De miraculis

Iles quidaꝫ quotidie ſa¶ Pde mane ſurgeret ⁊ cū d̓ſero dorlutauit btāꝫ ꝟginē Mariā. cummitu ſe poneret cū. Aue Maria. Et nil boniplus fecit. Et gr̄a ꝟginis ſaluatꝰ eſt.Maria virgo et ſctūs Petruſliberauerūt monachum a damnatione. Exemplum LVIIIUidam religioſus in moq Rnaſterio ſancti Petri male vixitHic aliqn̄ cū qͥbuſdā fr̄ībꝰ potionem medicinalē ꝓ corꝑis ſalute accipiēs. ⁊poſt hͦ ſtatim ſine cōfeſſiōe ⁊ ſacra coīonedefunctꝰ ē. Cuiꝰ aīa a dęmonibꝰ ducebatur ad infernalia clauſtra. Qd̓ cernēs ſanctus Petrus cuiꝰ erat monachus. acceſſitad dn̄m Ieſum chriſtū ꝓ aīa frīs dep̄cabat̉. Cui dn̄s. ignoras inqͥt ꝙ ꝓpheta meinſpirāte dixit: Dn̄e qͥs habitabit ī tab̓naculo ⁊cͣ. Qui ingredit̉ ſine macula ⁊ oꝑat̉iuſticiā. Quō hic pōt ſaluꝰ fieri. cū neqꝫ ſine macula ingreſſus. neqꝫ vt debuit iuſticiam oꝑatus ē. Hoc audiēs ſctūs Petrꝰ venit ad btāꝫ ꝟginē Mariā vt ipſa int̓cederet ſecū ꝓ aīa illa. Et cū ſurrexiſſet ſctā deigenitrix ante ſuū filiū cū ſanctꝭ ꝟginibꝰ. dixit ei filius. qͥd a me poſcis dulciſſima mat̉cū meis chariſſimis ſororibꝰ. Cui cū ſanctaMaria reſpōdiſſet. ꝙ ꝓ aīa frīs defūcti rogaret. chriſtꝰ illi ait: Quia tibi placet vtindulgētiā conſeqͣt̉. cōcedo ꝓpt̓ preces tuas vt aīa ipſa ad corpꝰ reu̓tat̉. vt acta demalis p̨̄nīa demū ęterna requie ꝑfruatur.Hoc cū ſctā Maria ꝟgo ſctō Petro innotuit. cōfeſtim ſctūs Petrus magͣ clauequā tenebat dęmōes fugauit. ⁊ aīaꝫ fratrꝭde ptāte eoꝝ eripuit. Et duobꝰ angel̓ cōmēdauit. vt ipſam aīaꝫ ad corpꝰ reducerent. Ac ille frat̓ de morte reſurgens q̨̄ ſibicōtigerāt vel q̨̄ viderat narrauit. ⁊ quō adiaboloꝝ ptāte eēt ereptꝰ ſuffragijs ſanctęMarię atqꝫ ſancti Petri apoſtoli.¶ Horę beatę virginis deuoteſunt dicēde. Exemplū LIX.N domo quadam hiſpanię ordinis ciſtercien̄. ſūt conuerſivt vita illoꝝ eēt alijs ī exēplū. exqͥbꝰ vnꝰ in obſeqͥo beatę ꝟginis ita feruēs

extitit ac deuotꝰ. ⁊ ita ī horis eius decātandis intentꝰ. vt nō ſolū in ſingulis ꝟſibꝰ. ſꝫetiā ſingulis ſyllabis memoriā hr̄et Marię ꝟginis. Sicqꝫ horas cū maximis laboribꝰ cōtinuauit. qui cū annos decē ⁊ ſeptēfeciſſet in ordine. grauit̓ infirmatꝰ eſt. ⁊ miniſtrauit ei ſocius ſuus ex licentia prioris.Sciēs aūt eū virū ſctm̄ ⁊ in ſeruitio dei etgenitricꝭ eius deuotiſſimū vt aliqͥd ſibi diceret ad ędificationē intuitu mutuę charitatꝭ flagitauit. Cui ille rn̄dit. heri dn̄a nr̄aviſitauit me. ꝙqꝫ die ſeptīa ad dn̄m eſſeꝫmigraturꝰ p̨̄dixit mͥ. Et adiecit. qꝛ p̨̄ cunctꝭmortalibꝰ mihi intentiꝰ ſeruiuiſti. ⁊ ego tibi faciā qd̓ nōdū alicui feci. Collūqꝫ meūbrachijs ſtringēs dedit mͥ oſculū. Cuꝫ ꝟoagonizaret die prędicta vir btūs: Priordormiēs. cellam in qͣ iacebat turbā candidatoꝝ introire vidit. Qui ꝓpt̓ aīaꝫ illiuseducedā ſe veniſſe dicebāt. Statimqꝫ adꝑcuſſionē tabulę ſurrexit excitatꝰ ac accurrit. ⁊ ꝙ eēt cęleſtis exercitꝰ a quibꝰ deuotuſdei genitricꝭ famulus foret deducēdus minime dubitauit.¶ Quid oradum ſit in extremisExemplumLXUm quidā religioſus ſerſuiuiſſet deo ī ordine trigīta ānis¶ Cū grauit̓ iufirmatꝰ vellet mori.cōuenit multitudo dęmonū querētiū aīaꝫeius. Quos cuꝫ vidiſſet. cepit clamare. vęmihi ꝙ vnqͣꝫ ordinē iſtū intraui. meliuſ mͥfuiſſet. ranā vel beſtiā fuiſſe. Et frēs audiētes clamorē ſuū cōuenerūt. ⁊ orauerūt proeo. Ad quē accedēs ſeruitor ſuus dixit ei:O pater qͣre iſta dicitꝭ. Nōne ſꝑ apud noſbonꝰ hō fuiſtiſ. dicite gͦ pater poſt me: Maria mat̓ gr̄ę mater mīę. tu nos ab hoſte ꝓtege ⁊ in hora mortis ſuſcipe. Quod cuꝫ dixiſſet ⁊ modicū iacuiſſet. cepit dicere. Bene mihi ꝙ vnqͣꝫ intraui ordinem iſtum. etꝙ vnqͣꝫ natus fui. ⁊ fratres audientes tamſubitam mutationē. ceperunt quęrere qͥdhoc fuiſſet ꝙ ſic clamando clamaſſet. Reſpondit ideo clamaui. quia dęmones infiniti cōuenerūt volentes aīam meā raꝑe. ſꝫcum dixiſſem or̄onem prędictaꝫ. ſtatim venit ad me mater mīę. Ad cuius aduentuꝫ