De precepto IIl
tuniuꝫ ex permiſſione diuina habebūtin tꝑalibus. ſcꝫ ꝙ captiuant̉ vel a raptoribus ſpoliant̉: vel equi eorū lęduntur vel moriunt̉. vel domus eorū ignecōburunt̉. vel alia infortunia talibusaccidunt ꝙ ſic depauperant̉. Secundopuniunt̉ in corꝑe: vt ſcꝫ qn̄ tales infirmant̉ per menſem. vel qn̄qꝫ cadunt⁊ fragūt crura vel brachia. et ſic dealijſ⁊ tunc oportet eos feſtinare cum merito deberent laborare. qꝛ antea laborauerūt cum feſtinare debuerūt. qꝛ ẜmSalomoneꝫ per quę homo peccat perhęc ⁊ punietur: Tertio puniūt̉ in aīaquod maximū eſt. quia quotiēs feſtuꝫſoluūt totiēs mortaliter peccāt et animam ꝓpriam occidūt. Exo. xxxj. Quipolluerit ſabbatū morte moriat̉: Sedqui feſtiuāt illis deus ꝓſperitatē concedit in corꝑe ⁊ in aīa: Exemplū habemus de duobus ſutoribus. vnꝰ illorūhabuit multos pueros cū vxore ſua. ⁊non neglexit quin omni die libent̓ audiret miſſam. et in omnibꝰ ſibi ꝓſpereſucceſſit. Et alius nullum puerum habuit ſed ſolam mulierē. ⁊ quotidie laborauit tam in diebus feſtiuis qͣꝫ etiaꝫin ſacris noctibus ⁊ raro miſſam audiuit: ⁊ tn̄ ſemꝑ in pauꝑtate vixit. qͥ q̨̄ſiuit ſemel ab alio ſutore vn̄ ſibi iſta bona ꝓuenirēt ꝙ cum filijs ⁊ vxore ſemꝑſatis haberet: ⁊ ipſe plus laboraret ⁊ ſēper egeret: Qui reſpondit cras ibis mecum ⁊ ego tibi oſtendā vbi talia repeream. Mane facto duxit eum ſecuꝫ adeccleſiam ⁊ finita miſſa dixit ei. vadasmodo ad laborem tuum: Sequēti ꝟodie iterū de mane venit ad domū eius⁊ duxit eū iterū ſecū ad eccleſiam ⁊ finita miſſa iuſſit eum redire ad domū ⁊ laborare artificium ſuum. Tertia die demane venit iterū ad domum eiꝰ volēsqꝫ eū ducere ſecū ad accleſiaꝫ. Tūc ille
dixit cariſſime. Si vellē ire ad eccleſiāego ꝑ me bene ſcire viam. ego deſiderabam a te. vt me duceres ad locū vbi tutheſaurū inueniſti. tūc ille dixit. Aliumlocū non habeo vbi theſaurū corꝑis ⁊p̨̄miū vitę ęternę requiro niſi eccleſiā.Nōne audiuiſti dictū chriſti in euagelio. Primū quęrite regnū dei et hͨ oīaadijcientur vobis ſcꝫ quę ad neceſſitatem corꝑis ⁊ animę ꝑtinēt. Tunc illecompunctus: ⁊ amodo chriſto factusdeuotꝰ: poſtmodū miſſā libenter audiuit et tūc ſibi ꝓſpere ī omnibꝰ ſucceſſitſic tu fac̄ ſimilit̓ ⁊ erit tibi gl̓ia ęternaSciendū ꝙ qui violāt feſtiuitate dieidn̄icę peccat ī patrē ⁊ filiū ⁊ ſpm̄ſāctūIn patrē cuius potētia mūdū creauitIn filium cuiꝰ ſapiētia mūdū redemitIn ſpm̄ſāctū qui tali die in mundummiſſus ē. Et per cōſequēs tales ī gratiſūt ſuo creatori. redēptori. ⁊ cōſolatoriErgo tales trāſgreſſores gͣuiter a deopuniūtur. Vnde legit̉ Nui. xv. Factūeſt cū eſſent filij iſrael ī ſolitudine. et inueniſſēt homine colligēteꝫ ligna indieſabbati: obtulerūt eū. Moyſi et. Aarō⁊ vniu̓ſę multitudini. Qui recluſerūteum in carcerē neſciētes quid ſuper eofacerēt. Dixitqꝫ dn̄s ad moyſen. Morte moriat̉ homo iſte. obruat eū lapidibꝰ oīs turba extra caſtra. Cū eduxiſſēteū foras obruerūt eū lapidibꝰ ⁊ mortuus ē ſicut p̨̄ceperat dominꝰ. ¶ Octauiqui in diebus feſtiuis peccāt. cōtra qͦsdicitur. Exodi. xx. Memento vt diemſabbati ſanctifices .i. ſūmo ſtudio illāhonores precipue mortalia peccata caueas: nihil in eo oꝑando facinoris vl̓cōmittēdo. Et multo maius eſt peccatum cōmittere ī tali ſācto die qͣꝫ ī alioUnde narrat. Grego. in. li. dialogo.Quod quedā legitia a ſuo viro ī ſabbato de nocte cognita cum dominica( 2