De precepto VI
catio. ſtuprum. adulterium. inceſtus ⁊peccatum contra naturaꝫ quod eſt peſſimum. Vnde Gregoriuſ. Grauiſſimepeccant adulteri. ſed grauius inceſtuoſi ſed omnes tranſcendunt cōtra naturam delinquentes. Unde. Auguſti.Ualde deteſtabile eſſet ꝙ eſſet mulieraccīcta gladio: ⁊ vir fuſa. Iſtud peccatum clamat ad cęlum ꝓpter ſuaꝫ enormitatem. Et eſt maius qͣꝫ ſi quis cū ꝓpria matre peccaret. Vnde caute eſt dehoc peccato loquendum.¶ Quo tempore ab actu matrimoniali ſit abſtinendum.Cienduꝫ ꝙ ſunt quinqꝫ temGpora in quibuſ ab actu matrimoniali abſtinendū eſt. Primuꝫ tempꝰ eſt quadrageſima ante paſca. quia tunc legitur in capite ieiunijEgrediatur ſpōſus de cubili ſuo. ⁊ ſpōſad thalamo ſuo. Etiā merito. Quiaſicut quis ieiunat a cibo corporali. ſicetiā debet abſtinere a delectatione carnali. Et vt ipſi pctōria deo dimittat̉quod illicite contra deuꝫ ꝑ totū annūviuendo cōmiſit: per iſtud ſacrū tēpſibi etiam licita abſtrahere debet. Unde Bern̄. in ſermone de ſanctificatiōeieiunij. Nam in eo ꝙ ab ipſis licitꝭ abſtinemus: ea nobis illicita ꝯdonant̉:q̨̄ prius cōmiſimus. Vnde AmbroſiꝰNullꝰ omnino in quadrageſima vxori ſuę ante octauas paſce iungat̉. Secundū tempus eſt quattuor temporuꝫ⁊ dies rogationū quia tūc rogat eccleſia ꝓ magnis ⁊ arduis cauſis. Primorogat deum vt bella ſedet q̨̄ in vere frequenter fiunt. Secūdo vt teneros fructus ꝯſeruet ⁊ ml̓tiplicet. Tertio vt adreceptionem ſpūſſancti habilitemur.Augꝰ. Tempore ꝓceſſionis ⁊ ieiuniorum non licet ꝯiugibꝰ ꝯuenire: qꝛ tunca licitꝭ abſtinendū eſt: vt faciliuſ impe
tretur quod poſtulatur. Tertiuꝫ ē tempore ſacrorum dierū ⁊ ſacrarū noctiū.Exemplū Grego. in li. dialogoruꝫ dic̄ꝙ quędam legitima a viro ſuo cognita in ſabbato de nocte: ⁊ cum die dn̄ica ꝓceſſioni ſe ꝯiugeret: a diabolo rapiebatur corā omni populo: ⁊ multuꝫvexabatur ⁊ torq̄batur ab eo. Quartum eſt tempꝰ infirmitatꝭ fęminarū .i.tem pore mēſtrui. Quia vt dicit Hieronymus. tunc ꝯcipiunt̉ pueri mēbrꝭcondemnati ⁊ leproſi. ⁊ tunc patebuntpcta parentum. Quintum eſt tempꝰpręguationis et purificationis. Unde q̨̄ritur vtrū lꝫ petere dubiū vel reddere tꝑe p̨̄gnatiōis? Rn̄. ẜm PetrumSi eſſe poteſt ſine pericl̓o aborſus reddi debet. et etiam poteſt ſine pctō mortali exigi. quia vſus matrimonij nō tātum eſt in officium: ſed etiam in remedium. Si ꝟo eſſet periculuꝫ pueri exiſtentis in vtero: nō debet exigi nec reddi: quia in matrimonio principalior ēinſtitutio in officium qͣꝫ in remediumSimiliter poſt partum .i. ante tempuſpurificationis non licet eos conuenire. Vnde Auguſtinus. Si quiſ mulieri in puerperio commiſceretur: peccatum valde magnū perpetrat. ⁊ mulieres quandoqꝫ ex hoc nō pariūt amplius quia ſemen viri cū ſanguine mortificatur. Et hoc maxime contingit ſiinfra decem dieſconueniunt. O quot̉pueri ſic negliguntur de quibus reddituri ſunt tales rationem .ſ. parentesEt valde abſurdum eſt ꝙ homines rationales hoc tempus nō ſeruant. Un̄de Ariſtoteles. ij. animalium dicit. Fęmina elephantꝭ impregnata a maſculo: omnino non tangitur ab eo. et poſtpartum quieſcit per triennium. Unde etiam dicit Auuguſtinus. Ꝙꝛ qͥ tēpora prędicta non ſeruant ꝙ tales pu