nota pctōrem ꝯſuetudinariū quipeccauit in dd̓ a in deū pr̄em in diuinis q̄ ip̄m expellit de regno eternō ſꝫ regnāte ſalomone ⁊ xp̄o quieſt rex pacificus faciēs paceꝫ interdeuꝫ ⁊ peccatorem recipit pctōrempenitentē ad grāma reſtituit eumin gradū priſtinū. ſed peccator accepit preceptū ab eo vt nō trāſgrediatur cedron ⁊ precepta euangelica: ſed maneat in iheruſaleꝫ ⁊ inſtatu pͥm̄e Sed cum peccator preceptum trāſgreditur in cō ſuetudine peccatoꝝ antiquorū. tūc temꝑemortis mittit xp̄us ſuos famulosꝟtortores qͥ ducunt euꝫ ad ſupplicium: ⁊ ſic hō multotiens cadit excōſuetudinē. Ideo dēt hō ſepe ꝯfiteri. Vnde ait Ihero. Sicut ethiopsdifficile poteſt mutare pellem ſuā.ita peccator cōſuetudinarius ſtatum ſuū ⁊cͣ. Tertio dico ꝙ homodebet conuerti ꝓpter mortis incertitudinem. Vn̄ bernardꝰ. Nihil certius morte. ⁊ nihil incertius horamortis. Vn̄ ait poeta. vnde verſusHoc ſcio ꝙ morior vbi quō neſcioqn̄. Sepe eniꝫ homo cadit improuiſe in foueā mortis duꝫ non ſperatExemplū in naturis reꝝ de quodāhomine qͥ ambulabat ꝑ heremuꝫcui occurrit vnicornis ip̄m volensſuo cornu occidere trudens penescor hominis. et ile retrogra dienset antea ſe defendēs quantuꝫ potuit donec retrogradiendo cecidit infoueā valde ꝓfundaꝫ ī cuiꝰ mediocreuit arbor. ſuꝑ quam in caſu remāſit ſubter ipſum in fundo foneeerāt ſerpētes ⁊ bufones capita erigētes caſum iſtiꝰ expectantes ⁊ demuro exierunt duo mures vnꝰ albus ⁊ vnꝰ niger arboreꝫ illaꝫ corrodentes ⁊ in arbore creuerunt pomapulcra ⁊ ille apprehendit poma ⁊cōmedit ⁊ oblitus omnis dolorisvidelicet vnicornis ſuꝑius ſtantiſinferiꝰ bufonū ⁊ ſerpentiuꝫ ⁊ murium corrodētiū. donec arbor ceciditet ille in foueā corruit. et ſerpēteset bufones deuorauer̄t eū Ita mōraliter vnicornis eſt morſ que eſthorribiliſ nulli parcens. nec diuiti. nec ſeni. nec pauperi. nec iuueniquerens homineꝫ interficere ſꝫ homo ſe defendit in quantum poteſtCum enim ſentit venire vnicornūpuſtua pusꝙymortē cito quei̓t medicinā in ortis Et fouea eſt ſepulcꝝ in quo ſedent ſerpentes ⁊ bufones mortemhominis expectantes. ſed ſedet homo in arbore fragilitatiſ humanequam duo mures corrodunt .i. dies ⁊ nox videlicet albus ē dies ⁊ niger eſt nox. ſed poma ī arbore ſūtdelicie mūdi. que homo accipit etobliuiſcitur mortē ⁊ fragilitatemſue nature. donec cadat in foueamſepulture ⁊ deuoret̉ a ſerpentibuſet bufonibꝰ Id̓ debemꝰ cōuerti cito qꝛ neſcimꝰ qn̄ mors veniet. Erͣto dico ꝙ debemus cito cōuerti addn̄m ꝓpter p̄cij remunerationemet ad ꝓmerendum eternā gloriān ait dn̄s iſa. Conuertimini adme et ſalui eritis et exo vr̄ dn̄s in
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten