Iudiciū duriſſimū fiet his qui p̨̄ſūt.Item ſi cōfeſſor dure cōfitentē redarguit: ꝓpterea nō debet indignari. qꝛ tenetur. Et confeſſor potius debet duosbn̄ expedire: qͣꝫ decē negligēter. Quianō eſt redditurus rationeꝫ de numerocōfitentiū vtrū multos vel paucos audiuerit: ſꝫ qͣliter eos expediuit. Si aūtꝯfeſſor ꝓpt̓ lucrū tꝑale negligēter expedit ſibi ꝯfitētes: grauiter peccat. quiaẜm doctores qui aliquē ſciēter abſoluit quē coram deo ꝓbabiliter ſcit noneſſe abſolutū: ipſo facto peccat mortaliter. Uideant ergo confeſſores quōabſoluūt pompoſos hoīes qͥ nō intendunt ſuam ſuperbiam dimittere. imoipſo facto oſtendūt ſuā ſuꝑbiaꝫ in veſtimentis pompoſis ⁊ in ſciſſuris. ⁊ ſicde alijs peccatoribꝰ qͥ oſtēdūt ꝓbabilia ſigna ꝙ nō habēt firmū ꝓpoſitumabſtinendi a peccatis. vt fornicarij etpublici adulteri: qͥ meretrices ⁊ concubinas ſecū in domo tenent: nec eas a ſeamouere intēdūt. Similiter vſurarij⁊ luſores: qui non ſunt parati ad reſtituendū ẜm cōſilium cōfeſſoris. Similiter ⁊ ſuꝑbi choricantes ⁊ torniamenta exercentes: qͥ ſeruant illa ornamenta in qͥbus peccauerūt. Et hͦ ē euidēsſignū ꝙ tales non intendunt firmiterdimittere. Quia ſi iam intēderēt. reſignarent talia ornamēta quibꝰ nō vtūtur niſi ad peccandū. Tunc in futurūoporteret eos ſibi alia ornamenta ſuperbię p̨̄parare vbi fortaſſis ſumptuset p̄cioſitas talium comꝑandorū eosa peccato retraheret. Sicut illi ſuꝑbiqui habent magna caputia. vnam deqͥnqꝫ vel ſex vlnis. ⁊ longas ſciſſurasin caputijs ⁊ tunīcis. Et dn̄ę ⁊ puellęq̨̄ habet magna crinalia in quibꝰ choL rizauerūt. ⁊ ſic de alijs. ¶ Octauū peccatū alienū nō obſtare peccatis. Et hͦ
ſpectat ad p̨̄latos ⁊ p̨̄ſidentes. Undevos p̨̄lati ⁊ dn̄i qui ſubditos veſtrosnō cohercetis: ſed dimittitis eos inferre damnū pauꝑibus pullos anſeresanetas pecora auferre: fruges eorumeqͥs veſtris in pabulū graminare: fructus hortorū ⁊ vinearū furari ⁊ vi accipere. pauperes vituꝑare ꝑcutere ledere irridere et male tractare ⁊ hmōi. etnō ꝓhibetis vos dānabimini UndeEzech̓. xiij. dicit dn̄s p̨̄latis. Nō aſcēdiſtꝭ ex aduerſo: nec poſuiſtis vos murum ꝓ domo iſrael vt ſtaretis ī domodn̄i. Oēs enī rectores ad hͦ ſtatuti ſūtꝙ vnuſquiſqꝫ terrā ſibi ſubiectā in pace teneat. Et ſi forte ipſe rector ⁊ p̨̄latꝰnō ſpoliat ſubditos: tn̄ nō reſiſtit ſpoliantibus (⁊ſi eſſet ī terra ita ampla ſicut vltra mare) oīuꝫ peccatoꝝ q̨̄ fiuntin ea ꝑ raptores qͥbus reſiſtere poſſetꝑticeps eſt: ⁊ d̓ oībus his redditurusē deo rationē. Itē vos patreſfamiliasſi filij veſtri vel familia mala ꝑpetrantdamna inferendo ꝓximis. ⁊ ſi eos propoſſe non emendatis. ⁊ ſi multa bonaoꝑa faceretis ieiunando orādo vigilando elemoſynas dando. ⁊ hmōi: eominus nō dānaremini. Cur putatisꝙ deus p̨̄tulerit hoīem homini? nūqͥdad honorē iſtoꝝ ⁊ deiectionē illorum:Nō. Sed vnuſquiſqꝫ ptāteꝫ ad hoca deo accepit: vt malum ẜm vires ꝓhibeat ⁊ ſuos ſubditos ab incurſibꝰ malorū defendat. Un̄ ſi p̨̄ſidentes poſſūtꝓhibere mala ⁊ nō faciūt damnabūt̉Ideo vos dn̄i ⁊ dn̄ę qͥ ꝑmittitis filios veſtros turpia verba loqui ⁊ malaꝑpetrare oꝑa: ⁊ ridetis ⁊ nō ꝓhibetisEt vos viri familiā veſtrā. Et vos iudices ⁊ potentes ſubditos veſtros. ſiimpedire poteritꝭ talia mala. ⁊ ſi aliudpeccatū non haberetis qͣꝫ illud ſolumdānabimini. Hoc merito facere debe