De precepto VII
ad patibulum. Et ſe excutiens coramoī ppl̓o ꝓiecit illud a ſe ſb̓ patibulo etibi ſepultꝰ ē.¶ Uſura multis modis cōmittitur.Sura multis modis cōmittitur. Primo cuꝫ aliqui pręſtant cuꝫ cōditione ad pactuplus recipiēdi. et iſti ſunt exp̄ſſi vſurarij. Etiam ẜm iudiciū eccleſię. Secundi ſunt qui peccant ſine aliquo pactoeo tamen animo ꝙ aliquid vltra ſortem recipiant alias non mutuarēt. Etiſti ſunt vſurarij quo ad deum ꝓpterintentionem corruptam quaꝫ ꝓhibetſaluator. Luc̄. vj. Mutuum dantesnihil inde ſperantes. Ergo quicunqꝫſub ſpe recipiendi aliquid mutuat pecuniam: p̨̄cipue ſi alias nō erat mutuaturꝰ: quicquid poſtea accipit vſuraeſt. Ꝙͣuis etiam nihil poſtulet. ⁊ tenetur ad reſtitutionē. Tertij ſūt qui mutuāt res ſuas ad certum terminū: quoveniente nolunt pręſtare vlteriore dilationē donec aliquod emolimentuminde ꝑcipiant. lꝫ etiam expreſſe nō petant. Quarti ſunt qui vendunt res ſuas longe carius ꝓpter dilationē qͣꝫ eisincōtinenti ſoluerēt. Vt patet extra d̓vſuris. ca. Cōſuluit. Eſt enī illa generalis regl̓a. Ꝙ quicquid accipit vltracapitale vſura eſt. vt patet. xiiij. q. iij.pleriqꝫ. Quinti qui pro prompta pecunia iam emunt et immediate ſuperdilationem illi eidem a quo emeruntvel alij econuerſo vendūt in cariori foro qͣꝫ valet vel valere poteſt. hoc patetſupra ī eodem pręcepto circa illam litteram. Q. Sexti qui emunt vinū velbladum dum adhuc creſcit ita ī bonoforo: ꝙ veriſimile eſt ꝙ nullo modo tēpore ſolutionis ita modicū valeret. ⁊tales vſuram cōmittunt. Verbi gratia. ſicut qui in quadrageſima emunt
vinum ab ipſis vindemiatoribꝰ cumſunt in neceſſitate conſtituti. ⁊ iam ꝓvili precio: ꝙ indubitanter tēpore ſolutionis multo plꝰ ſoluere oporteret.Similiter ⁊ illi qui emūt a ruſticꝭ frumenta. ⁊ tam ꝓ vili precio ꝙ tēpore ſolutionis plus ſoluat. Et tales omnesſūt vſurarij ⁊ tenētur ad reſtitutionē.Quid ſi quis emit fructus ꝓuēturoshoc anno de agro ſemīato? Reſpōdeonon eſt vſura. Quia dubitat̉ vtrumplus vel minus deheat valere. et tamēhoc ſtat adhuc in voluntate dei vtrūeos velit conſeruare a tempeſtate aeris⁊ alijs periculis ſuꝑuēturis. Et eodeꝫmodo dicendum eſt ꝙ ſi emat fructusꝓuenturos ad tres vel ad qͣttuor annos. Septimi ſunt qui recipiunt aliquod pignus vel cōcedunt pecuniamſuꝑ prędium aliquod ⁊ fructus eiusnon computant in ſortem. Circa qd̓quęrit̉: quid de cōmunitatibꝰ quarūdam ciuitatum quę dant pecuniā advſuram? Reſpondeo ẜm RaymūduꝫOmnes illi ciues quorū autoritate etꝯſilio fit: vſurarij ſunt. Et eodē modoſi ciuitas vel cōmunitas reciꝑet aliqd̓pignus ſcꝫ ciuitatē vel caſtrum vel huiuſmodi. ⁊ fructus eius nō computarent in ſortē. omnes tales vſurarij ſūt.ar. vij. q. i. Sicut vir. xxiij. q. iij. Si habet. Sil̓iter intellige de vno ſolo qͥ pecuniā locaret ſuꝑ caſtrum vel ſuꝑ aliquā ciuitatē. ⁊ ſic de alijs. ⁊ fructꝰ huiuſmodi tolleret ⁊ eos in ſortē non cōputaret: vſurariꝰ eſt ⁊ tenet̉ ad reſtitutionem. ¶ Octaui ſūt qui dāt granūvetus vt poſtea recipiant nouū. Et dehis dicit Raymūdus ꝙ vſurā cōmittunt. quia melioreꝫ rem recipiūt. Qd̓ītelligit Hoſti. quādo aliqͥs ꝓpter hͦꝫfacit vt illā meliorē lucrat̉. Si vero facit ne ſua meſſis ꝑeat. ⁊ inde accipiētig 5