tertio p̨̄cepto. D. ¶ Duodecimi ſuntqͥ emūt furtū vel rapinā. Un̄ ſciēdumꝙ qͥ ſciuit vel ꝓbabiliter credidit eſſefurtū vel rapinā. et ſic emit grauaturqͥnqꝫ modis. Primo qꝛ ſemꝑ tenetureā reddere etiaꝫ ſi aīal moriat̉ vl̓ violenter auferat̉. Ergo qͥcūqꝫ emit remfurtiuā vel raptā ſemꝑ tenet̉ reſtituere. Etiā ſi an̄ decē ānos emiſſet ⁊ animal eodē die mortuū eſſet. Uel etiaꝫeadē die qua emit violēter fuiſſet ablatum. Ad huc tenet̉ reſtituere ſi vultveraciter pęnitere. Semꝑ tenet̉ fur d̓caſu fortuito reſtituere niſi ī vno caſuputa. ſi rem obtuliſſet dn̄o tꝑe ⁊ lococōgruo ⁊ iſte nolul̓ſſet reciꝑe. Scd̓oqꝛ tenet̉ reſtituere oēs fructꝰ ꝑceptos⁊ qͥ medio tꝑe ꝑcipi poterant. Tertioqꝛ res eſtimāda ē ẜm optimū eiꝰ ſtatūputa ſi res tꝑe venditiōis fuiſſet melior qͣꝫ poſtea. tūc nō ſufficit ꝙ ſimpliciter reſtituat. Quarto qꝛ nō p̄n̄t repetere p̄ciū qd̓ dedit: ab illo cuius res ē.nec etiā pōt agere cōtra venditore dep̄cio ſoluto. Obſtat enī ſibi ſua turpitudo. Quinto qꝛ perdit etiā expēſasvolūtarias Si aūt emit bona fide. puta ſi ꝓbabiliter rem credidit eē iuſtā:ſic bona fides qͣttuor bona ſibi cōfert.Primo qꝛ nō tenet̉ rem reſtituere durante bona ꝯſciētia. Sꝫ ſi poſtea ſciuerit rem eē furatā: tenet̉ reſtituere ſꝫ fructus ſūptos nō tenet̉ reſtituere. Secūdo pōt rem alienare et vendere ſtantebona ꝯſciētia: ſed ſi aliqd̓ lucrū ex vēditione furti ꝯſequit̉: illud debet dn̄oreſtituere poſtea veniēti. Tertio qꝛ rēnō tenet̉ reſtituere ī caſu fortuito durāte bona ꝯſciētia ⁊ fide. Si enī res interi pereat abſqꝫ culpa ſua in nullo tenetur dn̄o reſtituere. Quarto qꝛ poſtreſtitutionē rei pōt agere cōtra venditorē d̓ p̄cio qd̓ dedit. Et vēditor tenet̉
ſibi reſtituere p̄ciū. ¶ De vſurarijs.Uindecimi ſūt vſurarij. pro Tquo ſciendū. Quid ſit vſuraRn̄deo ẜm Goff. Uſura eſtquicqͥd ſorti accidit ex intētione p̨̄cedenti vel pacto. Sꝫ ẜm Kaymū. Uſura eſt lucrū ex mutuo pacto debitū vl̓exactū. Sciēdū ꝙ vſurarij qͥ recipiūtaliqͥd ex pacto vltra ſortē peccant grauiter. Primo qꝛ faciūt cōtra lege dei.Un̄ Leuit̓. xxv. Pecuniā tua nō dabis fratri tuo ad vſuraꝫ. Item Deut̓.xxiij. Ubi ſic legit̉. Fratri abſqꝫ vſuraid qd̓ indiget accōmodabis vt benedicat tibi dn̄s in oꝑe tuo ī terra quaꝫingredieris poſſidēdā. Ubi inſinuat̉qͣꝫta ſit vtilitas mutuari abſqꝫ vſura⁊ gratis. Benedicit enī ei dn̄s ī omnioꝑe ſuo. Et aliud teſtimoniū eſt in psͣUbi inqͥrit dauid a dn̄o dicēs: Dn̄eqͥs habitabit ī tabernalo tuo? Et ſubiuxit dn̄s: Qui pecunia ſua nō deditad vſurā ⁊c̄. Scd̓o grauiter peccat qꝛvendūt tēpus: qd̓ īter oīa tranſitoriamaxīe voluit dn̄s eſſe cōmune oībusabſqꝫ ꝑſonaꝝ acceptiōe. Cū enī ī alijsrebus diuītes meliꝰ habeāt qͣꝫ pauperes: de ſolo tꝑe non pōt habere diuesniſi idem qd̓ pauꝑ. nō enī pōt eē tempus niſi vnum tempus ſimul et ſemel.Magna enī iniqͥtas ē cū vſurariꝰ vendit pauperi illud qd̓ oībꝰ cōmune eſt.Ideo iuſto dei iudicio ī tꝑis indigentia punit̉ vſurariꝰ. cū illud vēdit in p̨̄ſenti qd̓ ſibi datū fuit ad pęnitētiamagēdā. Un̄ minat̉ eis dn̄s ꝑ ꝓph̓amdicēs: Cū acceꝑo tp̄s iuſticias iudicabo. qͣſi diceret: Tu modo habes tp̄s īmanu tua. ſꝫ cū accepo .i. poſt mortemtua ī manū meā oībꝰ facia iuſticiā ꝗͥbus īiuriatꝰ es. Tertio faciūt gͣue peccatū: qꝛ vendūt vnā rem bis Ergo ẜmTho. Acciꝑe vſura ꝓ pecunia mutus