homineꝫ eſſe. ſꝫ cum viderūt ipſuꝫmiracula facere que veruſ homo facere non poteſt .ſ. mortuoſ ſuſcitare:ſuper aquas ſiccis pedibus ambutare: ī nullo peccare: demones de hominibus ſolo verbo fugare: leproſos mūdare: credebant ipſum eſſechriſtuꝫ. ſed neſciebat ꝓ certo vtꝝeſſet deus an homo vſqꝫ ad paſſionem: tūc manifeſte videbant qn̄ incruce ſpiritum emiſit: ⁊ in limbumdeſcendit et illos ſanctos patres liberauit. Ideo chriſti īcarnatio eſtprimuꝫ mirabile quod angeli: homines: ⁊ demones amirantur. ¶ Secunduꝫ mirabile eſt peccatoris cōuerſio. Vnde ait Bernardꝰ. Iſtudmirabile quod omnes homīes mirantur.ſ. ꝙ deus mundū de nihilocreauit. ſed illud eſt mirabiliꝰ ꝙdeus qui peccatorem viliſſimuꝫ qͥin multis peccatis mortalibus deūoffendit: reuocat. et illum vult inpriſtinam gratiam recipere ꝙͣ nōuum munduꝫ creare. Hoc probatur tribus rationibus. Prima ratio eſt illa. deus creauit munduꝫ⁊ celum: ⁊ poſuit ſolem. ſtellas: etlunaꝫ. ſi ſtelle caderent non eaſ adpriſtinuꝫ locum collocaret. qꝛ ſuūopus perfectū annihilaret. Et tumhomo habet liberum arbitriuꝫ: ſciens bonum ⁊ malum: et tamen cadit milleſies de ſuo ſtatu recto adſtatum peccatoꝝ. ⁊ tamen deus recipit ipſum ad gratiam tanquā filium: vt patet in illa parabola deperdito filio. Secūda ratio eſt illaꝙ maius miraculū eſt peccatoreꝫrecipere ad gratiam ꝙͣ munduꝫ nouum creare. deus creauit mundūſine omni adiutorio et reſiſtentia:vt patet in Gen̄. Sed homineꝫ peccatorem ſcd̓m ſuam iuſticiaꝫ nonpoteſt accipere ad gratiam ſine adiutorio peccatoris. et adiutoriumpeccatoris eſt ſolum dicere quattuor verba cum cordis cōtritione. ſcilicet peccaui domine: miſerere mei.vt patet in psͣ. Tercia ratio eſt ꝙdeus quando creauit celū ⁊ terramangeli in tantum non fuerunt gauiſi ſicut de cōuerſione peccatoruꝫvt ipſe dominꝰ teſtatus eſt in euagelio Math̓. Gaudiuꝫ eſt angelisdei ſuper vno peccatore penitentiaꝫagente ꝙͣ ſuper nonagintanouemiuſtis: qui non indigent penitētiaEt ſic patet ſecundum amirabile.¶ Terciuꝫ amimirabile quod omnes homines ammirantur eſt ſtatus mundi mutatio dextre excelſiEt ideo comparatur rote fortune inqua quattuor ſedēt. Vnde legimꝰꝙ romāi depixer̄t mutatōeꝫ mūdiqͣſi rotaꝫ in qua quattuor ſedebantvnus in medio rote aſcendendo: ⁊iuxta illum ſcribebant: regnabo. etvnum in ſummitate rote: regno. etvnuꝫ in medio deſcendendo: regnaui. ⁊ vnum infra rotam iacentem;ſum ſine regno. Ad propoſituꝫ iſtarota ſignat ſtatum huius mundiquia ſicut rota voluitur: ita ſtatusmundi. Vnde videmus ꝙ nūc eſthomo diues: nunc pauper: nunc le