die a preſbiteris ⁊ vnuſquiſqꝫ fidelis in iſtis diebꝰ ſe preꝑet: vt indie paſche paneꝫ angelorū digneſuſcipiat. De quo ait dn̄s. Ego ſūpanis viuus qͥ de celo deſcēdi. Io.xij. Si qͥs māducauerit ex hoc pane viuet in eternū.dn̄īca reminiſcere. ſer. xviij.Cce mulier cananea a finibꝰ illis egreſſa clamauit dicens. Miſerere mei⁊cͣ. Math̓. xv. Iſta mulier volensfilie ſue grām impetrare: ſapiēterſciuit allegare. Pximo apud̓ xp̄mcaptat beniuolentiā in eo ꝙ vocateum dn̄m ⁊ filiū dauid In hoc em̄cōfitet̉ eū eſſe veꝝ deū: inqͣntum vocat eū eſſe dn̄ꝫ. Et veꝝ hoīem inqͣntum d̓t ip̄m eſſe filiū dauid̓. Scdoinſinuat ſuā tribulationē ⁊ miſeriam cuꝫ dicit. filia mea a demoniotorquet̉. Tertio īplorat eiꝰ mīamcum d̓t. miſerere in ei Xp̄s āt. iiij.magnas duricias on̄t ſibi. nō vteam ꝯfunderet: ſꝫ vt eius fidē ⁊ conſtantiā ꝯprobae̓t. Prima duriciafuit in hoc ꝙ ſibi rn̄dere noluit acſi eſſet excōicata vel xp̄i rn̄ſione indigna Vn̄ dicit̉ ꝙ nō rn̄t ei verbūScd̓a duricia fuit ī hoc ꝙ dixit eānō eſſe de ouibꝰ iſrahel. Vn̄ dixitNō ſum miſſus niſi adoues q̄ ꝑierunt domꝰ iſrahel. Ques āt domuſiſrl̓ erant oues dei. In hoc āt ꝙ dixit eā nō eſſe de ouibꝰ iſrl̓: inſinuauit eā nō eſſe de ouibꝰ dei. ⁊ ꝑ cōſequens relinquebat̉ ꝙ erat de ouibus dyaboli. Tertia duricia fuit īhoc ꝙ ipſam caneꝫ appellauit Nōſolū em̄ dixit ipſam nō eſſe oueꝫſed etiā eſſe canē. Quarta duriciafuit ī hoc ꝙ dixit ea nō eſſe dignāveſci pane filiorū. Vn̄ de his duobus .ſ. ꝙ erarcanis ⁊ ꝙ non erat̉digna veſci pane filiorum: ait. Nōeſt bonum ſumere panē filioruꝫ: ⁊mittere canibus ad māducandūEcce quot et ꝙͣ magnas duriciason̄t ei xp̄s: vt eius cōſtantiam cōprobaret Non eſt aliqua mulierita patiens ⁊ ita ſancta q̄ ſi alicuiviro magno loqueret̉; et ipſe ſibitanꝙͣ excōicate loqͥ nollet. et inſuꝑ eam ouē dyaboli diceret ⁊ canēappellaret ⁊ indignā eā veſci paneaſſereret: q̄ nō recederet turbata ⁊ſcandalizata. Ipſa em̄ in omnibꝰcōſtans ⁊ patiens ſemꝑ fuit. Naꝫad primam duriciaꝫ ſe habuit ꝓuide qꝛ a pn̓cipio ire noluit ad petrum vel ad iacobum vel ad iohānē nec ad aliquem aliū diſcipulūſed tm̄ ad ipſum xp̄m. Tamen videns ꝙ xp̄s ſibi reſpondere nolletꝓuidit ſibi et ad diſcipulos iuit;rogans vt ipſi intercedere ꝓ eadignarentur Tunc accedentes diſcipuli rogauerunt eum dicentes dimitte ea et fac quod ipſa petit etſic r̄cedet. qꝛ clamat poſt nos ex hͦꝙ eā tenes. qd̓ petit nō ꝯples. Rn̄tuꝫ ad ſcd̓am duriciam ſe habuitmagnanimiter. Nam cū diſcipuliꝓ ea rogatent ⁊ chriſtus dixit eanō eſſe de ouibꝰ dei ⁊ ꝑ ꝯſequense. ij.