De miraculis
vſu ⁊ ardēti affectu ſalutare ſic aſſuefactavt pene nihil aliud ſonare noſceret in eccleſia dei. O dn̄a ſi tu dees tuiſ qͥs aderit ſuis? Nō ſic dn̄a nō ſic. ad nihiluꝫ deuenietſpes hoīuꝫ. ſi in te incipiūt nō inuenire refugiū. Hęc cū ille ī auribꝰ tantū ęgri de clamaret. ⁊ in eius tm̄ oculis declararet. apparuit vtiqꝫ mater domini ⁊ quaſi ſatiſfaciens de negligentia in ſeruulum ſuū de qͣinſultabat̉. ad lectulū ęgri ꝓpius accedit.Extractoqꝫ vbere viſa ē ꝓtinꝰ mittere ī osęgri. ⁊ ſanctis lactꝭ ſui rore īfuſo ſubito ſuęlinguę integritatē ⁊ labijs antiquū decorē⁊ in toto eiꝰ corꝑe pͥſtinā reſtaurauit ſanitatē. ⁊ ſurrexit ſanꝰ ⁊ incolumis. factamqꝫcirca ſe mīam oībꝰ cepit p̨̄dicare. Et poſtmodū ſe ⁊ ſua dei ſeruitio mācipās de cętero duxit vitā religioſaꝫ ⁊ bonam.¶ Maria Iohāni damaſceno reſtituit manumabſciſam. Exe. XXXIIIRudētiꝰ ex geſtis damaIſceni. Ioh̓s damaſcenꝰ ꝟgo permanēs. ꝟgini beatę Marię deuotus. gręcꝭ litterꝭ ⁊ artibꝰ liberalibꝰ inſtructus. in ſcribēdo. cantando. dictando. gratioſus. captus a ſarracenis filium dn̄i ī cūius partem ceſſerat in dictamine in ſcriptura ⁊ in alijs ad ſcientiam pertinētibꝰ ſic inſtruxit. vt in dictamine. littera. ⁊ voce nōniſi Iohannes putaretur. Amatus Iohānes a Theodoſio imperatore cum apudeum eſſet. diſcipulus inuidia agitatur. litteram dictauit ⁊ ſcripſit. traditionem imperatoris ⁊ imꝑij continentem. quaꝫ furtiue conſtātinopolim miſit in palatioqꝫ imperatoris proiecta inuēta eſt. Et lecta modus dictandi ⁊ forma litterę dinoſcit̉ eſſeIohannis. Ab imperatore Iohannes accerſit̉ conuitijs ⁊ iniurijs conuincit̉. ⁊ proditor imperij appellat̉. Oſtenſa eſt ei littera. Reſpondit vere dn̄e formam ſcribendi⁊ moduꝫ ditandi meū eſſe cognoui. ſed teſtis eſt mihi deus ꝙ hęc non feci. Cūctisergo ꝑſtrepētibus in eum. eo ꝙ veritatemnō fateret̉. ⁊ reū eſſe mortis clamantibus.iudices quia amicꝰ imperatoris fuerat. nōdebere eū mori. ſꝫ manū quā tātū nephas
ꝑpetrauerat abſcindi ſentētiauerūt. Quofacto in deteſtationē tanti ſcelerꝭ ſuſpēſa ēmanꝰ abſciſa ī monaſterio ipſiꝰ Iohānisqͥ mox ad imaginē ſpālis dn̄ę ſuę Marięadueniēs. diſcooꝑto vulnere ⁊ extēto brachio eā p̄cabat̉ dicēs: Hęccine dn̄a meanr̄oꝝ p̨̄mia ſūt meritoꝝ. digne me ꝓ meritꝭpctōꝝ flagellari voluiſti. ſꝫ vt qͥd inſtr̄m officij tui ꝑmiſiſti penitꝰ abſcindi. hęc quippe manꝰ hymnoꝝ laudis tuę cantica ſępiſcribēdo ꝑabat. ⁊ corpꝰ ⁊ ſanguinē filij tuiofferebat. Cūqꝫ talia ꝑoraret ipſi in lectulo ſuo nec plene vigilāti nec dormiēti beata ꝟgo cū magno lumīe hilariqꝫ facie eideꝫ apparēs dixit. qͥd agꝭ puer fideliſſime?Heu inqͥt ille: Dn̄a qͥd int̓rogas. vbi eraſcū hͨ paterer. ecce ad meū. imo tuū dedecuſin eccl̓ia pēdet abſciſa clientꝭ tui manꝰ. Etilla: Cōfortare fili inqͥt in dn̄o. his dictꝭ eovidēte eccl̓iam exijt delatāqꝫ inde manuꝫeius brachio reſtituit. Tūc ille gr̄as agēs.facto mane conuocatꝭ fratribꝰ manū oſtendit. moxqꝫ miſſam de beata ꝟgine alta voce celebrauit. Imperator autē audito miraculo pedeſter ad eū venit. ⁊ manū deoſculans ab eo inquirit. Si quem alicubi cognoſceret qui ſuū dictandi genus ⁊ ſcribēdi formam haberet. Quod ille quidem eiretulit. eiqꝫ veritas diligētiꝰ inqͥſita īnotuit¶ Maledicum a deo plagatum Maria ſanauitExemplum XXXIIIIUidā groſſuſ et iracūduſhomo cū quadā die ꝑ villā deābularet. lapidiſ offēſio pedē quēnudum habebat ſibi lęſit. ⁊ vt doleret ſubſtomachans maledixit. ⁊ diabolū noīauitdicens: lapidē illū in noīe diaboli ibi poſituꝫ fuiſſe. Et vix finito ſermōe repente qͣſiviolenta iniectionē aquę feruētꝭ totā faciēperfundi ſentiens. ſed ad domū ſuā reductus. tota facies eius in tumorem cōuerſa.oculi. naſus. ⁊ os ita tumore excreſcēte diſparuer̄t. vt nō niſi monſtrū in facie videretur. Quattuor autē diebꝰ euolutꝭ inflatio illa paululū exinaniri cepit. puſtulis etveſicis turgētibꝰ repleta eſt. vt ab omnibꝰelephātico morbo ꝑcuſſus diceret̉. Poſt