De luxuriaXIX
dęmones memores nobilitatꝭ naturęſuę dedignantur hominem temptarede luxuria. vt patet in Lucifero quichriſtum temptauit in ſuperbia et auaricia ſꝫ nō in luxuria. Un̄ HieronymꝰNihil viliꝰ eſt qͣꝫ a carne vinci. ⁊ nihilgl̓ioſiꝰ qͣꝫ carnē vīcere. Et ꝓpter hͦ placet multū diabolo. qꝛ in hͦ pctō binasaīas lucrat̉. ⁊ valde ꝓ vili p̄cio hꝫ tāp̄cioſaſ aīas a chriſto ita chare ēptaſſcꝫ ꝓ vna ſola delectatione. Un̄ fatuamulier ꝓ illo p̄cio dat aīam ſua diabolo ⁊ corpꝰ leccatori: ꝓ quo nō daret ſotulares ſuoſ. Itē hͦ vitiū multū diſplicet deo. Quia luxurioſus p̄ponit delectationē turpiū ⁊ viliū mēbroꝝ ſuoꝝdeo ⁊ beatę marię ⁊ ſocietati oīm ſctōrum ⁊ angeloꝝ ⁊ gaudijs: q̨̄ chriſtꝰ meruit cū paſſione ſua oībꝰ electꝭ ſuis. Ergo nō immerito hͦ vitiū diſplicet deo⁊ oībus ſanctꝭ. ¶ Luxuria decē modiſcōmittitur ſine actu.Ecūdo videndū eſt qͦt modiſluxuria cōmittat̉ ſine actu: etqn̄ ſit pctm̄ mortale ⁊ qn̄ nonPro qͦ ſciēdū ꝙ luxuria ſine actu committit̉ decē modis. Primo qn̄ qͥs habet turpē cogitationeꝫ ſine delectatiōeEt cōtra volūtatē ſuā incidit ſibi et hͦnullū eſt pctm̄. Un̄ Gregꝰ. ſuꝑ Ezech̓.Quātūcunqꝫ īmūda ſit cogitatio mētē nō polluit: ſi ratio nō ꝯſentit. Ergoboni homines caſte viuētes nō debentmultū turbari ex eo ꝙ eis male ⁊ peſſimę cogitationes incidūt. qꝛ diabolusplus tēptat bonos hoīes qͣꝫ malos qͥvolūtatē diaboli in oībus exequūtur.Un̄ Gregꝰ. Tāto hoſtis callidꝰ deceptionis molimina ardētiꝰ exquirit: quato cęleſtꝭ patrię feruentiꝰ inhiare noscognoſcit. Un̄ etiā Bern̄. Nō enī contriſtari debemꝰ ſi in tēptationes inciderimꝰ: ſꝫ ſi in tēptationibꝰ ſuꝑatī fueri.
mꝰ. Ergo ſi quis tēptaret̉ de peſſimis⁊ inauditis cogitationibꝰ viriliter reſiſtere debet: tunc erit ei meritoriuꝫ. Un̄Bern̄. Quotiens reſtiteris: totienſ coronaberis. Ideꝫ in libro meditationūDęmonum eſt malas ſuggeſtiones ingerere: noſtrum eſt illis non conſentire. Nam quotiens reſiſtimus: totiensdiabolum ſuperamus: angelos lętificamus. deum honoramus. ¶ Secundo quando alicui incidit mala cogita.tio cum delectatione: tamen ſine conſenſu plenę ratiouis. tunc eſt pctm̄ veniale. Unde ſcienduꝫ ꝙ in prīmo peccato primorum parentum concurrebant tres perſonę. ſcilicet diabolus inſpecie ſerpentis qui ſuggeſſit mulieri.⁊ mulier quę dedit viro. ⁊ vir qui comedit de pomo vetito. tunc peccatumconſummatum fuit in adam quantūad genus humanum. Sic ẜm. Anguſtinum. Suggeſtio ſerpentis in nobiseſt primus motuſ ex fomite proueniēſComeſtio vero mulieris eſt delectatioſed comeſtio viri eſt ꝯſenſus. His enītribus. ſcilicet ſuggeſtione delectatione ⁊ conſenſu homo in peccatum ex tēptatione ducitur. Quia temptatio ꝑſuggeſtionem quę in cogitatione conſiſtit inchoatur. Et ſi tunc ei non conſentitur: ſꝫ ei immediate reſiſtitur tuncnullum eſt peccatum. Sed ſi per delectationem cogitationis temptatio ꝓgreditur: ſic erit veniale. Quandocūqꝫ autem cogitationi immundę delectatio aduenit: ſi per conſenſum temptatio ⁊ peccatuꝫ conſummatur: mortale erit. Ergo ſumme cauere debemuſne delectemur in cogitationibus malis. quia cum delectatio aduenerit tūceſt veniale peccatum. Et hoc intelligequando conſenſus rationis eſt ibi.¶ Tertio committit̉ qn̄ qͥs dat con G