Druckschrift 
De eruditione christifidelium
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

carnes vel etiā lacticinia in qͣdrageſima cibū illicitū ⁊ ꝓhibitū comederet.H Circa qd̓ q̨̄rit̉ a qͥbꝰ cibis ieiunantes debent abſtinere? Rn̄deo ẜm beatū Tho. ſe. ſe. q. cxlvij. In ieiunio quadrageſimali int̓dicunt̉ vniu̓ſalit̓ oua⁊ omnia lacticinia. In alijs autē ieiunijs ſūt diu̓ſę ꝯſuetudines qͣs qͥſqꝫ obſeruare dꝫ ẜm mores eoꝝ int̓ qͦs ꝯu̓ſatur. diſ. iiij. deniqꝫ. Eſus aūt gnalitercarniū in oī ieiunio ꝓhibitꝰ eſt. qꝛ generalit̓ magꝭ delectabil̓ eſt ⁊ adhumorē luxurię magꝭ cooꝑat̉. Un̄ ⁊ ī ſextaferia neceſſe eſt abſtinere a carnibꝰ ⁊ inſabbato ẜm gn̄alē ꝯſuetudine. extͣ deobẜ. ieiij. Cōſiliū. Cōcordat Hoſtiē.Sciendū ꝙ qͥlibet hō tenet̉ totaꝫ quadrageſima ieiunare cū cibo qͣdrageſimali: qui ſani ⁊ fortes ſūt: ⁊ vti bn̄ poſſunt tali cibo. Secꝰ eſt de illis qͥ ſūt infirmi ⁊ debiles. vl̓ etiā mulieres p̨̄gnātes ⁊ lactātes pueros: vel etiā in puerperio exiſtentes: qꝛ ſi neceſſitas debilitatis corꝑal̓ impedit eas: nō tenent̉ ieiunare. īmo ſi timeat̉ ꝓbabilit̓ de periculo earū vel aborſu: nō ſolum pn̄t ſꝫ tenent̉ ſoluere ieiunia. Tertio mō qn̄quis ſcient̓ cibū ſibi nociuū in viribuſ⁊ ī corpore comedit ꝓpter ſolā delectationē qua non vult carere: tal̓ gͣuit̓ peccat. qꝛ facit ꝯͣ charitatē qͣ hō tenet̉ ſe īdeo diligere: ⁊ vires ſuas p̨̄ſeruare: vtdeo diutiꝰ poſſit ẜuire Psͣ. Fortitudinē meā ad te cuſtodiā. Cōtra hͦ tal̓ guloſus ⁊ voluptuoſus vires corꝑis debilitat ſcient̓ ⁊ vitaꝫ ſibi abbreuiat ſumēdo talē cibū vel potū qui non cōpetit ſuę naturę. Ergo tātꝰ poſſet eſſe appetitꝰ illicitꝰ ad talē nociuū cibū vl̓ potū ꝙ hō grauit̓ in hͦ deū offēderet. Aliqui ꝟo dicūt. Scio hͦ nō cōpetit mihicomedere vel bibere cum tn̄ ęque bn̄ ſumūt. Quare tūc ſumis ſi non ꝯuenit ti

bi? Reſpōdeo vt ſatiſfaciā appetitui ⁊delectationi. Sciendū tn̄ ꝙ oīs cibuscreatus eſt ad ſuſtētationē naturę: vtinde hō deo ẜuiat. gͦ ſi vnꝰ cibꝰ naturętuę nō ꝯuenit tūc bonitas dei diu̓ſacibaria creauit. vt ſic te cū cibo tuę naturę cōpetenti cibare poſſis. Itē qͥ ſeſſiones longas faciūt ⁊ cōmeſſatiōes ⁊ cōuiuia ꝓpter ſocietatē ⁊ cōplacētiā hominū: ꝙ poſtmodū qn̄qꝫ infirmāt̉: veletiā qn̄qꝫ citiꝰ moriunt̉ ex talibꝰ longꝭſeſſionibꝰ ⁊ ſuꝑfluis cōmeſſationibusEt etiā poſt ſūt indiſpoſiti in ſeruitiodei: ⁊ negligunt ſalutē anīę ſuę. ⁊ tl̓esetiā gͣuiter deū offendūt. Similit̓ illipeccāt qui talia ꝯuiuia faciūt. UndeAugꝰ Quicūqꝫ ad bibendū ꝓnꝰ fueritvel in ꝯuiuio ſuo alios adunauerit: ꝓſe ⁊ ꝓ ipſis in die iudicij reus erit. Quarto qn̄ qͥs ſumit cibū licituꝫ ⁊ Iſanū: ſꝫ excedit ī nimiętate: ſic ꝙ ꝑdatrationē. vel nauſeā habeat vl̓ vomitūꝓpter ſuꝑfluā crapulā. ⁊ talis etiā gͣuiter peccat. Girca qd̓ ſciendū ẜm Henricū de firmaria. Quicūqꝫ inebriaturvl̓ qͥ excedit mēſurā in comedēdo: ſi hͦfacit cū ꝓpoſito ⁊ intentiōe peccat mortaliter. Secꝰ eſt ſi fit ignorant̓ ⁊ ſine ꝓpoſito. ⁊ ſi caſu euenerit vel ex fortitudine cibi vel potꝰ vel ex fragilitate ſumētꝭtunc enī veniale ē. Scienduꝫ ẜm Hermānū de ſchil. Ꝙ qn̄ qͥs tm̄ ſumit d̓ cibo ⁊ potū ꝙ vomitū ſeq̄ oportet: vel aliam inordīationē: vel tm̄ ſuꝑflue ſumitcū ſuo gͣuamine etiaꝫ ſine vomitu: vn̄deberent ⁊ poſſent plures alij ſuſtētari qͥ forte fame ꝑiclitant̉. vel forte magna inedia ꝑurgēt̉. credo ꝙ in talibꝰcaſibꝰ ꝯtingat pctā mortalia. qꝛ manifeſte pꝫ ꝙ talis comeſſatio fit ꝯͣ charitatē dei ⁊ ꝓximi. Itē de nimia ſūptione cibi ẜm eundē doctorē qn̄ tāta eſt ꝙꝓpter ea ratio abſorbet̉ ⁊ corpꝰ ſciēter