De precepto VII

res ſunt qui rapiunt. ſed etiam qͥ pręcipiunt ⁊ conſulunt ⁊ qui eos ſcienterad hoſpitia recipiunt. Et qui inde cōmedunt vel bibunt. Uel qui pro ſuisdebitis furtum vel rapinam ſcient̓ recipiunt. Tales tenentur ad reſtitutioB nem partꝭ quam habuerunt. Si diceres. Quid faciet vxor raptoris vel furis poteſt ne comedere de rapia vel furto? Ad hoc dicendum. Si maritꝰ habeat aliquid de iuſto: de iſtis rebus debet mulier ſeꝑatim expendere ⁊ victuꝫſumere. Si ꝟo nihil habeat niſi de rapina. vel ſi ſit aliquid de iuſto hoc tam̄ita permixtum eſt ꝙ diſcerni non pōt.tunc mulier ẜm doctores non debet derapina comedere vel de furto. ſed aliūde ſibi victum quęrere. vel a ꝯſanguineis ⁊ amicꝭ. vel labore manuū: vel etiāquęrendo elemoſynas hoſtiatim vt dicit Hoſtien̄. Si autem maritus ſit itamalus ꝙ omnino cogat eam viuere d̓rebus raptꝭ: nec etiaꝫ poſſit ſibi aliunde victū conquirere: tunc ne fame moriatur: reſtat ei triplex remedium. Primum ꝙ viuat de dote vel d̓ ſponſalitioNam vt dicit glo. in hoc caſu poteſt recuperare dotem: etiam ſtante matrimonio. Secundum remedium eſt vt denunciet epiſcopo qui poteſt compellere maritum vt paſcat vxorem de iuſtoij. q. j. Si peccauerit. Vel committateam alicui perſonę honeſtę: quę de honeſto lucro ſibi prouideat. vt habeturextra de pignoribus. Ex litteris. Tertium remedium eſt ſi ſit tam in arto poſita ꝙ de nullo alio poſſit ſibi victū acquirere vel inuenire: tunc poteſt viuerede rapina. quia neceſſitas legem nonhabet. Et quicqͥd ſic expenderit: dolēter ſumat ⁊ vtatur ẜm ꝙ partiꝰ poteſtad ſubleuandum ſolum neceſſitatem⁊ ꝓponat firmiter reſtituere qͣꝫ citiꝰ po

terit quicqͥd inde ſumpſerit. Sempertamen vxor tenetur viro debitum reddere in caſibus ſupradictꝭ: ⁊ econuerſo. Eſt tamen ſciendum ꝙ qͣꝫuis vxorde oue vel boue vel alia re rapta in ſpecie comedere non poterit extra caſū vltimę neceſſitatꝭ. Tamen ea vendita d̓precio nutriri poteſt. Cuius ratio eſt.Cum enim res rapta venditur tunc īprecio dato vitiū furti vel rapinę purgatur per hoc ꝙ emens voluntarie dādo precium tranſtulit dominiū. Undeprecium illud licite quilibet poteſt recipere ab eo nec tenet̉ reſtituere. Quidam tamen magni doctores dicūt ꝙvxor licite poteſt vti rebus ſic permixtꝭdum tamen in mente habeat ꝙ libent̓vellet viuere de licitꝭ acquiſitis. Sciēdum autem ꝙ nulli homini lꝫ comedere de rapina ⁊ furto pręter qͣꝫ in neceſſitatis articulo. nec elemoſynę dandęſunt de talibus: ſed reſtituendę ſūt hęredibus. Vnde legit̉ ꝙ quidaꝫ milesrapuit pauperi viduę vnam vaccam.Quę cum fleret ⁊ inſtanter peter et vtei vaccā reſtitueret ꝓpter paruos pueros quos habuit. Reſpondit. Si egotibi eam non acciperem: tunc alius ſequens me tibi eam reciperet. ⁊ ſic vaccam retinuit ⁊ receſſit. poſt mortem eiꝰpunitus ē a diuerſis dęmonibus. Etvnus eum inter cęteros inceſſanter etinfatigabiliter puniuit. Tunc ille dauatus dixit ad talem dęmonem. Curme tam cōtinue ꝑſequerꝭ: ⁊ punis magis qͣꝫ aliquis aliorum? Reſpōdit Siego non facerem tunc alius faceret. hͨſunt verba quę protuliſti dum pauꝑividuę vaccam recepiſti ⁊ violenter rapuiſti. ¶ Secundi ſūt qui per inde Cbitas exactiones a ſubditꝭ bona extorquent. Ubi ſcienduꝫ ꝙ licite vltra debitum cenſum nullus dn̄s p̄t aliquid