magnā mīam ſuā ſaluos nos fec̄.o in quanta miſeria damnacōniseramꝰ. deum offendebamꝰ et ipſein nullo nobis fuit obligatus. innullo nob̓ indiguit. ⁊ tamē ꝓpternos venit in munduꝫ vbi tot mcōmoda ⁊ tantam morteꝫ ſuſtinuit.Ecce quata miſei cordia venit deusad hoīes. dominus ad ſeruos diuesad egenos. potens ad infirmos. ſapiens ad ſtultos. bonꝰ ad impios.medicus ad egrotos. Et ex ezechiele patꝫ ꝑ hoc vbi dr̄. In quacūqꝫhora pctor ingenuerit: eius peccata nūꝙͣ r̄cordabor Ioh̓. deꝰ veraxeſt implere q̄ ꝓmiſit Sequit̉ correlariū. ꝙ deꝰ nos nunꝙͣ damnabit̉Sed timeo ꝙ noſmetipſi per pctānrā damnabimuſ noſmetipſos ſinon ꝯuertimur ad veniam ꝑ veraꝫet integrā ꝯfeſſionē. ⁊ ideo xp̄s venit in hunc mundū vt nos ſaluetſicut medicus vtꝫ in euāgelio Lu.Hō quidaꝫ deſcēdebat a ihrl̓m inihericō. et incidit in latrones q̄ ip̄ꝫſpoliauerunt et vulnerauerunt vſqꝫ ad mortem ⁊ ſemiuiuuꝫ reliquerunt euꝫ. venit autem ⁊cͣ. Poſteavenit ſamaritanꝰ qui mīa motuseſt ſuꝑ illū infirmū: et lauit cuꝫ vinō vulnera eius ⁊ infudit oleū ipſum ſanando ⁊cͣ Ita moralit̓ homoiſte qui dn̄dit a ihrl̓m in ihericoeſt humanitas deſcendens ꝑpeccatum de ſtatu innocētie in ſtatu mniſerie et nicidit in latrones .. ſpūsmalignos qͥ ipſum velut latronesvirtutibꝰ ſpoliauerūt. ⁊ vſꝫ ad mortem aīe vulnerauerūt. Qd̓ cōqueritur yſa. d. Vulnerati eramꝰ ꝓpterpcta noſtra: ſed ſacerdos ⁊ ſacerdotes antique legis ip̄m curae̓ nōpotuerunt Nec leuita ⁊ pr̄es legisnature. Sed venit ſamaritanus. .medicus nr̄ ieſus xp̄us qͥ mīa motus infudit vinū ſue humanitatiſmixte cū deitate. et cuꝫ oleo mīe invulnera nr̄a. ⁊ ſanauit nos medicus. Ideo ait yſa. vulnerati eramꝰet eius liuore ſanati ſumꝰ Et ſic pꝫſecundū ꝙ xp̄s in hunc mundū vtmedicus ad infirmū venit. Tertiodixi ꝙ xp̄s venit ī mentē hominisvelut amicus ad amicū Videmuſad oculum qn̄ aliquis habet amicum ad ip̄m venire volentem et inomnibuſ ditare cupientē: ſolet ſepreꝑare. ſuuꝫ hoſpiciuꝫ quantumvalet ordinare. Ita ſpūaliter xp̄sverus amicus nr̄ qui magnā amiitaticaciciā circa nos on̄t. qꝛ ꝓ nobis invera amicitia mortē ſuſtinuit Vn̄dicit̉ in ꝓuer. Amico fideli nulla ēcomꝑatio Et ille amicuſ libenter qͦtidie veniret ad nos gratiam ſuamnobis infundendo: ſi nos eſſemuſparati. vl̓ ipſe ait Apocalipl̓. Egoſto ad hoſtium ⁊ pulſo: ſi quis michi aperuerit intrabo et cenabo cūillo. O quantuꝫ excitat̉ aīa deuotain aduētu illiꝰ amici Vn̄ zachariaſ ait. Gaude ⁊ letae̓ filia ſyon. qꝛecce venio ait dn̄s. Filia ſyon ē anima deuota que debet deuꝫ diligerecorde puro. Cor em̄ ſcd̓m philoſophum eſt in medio corꝑis poſitū