verbis cū parentibus ꝯtendunt. Qd̓eſt contra p̨̄ceptum ꝙ quilibet blādisverbis reſpondere debet parentibꝰ ſuis. ⁊ eoꝝ rep̄henſiones et correctionespatienter ⁊ humiliter ſuſtinere. Qd̓ ēcontra illos qui parentibꝰ maledicūt⁊ ex hoc diuinam maledictionē incurrunt. Exo. xxj. ⁊ Leuitꝭ. xx. Qui maledixerit patri vel matri morte moriat̉.Ꝙ tales qui ſic dure ⁊ contēptibilitercum parentibꝰ loquūtur in hoc grauiter delinquūt. hoc poſſūt aduertere exdictꝭ ipſiꝰ chriſti in euangelio. Vt habetur Matt. v. Qui dixerit fratri ſuofatue reus erit iehennę ignis. hoc ītelligitur confundendo. dehoneſtando. deridendo vel peruipendendo fratrem.O quid tunc reus erit qui patrē ſuuꝫantiquum fatuū nominat vel ei maledicta verba īproperat. Un̄ Eccle. iij.Ꝙͣ malę famę eſt qui derelīquit patrē⁊ eſt maledictuſ a deo qui exaſꝑat matrem. ¶ Quarti qui parētibus in neceſſarijs non ſubueniunt cum tn̄ quilibet tenet̉ neceſſaria vitę miniſtrare ſuis parentibus cum degent. Et ad hͦ tenemur ꝓpter ſecundum donum qd̓ abipſis recipimus naturale videlicet nutrimentuꝫ ī hoc filij nō poſſunt reddere ęquiualens. quia parentes nutriuerunt filios de ſua carne ⁊ ſubſtantia ꝓpria: Filij autem nutriunt parentes deſubſtantia aliena. Et ideo filij qui parentibus in neceſſitate non ſubueniūtpeccant mortaliter. Sicut ⁊ iſti qͥ moleſtant eos iniurijs. vt patet per gloſāExo. xx. Quę dicit ꝙ hoc p̨̄cipitur ꝙ filij honorent parentes officio pietatisipſis videlicet in eorum neceſſitatibuſſubueniendo. ⁊ ipſis beneficentiam exhibēdo. Un̄ Eccl̓. iiij. Elemoſyna pr̄iſnō erit in obliuione. Et poſſumus adhoc vti exemplis inter quę p̨̄cipuū eſt

exemplum chriſti qui cum eſſet in āguſtia paſſionis. tn̄ non eſt oblitus mr̄isſuę. īmo curam ipſius habuit ⁊ iohāni eam cōmendauit. vt habetur iohānis. xix. Etiā ipſa irrationalia animalia. de hoc nobis dant exemplum. Dicit̉ enim de grue ꝙ cum pater ⁊ matereius depilati ſunt: filij quęrunt neceſſaria donec pilos habeant vel vſqꝫ moriantur. Item ad oſtendendū ꝙ debemus parentibꝰ ſubuenire quando ſūtſenectute confecti. oſtendit̉ exempluꝫciconiarum: de quibus legit̉. Ꝙ qn̄ ciconſę ſeneſcunt filij parentes ſuos ī nidos ponunt: ⁊ velut infantes iuxta pectus ſuum collocant fouent ⁊ nutriūt.Soli vultures parētes ſuos fame mori permittunt. Item valde ingratꝰ videtur eſſe qui parentibus ſuis non ꝓuidet qn̄ ipſi ſibiipſis nō poſſunt prouidere: cum ipſi ſibi ꝓuiderint in puericia eius qn̄ ipſe ſibi ꝓuidere non potuit. Ideo dicit̉ Epheẜ. Filij redditevicē parētibꝰ vr̄is. ⁊ hoc eſt acceptuꝫ corā deo. Un̄ exemplū ſcribit Ualeriusvbi oſtēdit ꝙ debemꝰ parētibꝰ ſb̓uenire qn̄ ſunt in neceſſitate poſiti. Recitatenī ꝙ q̨̄dā ml̓ier nobil̓ ob qͦddā flagiciū fuit morti adiudicata. noluit tam̄eam iudex cōburere vel alia morte publica eam punire ꝓpter honorē parētele: ſꝫ incluſa eſt carceri: vt ibi fame periret. Filia ꝟo eius quę erat nupta de licentia iudicis eam quotidie in carcere viſitauit. Prius tamen diligenterperſcrutabatur ne aliquid comeſtibilę ſibi afferret. Illa ꝟo extracto vbereſingulis diebus lacte proprio matreꝫalebat. Cuꝫ ꝟo iudex miraretur. ꝙ tāto tꝑe ſuꝑuiueret. reꝑtū ē qd̓ ei fiebata filia. Tunc iudexpietate motus filięmr̄eꝫ donauit. ¶ Quīti qͥ ſunt parētibꝰ ſuis īobediētes. Quia qͥlibet tenet̉