De ſuperbiaXIII
paria veſtiū. Et potius volūt veſtimēta a tineis comedi qͣꝫ inde chriſtum inpauꝑibꝰ indui. Unde Iac̄. vj. Agitenūc diuiteſ plorāteſ. vlulate ī miſerijsq̨̄ euenient vobis. diuitię vr̄ę putrefactę ſunt. ⁊ veſtimēta vr̄a a tineis comeſta ſūt. Aliqͥ habēt tot veſtimētorū paria quot ſūt dies in ſeptimana. ⁊ plura qͥn̄qꝫ. ⁊ plures pauꝑes ſunt qui ſuſtinēt magnā miſeriaꝫ victu ⁊ veſtitu.Bern̄. Clamant nudi. clamāt famelici. ⁊ cōq̨̄runtur nobis. fame et frigoremiſerabiliter laborantibꝰ. qͥd cōferūttot mutatoria vel extenſa in ꝑticis. etplicata in manicis? Quō tales diuites implent doctrinā chriſti. qui dicitin euāgelio. Qui habet duas tunicasdet vnā non habēti. Cum tales habeant. v. vj. vel. viij. tunicas. et neminiquiqͣꝫ dant. Signū eſt ꝙ tales nō habent veram charitatē dei ⁊ ꝓximi. Un̄j. Ioh̓. iij. Qui habuerit ſubſtantiammūdi ⁊ viderit fratrem ſuū neceſſitatem habere. ⁊ clauſerit viſcera ſua abeo. quō charitas dei manet in eo? Secūdo modo ꝯſideratur ſuꝑfluitas inillis qui volunt habere longas veſtesvt maiores videant̉. qd̓ vitiū multuꝫabūdat iam in qͥbuſdā viris qͥ pileoslōgos deferunt ī capitibus. calopediain pedibꝰ. ⁊ veſtes longas per terramtrahunt ſic volentes adijcere ad ſtaturam ſuam cubitum vnū. Cum chriſtꝰdicit in euangelio. vt habet̉ Mat. vj.Quis veſtrū cogitans poteſt adijceread ſtaturā ſuā cubitū vnum? Iteꝫ eodem vitio laborant dominę q̨̄ longascaudas trahunt p̨̄cioſis veſtibꝰ terraꝫinduētes poſt ſe. ⁊ de nuditate in pauperibus chriſti nō curātes. Cauda pulices colligunt. ⁊ puluerē hominibusmouent. chriſtū vero quem in tot pauperibꝰ conſpiciunt nudū nō operiūt.
Multum eſt etiam rep̄hēſibile ꝙ caudę aſſumuntur cū natura hominibuscaudam negauit. Sed miſeri homīeseam ſibi aſſumunt. ⁊ in hoc contra ordinationem creatoris faciūt: qui easſine cauda creauit. Quoniam ſi placuiſſet et vtile homini fuiſſet eundemhomineꝫ cum magna cauda creare potuiſſet. ſicut vulpem leonem. et cęteraanimalia. Timēdum ē talibus ne diabolus in caudis qͥeſcat. Vnde legiturde quodā ſancto ꝙ ipſe quēdā diabolū ridentē vidit. Et q̨̄ſiuit ab eo qͣre rideret. Qui dixit ei: Uidi ſociū meuꝫequitantē ſuꝑ veſte cuiuſdā mulieris:q̨̄ dū traheret caudā ſociꝰ meꝰ cecidit īlutū: ⁊ inde riſi. Tertio mō ſuꝑfluitasē in illis qͥ volunt habere caputia magna ⁊ lata d̓ qͣttuor qͥnqꝫ vel ſex vlnis⁊ manicas lōgas ī tunicis vſqꝫ ad terram dependētes. ⁊ inciſiōes multas etlōgas tā in caputijs qͣꝫ ī tunicis. ī qͥbꝰoībꝰ ē magna ⁊ inutilis ſuperfluitas.Quia talis ſuꝑfluitas non eſt ad honorem dei. nec etiaꝫ ꝓdeſt ipſi hoī neccorꝑi qd̓ exinde aggrauatur. nec aīę q̨̄exinde maculat̉ et deturpat̉. De qͥbꝰtn̄ oībꝰ ſic ſuꝑ flue expēſis ſiue in ſeipſis ſiue ī filijs ſiue ī ſuis vxoribꝰ diſtrictam rōneꝫ reddituri ſūt ī die nouiſſimo Sꝫ diceres qͣre tūc tales ſic īutilit̓expendunt talia bona in tali inutili ſuperfluitate? Reſpondeo vt honorabiliores et nob̓iliores eſtimet̉ et ab alijshonorentur. Unde Innocētius d̓ vilitate conditionis humanę. Superbꝰautem vt magnificus videatur ſatagit veſtiri duplicibus. indui mollibꝰ.precioſis ornari. Tn̄ ſciēdum ꝙ nobilitas taliū hoīuꝫ aſſimilat̉ nobilitaticanum. Verbi gratia. Iſte canis nobilis nominatur qui habet lōgos crines et lōgas aures. Sic ſimili modo