Un̄ etiaꝫ Augꝰ. Temptatio cui reſiſtitur non eſt peccatū ſed magis cauſaexercendę virtutis ¶ Sciendū etiamꝙ neceſſarium eſt ꝙ temptamur. quiamagna pars meritorū noſtroruꝫ conſiſtit in ſuſtinendo tribulationes et invincēdo tēptationes. quia alias oꝑanoſtra et exercitia bona modica ſunt.Unde. Augꝰ. Nullus hominū ē tantaiuſticia p̨̄ditus: cui non ſit neceſſariatribulationis tēptatio ad ꝓficienduꝫUn̄ Bern̄. Quotiens reſiſteris totiēscoronaberis. Permittunt̉ enī ſuꝑ noſtemptationes a deo vt tēptati reſiſtamus. reſiſtendo vincamus. vincendomereamur vitam ęternā. Un̄ Hiero.in epl̓a. Quis ſanctoꝝ ſine certaminecoronatus eſt? Un̄ Augꝰ. Si nulluseſſet hoſtis nulla eſſꝫ pugna. Si nullapugna nulla victoria. Si nulla victoria nulla cororna. quia ẜm apoſtoluꝫNullus coronabitur niſi qͥ legitimeSeptima petitio.certauerit.Ed libera nos a malo. Hęceſt ſeptima petitio ⁊ vltima illius noſtrę dominicę oratōisIn qua petimꝰ ab omni p̨̄ſenti maloliberari. Vt ergo Ciprianꝰ dicit hocpetimus vt ab omni malo īminēti liberemur. Et merito. quia totus mūdusē plenꝰ periculis. Et noſ vndiqꝫ ſumꝰcircūdati multiplicibus laqueis. quiaſupra habemus timoreꝫ inordinatuꝫab infra amorem inordinatū. ab antevoluntatē ꝑuerſam. a retro peccatoꝝp̨̄teritorum delectationē. a dextris excellentiam in ꝓſperis. a ſiniſtris impatientiam in aduerſis. Sic ergo qͦcūqꝫnos vertimus diabolū inſidiāte nob̓habemꝰ. Ergo merito dicere ⁊ clamaM re debemuſ libera nos a malo. Itē inhac petitione petimus liberari a malopęnę inferni. ⁊ merito. quia hͨ pęna eſt
grauis nimis. Hoc pꝫ qꝛ minor pęnainferui excedit oēꝫ pęna mūdi. Vndecuꝫ quęreret̉ a quodā hęremita cur ſetaꝫ dure affligeret? Reſpondit. Totꝰlabor vitę meę non ē corꝑalis ad vnādiem tormentorū q̨̄ peccatoribus ī futuro ſęculo reſeruātur. Un̄ etiā Augꝰde verb̓ apl̓i ẜmone. lxxxiij. Quęcūqꝫſūt ī igne ęterno mīora tormēta: peioravtiqꝫ ſūt qͣꝫ q̨̄ formidas ī hͦ ſęculo. Iſidorus in ſynonimis. Intēde animo qͦſcūqꝫ tormētorū dolores: quaſcūqꝫ dolorū acerbitates: comꝑa hͦ totū gehennę ⁊ leue eſt om̄e quod pateris. Itemilla pęna non ſolū ē acerbiſſima: ſꝫ etiāęterna. Vnde Matth̓. xxv. Ibunt hiin ſuppliciū ęternum. Un̄ etiā Hugode ſanto victore. li. i. de anima. Quisputas tūc meror erit? q̨̄ triſticia? cumſeꝑabunt̉ impij a conſortio ſanctoruꝫ⁊ a viſione dei. Et traditi in poteſtateꝫdęmonum ibūt cū ipſis in ignē. ibiqꝫſemꝑ erūt ſine fine ī luctu ⁊ gemitu.¶ Concluſio orationis dn̄icę.Men. Pro qͦ nota ẜm Hēricū de firmaria. Ipſe chriſtꝰſignanter cōcludit iſtaꝫ orationem ꝑ hoc̓ vocabulū. Ame. In quoverbo optat̉ ad īpletio oīm petitionūp̨̄dictarū. Quę q̄deꝫ dictio ẜm Augꝭ̓.nec eſt gręca. nec latina: ſꝫ hebraica. Etidem ſignat ꝙ fiat. Fiat autē hͨ dictiohabet triplicem efficaciam ⁊ virtutemnam cōcludit orationem. Ideo ſcd̓mHieronymū. dicitur ſignaculū orōiseo ꝙ ipſaꝫ claudat ⁊ cōcludat. Scd̓orecolligit orantis intentionē. quia cūdicimus ameꝫ. intentio noſtra ſūmatīfertur ſuꝑ omnia p̨̄cedētia. ⁊ ſi aliquidex humana fragilitate ꝑ deſtructionēmentis abſqꝫ actuali intentione ī totaoratione eſſꝫ ꝑtrāſitū: ad illud īpliciteredit intētio dicēdo amē. Terto impe-