ctificauit in vbero inr̄no Cui dixitSine amore nō poteris ſaluari ꝓpt̓carentiaꝫ cuius homo perit Quartam litteram miſit ſibi ꝑꝓpriū filium ſuum de monte eterno: q̄ ipſuꝫhominem redemit ſuo ꝓprio ſāguine Et ille erat tenor ſue littere ¶ deomnibus nihil aliud peto: niſi vtmediligas ſicut tuum germanuꝫ.Et ſic eſt ꝙ dēmus oculoſ ſubleuare ad deum: ſicut ꝓfugi ad monteꝫin quem fugiamus Tertio dēmuſoculos ſubleuare vt ꝑſecuti in liberatorem in quē ſperamꝰ. Videmꝰnāqꝫ ꝙ hodie pauꝑes. iuſti ⁊ ſimplices a malis ꝑſequuntur diuerſimode velut veruſ heres filiꝰ abrahe a ſpurio iſmahele Verus heresetermi regni eſt iuſtus. ⁊ ido eijcitur ſpurius filiꝰ ancille. Et hoc on̄tepl̓a hod ierna que ſumpta eſt degeneſi. Et paulus ponit̉ eam ꝓ exemplo ꝑſecutionis iuſtoꝝ. ⁊ condemnatione malorū. dicit̉ ꝙ abrͣham habuit duos filios. vnum deancilla ⁊ alium de libera ⁊ de vxoreꝓpria. Sed cuꝫ eſſent ambo ꝑuuliiſti pueri videlicet yſaacverus heres ⁊ liber. et yſmahel ſpuriꝰ: luſerunt in domo ⁊ ſpurius ꝑcuſſit verum heredem Quod eius mat̓ moleſte ferens: ⁊ tollens filium ſuuꝫin gremium: dixit ad abrahā Tuꝓmiſiſti mihi quando deus daretmichi filium ꝙ velles eijcere ancillam ⁊ filiuꝫ eius quia filius ancille non debet eſſe heres cum filio libere Tunc abrahaꝫ dixit ad ancillam Tolle filium tuum et vade dedomo mea: et dedit ei cibaria provia. Que iuit in deſertum ⁊ voluitire in egiptum. et errauit in deſerto: et non habuit aquam nec aliquid ad bibendum ꝑ triduuꝫ. Itafuit deſꝑata ꝓpter penuriam aqueꝙ voluit r̄linquere filium ibi ſubarbore ⁊ recedere. Sed puer clamabat poſt matrem: ⁊ mota ſunt mrna viſcera ⁊ reuerſa ad puerum etlacrimata ē. Et leuauit oculos addeum ⁊ orauit. Tunc miſit angelūſuum: qui eduxit eam ad fontem īdeſerto. ⁊ ibi habitauit ad ml̓toˢannos. et filius accepit vxorem deegipto et creuit in genteꝫ magnā.⁊ iſti dicebantur iſmahelite. ⁊ iſtiſemper perſequebant̓ filios abrahe qui fuerunt veri heredes Et ideodicit apoſtolus in hac epiſtola.Ita et nunc omnis iuſtus et penitens eſt verus heres: ſed iuſti ⁊ boni veri heredes a ſpurijs id ē a pelſimis ꝑſequuntur. Sed veniet hora in die iudicij ꝙ ancilla et filiuſeius eijciētur: id eſt corpus ⁊ anima ad deſertum eterne damnationis: vbi ſuſtinent ſitim. ⁊ non habent aquam miſericordie. ⁊ verusheres iuſtus ⁊ penitens manet inhereditate patris. Liberi ſumus q̄libertate xjp̄s nos libea̓uit. Ido omnis homo qui eſt ſine peccato eſtliber ⁊ heres et omnis peccator expellit̓. Ideo oīs iuſtus ⁊penitensſi ꝑſequitur: ſubleuet oculos ſuosad dn̄m deuꝫ noſtꝝ: ⁊ liberabit eū