De precepto VI

dus. Reſpondit. Non oreſ ꝓ me qꝛ nihil mihi prodeſt: quia ęternaliter dānatus ſum. ⁊ hoc ideo quia medicināpenitētię neglexi. hoc dicto diſparuitMulier poſtea incluſoriuꝫ elegit ⁊ ibipeccata ſua defleuit.¶ De adulterio.Ertij ſunt qui tranſgrediuntur legē ꝯiugalis ꝓmiſſionisqui fidē ꝯiugalis thori temere violātes per adulteriū ſe polluunt.Un̄ dicit̉. Adulteratio eſt quaſi ad alteriꝰ thorū illicita acceſſio. Et ideo adulteriū eſt grauiꝰ peccatū qͣꝫ ſtuprū. qꝛmaior fit iniuria in abuſu mulierꝭ quęalteriꝰ poteſtati ſb̓ijcitur. Magnitudohuius vitij poteſt oſtēdi ꝑ ſex. ¶ Primo qꝛ hͦ eſt cōtra ſacr̄m mr̄imonij: qd̓ipſe deus inſtituit in paradiſo in ſtatuinnocentię. vnde fit iniuria tāto ſacramento. non abſqꝫ magna dei cōtumelia. Si monachꝰ profeſſus ordiuis ſācti benedicti vel alteriꝰ ſācti peccat trāſgrediendo ordinē quē ille ſāctus inſtituit quid tunc de illis qui tranſgrediuut̉ ordinē quē deꝰ ꝑ ſe īſtituit: ſcꝫ mr̄imoniū. ¶ Secūdo ꝑ hoc ꝙ eſt ꝯtrarium iuri naturali. Vnde enim ex pręcepto iurꝭ naturalis eſt hoc. Qd̓ tibi nōvis fieri alteri ne facias. Ergo ſicut tunon velles ꝙ aliqͥs cū vxore tua peccaret. ſic tu non pecces cū vxore alteriusIus gͦ naturale docet hominē ꝙ hͦ nullo modo debet facere homini alteri qd̓odit ſibi fieri. ¶ Tertio qꝛ hoc pctm̄exuperat omne furtū tꝑale. qꝛ illd̓ qd̓ſic aufert ſuo ꝓximo eſt maius qͣcunqꝫterrena ſubſtantia. hoc patet qꝛ plꝰ debet diligere vxorē ſuꝑ oīa tꝑalia: īmoſuꝑ alios homīes in mundo exiſtentesUn̄ Gen̄. ij. dixit adā d̓ eua vxore ſuaPropter hoc relinquet hō patrē ⁊ matrem: ⁊ adherebit vxori ſuę. In ſignuꝫ

huius multi ſunt qui potius vellent exhęreditari ⁊ omnibꝰ tꝑalibꝰ pͥuari: qͣꝫhoc malum ſcienter ⁊ voluntarie ī ſuiſvxoribꝰ ſuſtinere. ¶ Quarto qꝛ hͦ vitium quodāmō aſſimilat̉ homicidio.Cum enim vir ⁊ mulier ſint vna caro.vt patet ex veteri teſtamento. vn̄ habetur Gen̄. ij. ꝙ poſtqͣꝫ miſit dn̄s ſoporēin adā. tulit vnam de coſtꝭ eius: ⁊ indeformauit eua. Tūc poſt ſoporē ⁊ formationē dixit adā. Hoc os ex oſſibꝰ meis⁊ caro de carne mea. Itē in nouo teſtamento vt habet̉ in euangelio. Marc̄.x. vbi chriſtus dicit. Iam nō ſunt duoſed vna caro. Ergo qui aufert vxoreꝫſuam alicui. idem eſt ac ſi ipſū ei auferret. Ergo prohibitio adulterij in decalogo immediate ponit̉ pꝰ prohibitioneꝫ homicidij. ⁊ ante prohibitionē furti. Un̄ Clemens papa. Quid in oībꝰpeccatꝭ adulterio grauius? ſcd̓m eniꝫin pęnis locum tenet .i. in prohibitionibꝰ. ¶ Quinto poteſt oſtēdi per mala quę ſequūtur ex adulterio. Sequūtur autē ex hͦ peccato homicidia. Unde dauid cum in adulterium cecidiſſꝫfecit interfici fidelem militē ſuū. Seqͥtur inde etiā qn̄qꝫ inceſtus. vt .ſ. quiscognoſcat filiam patris ſui vel eiꝰ vxorem: ignorans quis ſit pater eius. Itēſequūtur ex hoc peccato exhęredationes. Un̄ Ecc̄i. xxiij. Mulier relinquēſſuum virū peccabit. ſtatuēs hęreditatēex alieno mr̄imonio. Sciendū ꝙ mulier que de adulterio ꝯcepit filiuꝫ. ita ꝙille puer qui non eſt filius ſuſcipit ſibiexpenſas ab eo qui putatur eſſe pater:⁊ ſuſcipit hęreditatem cum alijs filijsqui ſunt veri hęredes. Tunc talis mulier ⁊ ſimiliter talis filius ſpurius ſi hͦſcienter fecerint ⁊ admiſerint in pręiudicium hęredum. ambotaꝫ mulier qͣꝫſpurius damnabunt̉ ſi ſic decedunt.