De miraculis

manibꝰ vt credit̉ angelicis depicta imagodetinebat̉. om̄ipotenti dn̄o aliquātulumſupplicauit: Ac deinde ſurgēs ab or̄one ꝑſemetipſū eā vſqꝫ ad lat̓anēſe palatiū baiulauit. ⁊ illuc reuerendiſſime collocauit.Sequēti nocte ſtupēdo et incōprehēſibilimiraculo p̨̄noīata imago ad eundē locūdiuinitꝰ ē reducta Hoc audito iā ſuperiꝰnominatꝰ p̨̄ſul cōꝑiēs ad hāc ſacroſāctaeccl̓iaꝫ deuotus ac diuino amore ꝯcuſſusaduenit Cūqꝫ diligēter inqͥreret ab ancil̓lis dei qͣ ibi degebāt. qͣ hora vidiſſent eaꝫnocte ad locū priſtinū reuocatā. abbatiſſaq̨̄ magnę ꝓculdubio gͣuitatꝭ et ſanctitatiserat. ingēti p̨̄miſſo fletu ad eiuſdē apoſtolici veſtigia corruit dicēs: Media ꝟo nocte dum nimis anguſtiarer ob vnicę dn̄ęmeę ablatā figurā. męroribꝰ atqꝫ ꝓ peccatꝭmeis om̄ipotētē dn̄m erectis brachijs obſecrarē velut auē volatilē ingrediētē atqꝫī loco ſemetipſā ſtrenue collocantem vidiPōtifex aūt vna cū ſuis ꝓfecto ſapiētiſſimis ꝯſiliarijs. alto mentis acumine tā inſolitū nō deſpiciēs miraculū. ſemetipſū incōſpectu eoꝝ qͥ aderāt culpabilē reddiditatqꝫ ī eodē loco miſſarū ſolēnia deuotiſſime celebrauit. poſtea dona plurima dictędomui om̄ipotētꝭ liberalit̓ tribuit. atqꝫ ꝑꝯtinuandis luminaribꝰ eiuſdē eccl̓ię ſufficiens oleum ꝯſtituit venerāde illi imaginiom̄i tꝑe ꝑ mīſtros lateranen̄. palacij miniſtrari. ¶ De ſalue regina et proceſſione poſt completorium. Exemplum. LXXXVII.Onorū emulꝰ diabolusqͥ vniuerſoꝝ dn̄m nō timuit ag¶ gredi: Bononię ⁊ pariſiꝰ vbi eūmaxime īpugnabant fratres p̨̄dicatoꝝ ordinis. per ſe ⁊ ſuos ſatellites eſt aggreſſusNā ſic̄ dixerūt qͥ tūc p̨̄ſentes fuerūt. huicfornacē ardētē ſuꝑ ſe cadentē mōſtrabātilli formā delicatę mulieris amplectētis ſep̨̄tendebāt. huic aſinū cornutū. illi ſerpētēignitū offerebāt. alij alia ludicra ⁊ verberainferebāt. ītantū vt ꝓpt̓ nociuū fantaſmaet dęmonū illuſiones viciſſim cogerenturfratres cuſtodire vigilias noctis ſuꝑ aliosquieſcētes. Inſuꝑ ⁊ aliqͥ in freneſim cade-

bant. ⁊ alij horribilit̓ vexabant̉. Ad ſinguilarē vitā gͦ ſpem ī mariam potētiſſimam ⁊pijſſimā ꝯfigētes frēs ſtatuerūt. vt ad honorē eiꝰ poſt cōpletoriū fieret ſolēnis ꝓceſſio cū ſalue regina. ſtatim gͦ ſūt fugata fātaſmata. ⁊ vexati curati Et frat̓ qͥdaꝫ. filiꝰcuiuſdā regis qͥ inſanꝰ erat. fuit pleniſſimeliberatus. Et tūc oīa ꝓſpere ordini ſucceſſerunt. beneplacitam aūt deo et matri ſuęhmōi ꝓceſſionem ꝯcurſus ppl̓oꝝ. cleri deuotio. dulces lachrymę. pia ſuſpiria. ⁊ admirāde viſiōes declarāt. Multi enī viderūt qui et dixerūt fratribꝰ ad altare beatęvirginis egrediētibꝰ. ipſā virginē cū multitudine ciuiū ſuꝑnoꝝ a ſūmo cęlo ꝓgrediEt dū ad illud ꝟbū. o dulcis maria īclinarēt. ipſā illis īclinātibꝰ parit̓ inclinare ⁊ipſis regrediētibꝰ ipſā ad cęlū reuerti.Auicula attulit ſalue regina. Exempluꝫ. LXXXVIII.Um ſalue regina. primocveniſſet ad noticiā. ⁊ ī loco qͦdaꝫEillud plures dn̄ę decātarēt. ⁊ q̨̄dādn̄a ex deuotiōe eādē antiphonā cantareaffectaret Ecce vna dieꝝ q̨̄dā auicula illāattulit in qͣdā cedula bn̄ ſcripta ⁊ poſuit īlocū or̄onis ipſiꝰ. Illa vero multū exhilerata. gratias egit beatę ꝟgini marię totocorde. ¶ Populꝰ cōſueuit cōcurrere ad ſalue regina. ExempluꝫLXXXIX.N lōbardia ubi dū a frai ¶ tribꝰ d̓ beata virgine ſalue regīamore ſolito cātaret̉. ⁊ ꝑuentū eētad locū illū vbi dr̄. Et ieſū bn̄dictuꝫ fructū vētris tui ⁊cͣ. et affectꝰ plurimoꝝ aſtātium eſſet accēſus gr̄a ſpūali: Ecce beatavirgo vna cū filio ſuo apparuit dicens: Odilectiſſimi filij pſallite feruēter ⁊ laudateqꝛ ieſum filiū meū ī p̨̄ſenti ⁊ in futuro vob̓oſtēdā. Et cū hͦ dixiſſet pueꝝ pulcerrimūoſtēdit eis. Quod cū rector chori vidiſſetcūctis vidētibꝰ. raptꝰ fuit in extaſim ita ꝙoꝑtuit eum efferri. et diutiſſime iubilabatHoc miraculū ꝓpt̓ hūilitatē annis pl̓imisreuelare diſtuler̄t. Poſtqͣꝫ ꝟo patefactūē ad dei gl̓iaꝫ ⁊ honore virginis glorioſę.tūc confluentibus qͣꝫ plurimis. ſiue eſſent