De accidiaXVI
ſine delectatione eſſe nō poteſt. Et iſtaeuagatio ſępius eſt pctm̄ mortale. ſcꝫquando talis euagatio circa talia oblecta verſatur q̨̄ ẜm ſe ſunt pctā mortatalis in quibꝰ aliquis moroſa delectatione moratur non ſolū anīo talia operandi: ſed cauſa oblectandi aīm in talibus. vt ſupͣ de pctō moroſę delectationis dictū eſt. Talis euagatio eſt peccatuꝫ mortale. Iſta enī euagatio facithomines inſtabiles ⁊ imꝑſeuerantes.Nota ꝙ indeuotio ⁊ euagatio ex ꝓpoſito ⁊ ſcient̓ vel ex mala ꝯſuetudine circa horas canonicas dicēdas. circa miſſas legendas. ⁊ circa quodlibet officiūdiuinū ⁊ in locꝭ ſacrꝭ qͥn̄qꝫ p̄n̄t eſſe peccata mortalia .ſ. qn̄ homo ita remittit̉circa talia ꝙ ita indeuotꝰ ⁊ vagabūdꝰ īmente fit ꝙ vel verbū ad ſe ꝑtinens vocaliter non dicit. vel truncate vel indeuote ⁊ abſqꝫ oī intētiōe dictū ab alijſ n̄attendit. vel diſſolutione nimia ⁊ irreuerentiā in choro vel circa altare vl̓ ineccleſia facit. quia ex p̨̄cepto eccleſię tenent̉ qui in ſacrꝭ ordinibꝰ ſūt ꝯſtitutiſtudioſe ⁊ deuote celebrare officiū nocturnū ⁊ diurnū. vt habet̉ extͣ. de cele.miſ. c. preſbyter. ⁊. c. dolentes. Et qͥ dimitteret vnā hora ſciēt̓ ⁊ ſine cauſa rationabili peccaret mortalit̓. Ideo hn̄tbeneficia: ⁊ circa cura temporaliū nonoccupantur ſicut ſęculares: ⁊ ideo deuotius ⁊ attētiꝰ deo intendāt. ¶ Seqͥtur ꝯſiderare quō tediū boni ſit peccatum mortale. Pro quo ſciendū ꝙ ẜmHer. de ſchil. Ꝙ tediū boni poteſt cōſiderari triplicit̓. Uno mō ꝓut eſt quidam motꝰ naturalis ex laſſitudine corporis poſt exercitiū ſpūale proueniens⁊ ſic non eſt pctm̄. Secūdo modo ẜmꝙ eſt motus appetitꝰ ſenſitiui ꝯtriſtati de opere ſpūali laborioſo. ⁊ p̄t eē peccatū veniale quātūcūqꝫ etiā iſte appe-
titus ſit deliberatꝰ. quia ꝯſenſus in veniale non eſt niſi veniale. Verbi gr̄a.Sicut canto vel oro cū tedio. ⁊ tn̄ ꝓpt̓ea nolo dimittere ⁊ ſic eſt ſolū veniale.Tertio modo cū hoc tediū redūdat inomiſſionē eoꝝ q̨̄ ſunt neceſſaria ſaluti ⁊ ad q̨̄ homo neceſſario tenet̉. ⁊ ſic ēmortale. Verbi gr̄a. Sicut nō audiremiſſam ī die dn̄ico vel pnīam iniūctānō complere. Cū autē tediū redūdatin cōſenſuꝫ rationis vel volūtatꝭ bonūdiuinum non amantꝭ vl̓ cū faſtidio recogitantꝭ. eſt pctm̄ mortale. Tuꝫ ex eoꝙ ratio ⁊ volūtas cum triſtitia ferunt̉in bonū de quo gaudendū eſſet ꝙ directe contrariatur charitati. Tū etiā qͥatale tedium redundat in omiſſionē eorum q̨̄ neceſſaria ſunt ſaluti .ſ. diligereverum bonū. ⁊ declīare a malo. Si autem tediū illud ex omiſſione boni ⁊ difficultate aggrediēdi bonū ducit in deſperationē. tunc iam accedit ad pctm̄in ſpm̄ſcm̄. Et ſi tediū ita creſcit ꝙ inijtiat ſibi manus tūc iam ſimil̓ erit iudęqui laqueo ſe ſuſpendit. Ergo magnamala oriri pn̄t ex tedio ⁊ ex accidia niſi ei reſiſtatur.Ccidia palliat ſe ſub triplici Rſpē ꝟtutum. Et primo ſub ficta ſpē diſcretionis qd̓ maxīeapparet in illis qͥ dicūt ꝙ libent̓ exercerent ſe in operibꝰ ſtrenuis: niſi in hͦ metā diſcretionis ⁊ natural̓ ꝟtutꝭ excedere ſe timerēt. Remediū ꝯtra illud eſt ꝙmulti debiliores eo magꝭ ardua ꝑ cooperationē diuinę gratię operant̉ qͣꝫſint illa ad q̨̄ ꝑ diuinū inſtinctū aliqͦtiens ipſe inclinant̉. Et ꝙ firmit̉ ſperetin adiutorio diuīo q̇ ip̄ꝫ ꝑ ſuā gratiāin boniſ actibꝰ poterit vigorare. vt etiāconfidenter dicat cū Apl̓o. Oīa poſſūin eo qui me confortat. Certa igit̉ cauſa eſt: quare pauci ſunt feruentes in ex-