inmontes ꝙ in valles. Et oues libentius comedunt in montibus: ꝙͣ invallibus ⁊ lac eo dulcius eſt propter herbas montium IIta ſpiritualiter. Quāto altius homo aſcēdit montem contemplationis. tāto dultius paſcitur in diuinis. Etquanto magis tendit ad ima conuallium: tanto minꝰ capit de dulcibus Et iō monet ipſe ꝓphetal̓ꝰ ſayas omnes oues atqꝫ fideles xp̄idices. Venite aſcendamꝰ ad montem domini: ⁊ ibi paſcua inueniamꝰ Ergo dn̄s nr̄ ieſus xxp̄s paſtorbonus qui etiaꝫ ſuas oues ſignat