cipiens non velit aliqͥd facere proptertalia dona quod ſit contra deum. tunclicite poteſt recipere. ſed non debet ſibi retinere niſi forte eſſent talia q̨̄ abeo vel ab anteceſſoribꝰ ſuis ipſi iudęiper vſura recepiſſent. Un̄ dicit Tho.in quadā epiſtola ad duciſſam lothoringīę Cum ea quę iudęi per vſuramextorſerunt non poſſunt licite ab ipſisretineri. Conſequens eſt vt ſi vos illaab eis receperitis nec vos licite retinere poteſtis. niſi forte eſſent taliā quę avobis vel anteceſſoribꝰ veſtris hactenus extorſerunt. Si qua vero dant q̨̄extorſerunt ab alijs. debent reſtitui eisquibus ipſi iudei tenentur reſtituereſi inueniuntur. alioquin in pios vſusẜm ſui dioceſani cōſilium ſūt talia dona ⁊ munuſcula erogāda. O quid adhoc dicturi ſunt qui recipiunt ꝓpinas⁊ dona a iudęis ſcꝫ aucas vel cantrosvel ciphos argenteos. ⁊ ſic d̓ alijs propinis. quia omnia talia eroganda ſūtpauperibus. Ergo quicunqꝫ reciperetvnum cantrū a iudęis qui non habētniſi vſuraria pecuniam: ⁊ ſi ſic morit̉ipſe ⁊ oēs hęredes qͥ illū catrū poſſidebunt ſcienter omnes dānabūtur. Ergo etiam iſti qͥ comedunt de aucis iſtisquas iudęi ꝓpinauerūt̉ dominis ſuiscirca feſtum Martini: quilibet talis tenetur in tm̄ pauperibꝰ erogare ẜm cōhh ſilium ſui confeſſoris. ¶ Quęrit̉ vtꝝpueri iudęorū inuitis parentibꝰ ſintbapticandi? Reſpondeo ẜm Tho. ſe.ſe. q. x. Non licet ante annos diſcretiouis. ſed quādo ad annos diſcretiōisꝑuenerint poſſunt fidem ſuſciꝑe etiāparentibus inuitis. Et nota ꝙ iudęiadhuc hodierna die libenter perſequerentur chriſtum ſi poſſent. Unde legitur exemplum ꝙ cum iudęi in quadāciuitate feciſſent in paraſceue imaginē

chriſti cęreā et eam clauis cruci affixiſſent ⁊ lancea aperuiſſent: apparuit beata virgo cōquerens chriſtianis de hͦꝙ adhuc in vrbe illa filiū ſuum crucifigerent iudęi. Chriſtiani autē domꝰiudęorum penetrantes: et eos capientes inuenerūt imaginem crucifixi ⁊ eiꝰvulnera cruetata. Quo viſo miraculomulti iudęi ad fidē ſūt ꝯuerſi. ¶ Decimiſeptimi ſunt qui mala fide faciūthominē incurrere damnū. Sicut quiincitant hominem ad luduꝫ aleę ⁊ huiuſmodi. Ad cuius euidentia tria ſūtper ordinem cōſideranda. Primū eſtquātū peccatū ſit ludus alearum ⁊ taxillorum. Secunduꝫ quid iuris ſit deeo quod perditur in alea puta an ipſivel quibus ꝑſonis ſit reddendū. Tertium quomodo ⁊ quales ludi poſſunteſſe liciti et fieri ſine peccato mortali.Circa primū quęrit̉ vtrum ludusſit peccatum mortale? Reſpondeo ẜmGuil. ꝙ ſic. etiam ſi homo non ducit īconſuetudinē mortaliter peccat. Hocintellige quando ex auaricia ludit. qꝛauaricia de ſe eſt peccatuꝫ mortale. Etquātitas peccati in talibus ludis pōtcōijci ex duobus. Et pͥmo ex deſcriptione taxilli. nam taxillum recipiens admanu ad ludendum ex auaricia ⁊ cupiditate: ſi iactat vnum oculum per hͦintelligere debet ꝙ priuatur regno deiquod deus omnipotens daturus eſtomnibus ſuis electis cum ī iudicio dicet illud Mat. xxv. Venite benedictipoſſidete regnum paratum vobis abinitio mūdi. Ubi dicit regnum in ſingulari et non in plurali. quia omnesſancti ⁊ electi vnū regnū poſſidebunt.qd̓ cōdiuident ipſi ſibijnuicem excharitate. ſic ꝙ hoc quod omnes poſſidētvnus poſſidet ⁊ ecōuerſo. Un̄ GregꝰOīa enī ſunt omnibꝰ cōmunia ꝓpter