De miraculis

euigilaſſet. territꝰ miles circulū reponere voluit ſꝫ nō potuit. Tūc intelliges tale miraculū dei genitricis meritꝭ circa ſe geſtū. ẜuorurſum obdormiēte leuiter ſurrexit ⁊ vincula tenes in vno pede ꝑ lintheamē ſe dimiſit ꝑ feneſtrā ⁊ fugit. Qd̓ cū cōperiſſentcuſtodes eū tubis ⁊ canibꝰ inſecuti ſūt. ſedeū mīme īuenire potuer̄t. qͣꝫuis circūquaqꝫeū circūdederūt. Qui poſtmodū veniensad eccl̓iam eoſdē circulos qͦs ſecū deportauit. ꝓ grarū actione ſuꝑ altare beatę ꝟginis obtulit. Hęc Ceſarius.¶ Theophilus qui negauit fidēet virgine Maria et beata virgoei ſubuenit Exemplū XLIIUit quidā nobilis Theophilus noīe. qͥ cū depauꝑatꝰ fuiſſet cepit deſperare. ⁊ cogitauit qͥdfaceret. Tandē cogitauit vt iret ad biuiū⁊ cū diabolo loqueret̉ vt ei in rebꝰ mūdanis ſubueniret. Qd̓ ſic factū eſt. Diabolꝰꝟo cū p̄cibꝰ Theophili ſollicitaret̉ vt euꝫdiuitijs reſtitueret. queſiuit a Theophiloſi facere poſſet ⁊ vellet q̨̄ p̨̄poneret̉. Rn̄ditꝙ vellet ⁊ iurauit. Qui veniēs tribꝰ noctibus ſucceſſiue pͥma nocte abrenūciauit baptiſmo. ſecūda ſuo creatori. tertia ipſi mr̄imīę. Diabolus ꝟo cōſiderās ſuū affectuꝫdixit. hanc abiurationē ſi ꝑ chirogͣphumſcriptū tuo ſanguine cōfirmauerꝭ ⁊ huc adme deportauerꝭ. tūc omīa conſūmata ſunt.Qd̓ ſic factū eſt. chirogͣphū ſcriptum ſanguine Theophili ſigillo diaboli cōfirmatūeſt. Contigit qͣdā die ꝙ Theophilus penitentia ductꝰ cepit flere. ⁊ cuꝫ fletu coramimagine beatę Marię ꝟginis ſe ꝓſternere⁊ inuocare btām ꝟginē Mariā cū deuotione. Sꝫ btā ꝟgo Maria ſemꝑ fuit miſeratrix ⁊ benigna. ipſa miſerata eiꝰ indulſit q̨̄ fecerat. ⁊ cū ipſe Theophilus p̄ſtratꝰante altare multū fleret. ⁊ rogaret imaginem beatę Marie ꝟginis. dei imago qͣſiirata ipſum audire noluit. ⁊ faciem vertitab ipſo. Qd̓ vidēs btā ꝟgo collocauit filij ſui imaginē in altari. ⁊ vna cū Theophilo diabolū adijt. ⁊ ꝑ btām ꝟginē Mariāreformatꝰ eſt gr̄ę dei. ⁊ chirogͣphū abrenūciatiōis qd̓ diabolo dederat. diabolū red-

dere p̨̄cepit. Et ſic Theophilus conu̓ſus ē⁊ tandem ꝑuenit ad gaudia cęli.¶ Maria ſubuenit pctōri in extrema neceſſitate Exem. XLIII.i Ncator magnꝰ tꝑe quodā ab inimiIles quidā nobilis peccis captꝰ eſt. qui occidere euꝫ decreuerūt qͥ eis humilit̓ ſupplicauit dicens:Rogo vos intuitu diuinę mīę vt ad modicū tꝑs mortē differatꝭ. quo alicui ſacerdoti poſſim pctā mea confiteri. Illi autemcorꝑalem eiꝰ euaſionē vel liberationeꝫ timentes nō conſenſerūt. Pręcipiētibꝰ igit̉vt ſe ꝓſterneret ad decollandū dixit hͦ verbum: Dn̄e tu noſti volūtatē meā. Et ſubiunxit: Aīam meā commēdo ꝟginis filio.ſicqꝫ decollatus ē. Erat eodē tꝑe quidamobſeſſus vicinꝰ. Cui cū aſtātes audita eiꝰmorte. Modo inqͥunt habetꝭ gaudiū magnū ꝓpter aīam illius facinoroſi militꝭ. lugubri voce rn̄dit. nequaqͣꝫ. Unū enī ꝟbūmoriens ꝓtulit. ꝓpt̓ qd̓ ipſe ſaluatꝰ eſt.¶ Maria liberauit lictore a dānatione. Exemplum XLIIIIIReco quida cuius officiam erat ſuſpēdēdi hoīes ⁊ cruciāpdi. an̄ imaginē beatę Marię ꝟgīſfranſiens fuis procinijs ſe commendauit.Quadā itaqꝫ die cū ibi cōſiſteret ⁊ oraretvenit nūcius iudicꝭ dicēs: ꝙ veniret ⁊ vnūſuſpenderet. ⁊ ipſo in itinere exiſtente venerūt ſui inimici ⁊ occiderūt eū. Erat autē ineadem ciuitate ſacerdos qͥdā ſanctę vitę.qui ſingulis noctibꝰ circūibat oēs eccleſiaſciuitatꝭ. Surgēs aūt ea nocte qua occiſuseſt pręco. ⁊ volēs ire ad eccl̓iaꝫ beatę Marię. veniens aūt ad cęmiteriū ibidē plenuꝫhoībꝰ inter qͦs multos mortuos vidit. qͦsdū viuerent cognouit. Int̓rogauit aūt exipſis vnū. qͥd hͦ eēt ⁊ ꝓpt̓ qͥd tanta multitudo hoīuꝫ cōueniſſet. Qui rn̄dit p̨̄co vnꝰocciſus ē. ⁊ aīaꝫ eiꝰ maligni ſpūs ſuā eē dicunt. quā pia mat̓ Maria ecōtra ſuaꝫ eſſedicit. Iudex aūt deus ventuiꝰ eſt. partisvtriuſqꝫ cauſam auditurꝰ. ꝓpter hͦ cōuenimus. Sacerdos autē intra ſe cogitabat.Alicubi abſcōdar cauſę huiꝰ finē expectaturus. Cunqꝫ ibi ſe abſcōderet. vidit ſedē