Druckschrift 
De eruditione christifidelium
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

iuriarū: miniſtri autē iudicꝭ vel poteſtatis publicę aliquem debite capiendovel inuadēdo non dicūtur ꝓprie rixariſed iuſticiam exequi. Similiter qui ſedefendit cū moderamīe inculpatę tutelę ſolo animo repellendi ⁊ euadendiiniuriam nō animo iniurādi etiam ſialium lędat cum alias eiꝰ inuaſioneꝫſubterfugere nō valet. nō peccat. niſiveſ iniuriam faciat. vel moderam ē inculpatę tutelę excedat. verbi gr̄a. Iſtevidebatur ſibi minari. qd̓ ꝑcuterꝫ eūpugno vel ꝑua virga. Et alius ecōtraextrahit gladium. ⁊ ille interfecit īuadentem euꝫ cū virga vel alias grauit̓vulnerat. Nota ẜm Hermannum deſchilditꝫ. Si quiſ haberet iuſtā vl̓ legitima cauſam iraſcendi ꝓ ſe. ita tamē ꝙmotꝰ irę eſſet nimis īordinatꝰ ⁊ nimisvehemens interiꝰ ⁊ exteriꝰ. Tūc credoſi ꝓcedat ex habitu vitioſo. ſcꝫ ex ſuꝑbia vel inuidia vel ira ⁊ in habituatavolūtate. vbi habitꝰ et pͥncipia ex qͥbꝰtalis motꝰ ꝓcedit ſūt peccata mortalia. credo etiaꝫ ꝙ illa inordinatio iręſit peccatuꝫ mortale. quia refert̉ ī eūdem fontem vitij vnde ꝓcedit. Vel ſinon procedat ex habitu vitioſo. ⁊ ex hͦgraue ſcādalum ꝯcitetur. puta ꝙ illecontra queꝫ iraſcitur modo inordinato. vel alij audiētes aut vidētes ad peccata mortalia impellant̉ ꝑ hoc ꝙ motꝰhuius irę tam inordinatus eſt. qͥ aliasad dicta peccata non mouerent̉. pctm̄mortale credo in dicto modo cōmittiSi tamen talis motus inordinatꝰ nōꝓcederet ex habitu vitioſo. nec graueſcandalum generaret. ſꝫ ex naturali cōplexionē iraſcentꝭ ꝓueniret. qui fortemultū eſſet colericꝰ. vel debilis vel īfirmus. poſſet eſſe pctm̄ veniale. niſi tuncdebilitas vel motus colerę: inordinatam accēſionē irę cauſās ex culpa mor

tali ꝓueniret. puta ex nimia ebrietatevel gula vel aliqͦ hmōi. Uel ipſe motꝰinordinatus irę in tantū iraſcenteꝫ inflāmaret: ꝙ a charitate dei vel proximiexcideret. Secūda filia ē timor mētis. hoc eſt volūtas vindicādi fugiensadu̓ſitatē ꝓpter eſtimatas inimicitias:ſic ꝙ cogitat ⁊ imaginat̉ quō poſſit alijnocere ⁊ euꝫ vincere. Tertia filia ēindignatio ⁊ eſt volūtas ſe vindicansꝑ ſignum moleſtię qd̓ exteriꝰ oſtendit̉Sic ꝙ ex ira aliū paruipēdo in corde⁊ pro nihilo reputo. ⁊ ꝙ me taꝫ dignūreputo ꝙ merito non deberet mihi talia facere. Et hoc ex ira ꝓuenit: ⁊ eſt vtiqꝫ peruerſū. Sciendū tn̄ ꝙ ẜm Her.de ſchil. Qn̄ timor mētꝭ ⁊ indignatiotantū fiunt ex impetu naturali colericę vel melancolicę cōplexionis ⁊ nō ꝓcedunt vlteriꝰ ad extra p̄n̄t eſſe pct̄a venialia. Sed ſi ꝓcedūt ex vitioſo habitu ſuperbię vel alterius peccati mortalis vel alias graue ſcandalū generaretur pn̄t eſſe pct̄a mortalia. Quar/ Eta eſt ꝯtumelia q̨̄ eſt volūtas vindicasſe ꝑ exprobratione maloꝝ. ꝙ .ſ. homoimponit alteri ſcandalū ⁊ malū vt poſſit ſe vindicare. ⁊ imponit alteri aliqn̄falſum. qd̓ vtiqꝫ graue eſt. Quia peccatum nō dimittit̉. niſi ſic famā ablata reſtituatur. Sciēdū etiā ẜm Her.de ſchil. ſi ille qͥ ꝯtumelia afficit vel cōuitiat̉ ꝓfert talia ꝯuītia ⁊ facit illuſoria facta q̨̄ ẜm ſe ſunt iniurioſa animūproximi ꝯcitantia: ex eo ꝙ fama vel honorē auferūt. pctm̄ mortale eſt ꝯtumēlia talis. ⁊ multo grauiꝰ qͣꝫ furtū vel rapina. Si aūt facta vel verba talia ẜmſe nō ſint vitioſa nec iniurioſa: ⁊ fiant̉ex leuitate aī vel ex ioco: tūc p̄n̄t eē pct̄avenialia: niſi tūc ex leuitate aī vel iocoita grauis contumelia fieret ꝙ homīnis honorem totaliter auferret. Si-