De miraculis

ꝙ btā ꝟgo viſibilit̓ eū viſitaſſet ⁊ iuſſiſſetfieri ſicut p̨̄libatū ē. ⁊ dediſſet ei loquelamTūc int̓rogauerūt eū ſi vnqͣꝫ ei aliqͥd ſeruitij exhibuiſſet. Rn̄dit ſe ignoraſſe nec antea ſciuiſſe vel audiuiſſe. ſꝫ cū dn̄m ſuū ſabbato die ieiunare ſemꝑ vidiſſet. ⁊ ppl̓m dieſequēti nihil oꝑari. intellexit ꝙ dn̄s ſuusaliqͥd boni intenderet. ⁊ ſic etiā cū dn̄o ſuoea intentiōe ieiunaſſe. His auditis. dixitplebanꝰ. verū qͥdem ē ſemꝑ ſabbato in honore beatę Marię ꝟginis qͦ ego ſolitꝰ fuiieiunare. ⁊ ipſe ieiunauit mecum. Hoc oēsaudiētes cū admiratione magͣ ⁊ voce iocūda laudauerūt deū ⁊ gl̓ioſam ꝟginē Mariam mr̄em eiꝰ. quę nō derelinqͥt ſperātes īſe ⁊ ſeruiētes ſibi ꝑ infinita ſęcula ſęculoꝝ.¶ Maria in extremis liberauitquendam abbatem a damnatione. Exemplum XXIXq Imonaſteri Henricꝰ noīe fuit. quiUidam monachus certicū abbatia eēt ſine abbate multꝭmodis vt eā hr̄et quęſiuit. qd̓ tn̄ erat cōtra volūtatē monachoꝝ eiuſdē loci. ſꝫ qͣꝫuiſcōtra eos eēt. tn̄ ꝑ ꝟtute regꝭ qͥ tūc erat ibifuit poſitꝰ ī abbatē. rex tn̄ qꝛ poſtqͣꝫ vidit ꝙabbati ſuo ⁊ monachis eiuſdē loci diſplicebat. eū de loco eodē abſtulit ⁊ miſit ī abbatiam de halis quę longe ab eodeꝫ locodiſtabat. Et ibi aliqͣꝫdiu manſit. poſtea redijt ad locum certheſij. ⁊ iterum manere cepit. Non multo poſt ꝟo temꝑis. poſtqͣꝫ reuerſus eſt intrauit in eum quędam grauisinfirmitas qua ⁊ mortuus eſt. Ꝙͣuis autēiſte Henricus in cunctis quę agebat valde eēt rep̄henſibilis. tamē ſanctā Mariaꝫdiligebat multū. eīqꝫ ẜm ſuā poſſibilitateꝫſemꝑ ſeruiebat. Et de ea ſępiꝰ in ſeptimana bis vel ter miſſam celebrabat. Cū autēab eadem infirmitate valde eſſet afflictusmoriqꝫ timeret. mandauit abbati ſuo. vtad eum veniret. eumqꝫ anteqͣꝫ moreret̉ reconciliaret. ne ꝓpter pctā ſua puniret̉ veldamnaret̉. Dū ergo ſic ab infirmitate grauaretur. adhucqꝫ ī loco vbi iacebat ſe verteret. neſciens quid potiſſimū agere potuiſſet qd̓ eum adiuuare poſſet: Rogauit monachos qui ibi erant vt ꝓpter deū ei mīaꝫ

facerēt ⁊ ꝓ eius anguſtijs qͣs patiebat̉ oīpotentꝭ dei mīaꝫ exorarēt. qͣtinꝰ ei mīaꝫ faceret. eiꝰ aīaꝫ cū de corꝑe exiret a pęnis qͣſtimebat liberaret. Interim ꝟo duꝫ ab abbate ſuo ⁊ monachis ī monaſterio letanię⁊ or̄ones fierēt. obmutuit ⁊ ſimilis mortuofuit. Monachi ꝟo qͥ ꝓ eo or̄ones faciebātvt hͦ audierūt. ſtatim ad eū cucurrerūt triſtes ⁊ dolentes ꝙ anteqͣꝫ moreret̉ inunctuſnon fuiſſet. ⁊ cōmunionē corporiſ ⁊ ſanguinis dn̄i n̄ ꝑcepiſſet. Cū aūt an̄ eū ſtetiſſent⁊ videntes eū mutū ⁊ ſicut mortuū iacētēignorātes qͥd ei deberēt facere. qꝛ ſicut necviuo rectitudinē ſuā facere poterāt. ſic necmortuū ſepelire audebāt. Dū itaqꝫ in circūitu eius eēt. ſpumāqꝫ de ore eiꝰ nō modicam exire cōſpicerent. magiſqꝫ mortuuꝫqͣꝫ viuū eſſe crederent. ſubito reſpirauit. etſe plangere cepit ⁊ manū ad ſe retrahere etita dicere UDn̄a ſancta Maria mater gratias tibi reddo de hoc ꝙ me in hoc liberatum habes. ⁊ ꝙ ego damnationē ſicut ꝓmerueram non incurri. quę damnatio mihi citius affuiſſet. niſi tua miſeratio tuūqꝫauxiliuꝫ mihi ꝓpitiū adueniſſet. Dn̄a ſancta Maria gratias tibi reddo īmenſas d̓hoc. ꝙ filium tuū dulciſſimū dn̄m meū hodie pro me rogaſti. quatinus eius corpus⁊ ſanguinē ſumerem ⁊ rectitudineꝫ meamquam chriſtianꝰ habere deberet non amitterem. Poſt hoc rogauit priorem ⁊ cęteros fratres qui ibi erant. vt corpus dn̄i afferrent eumqꝫ cōicarent. Cum itaqꝫ corꝑdn̄i allatum fuiſſet. cepit cuꝫ lachrymis dicere ⁊ veracit̉ ex ore confiteri ꝙ hoc veraciter eſſet corpus dn̄i qd̓ de virgine ſūpſit⁊ pro peccatoribꝰ in cruce pepēdit. ⁊ deinde cōicatus eſt. Quo facto rogauit vt eūcitius ponerēt. His oībꝰ ꝑactis vſqꝫ ad finem congruū perductus benedixit omnesmonachos qui ibi erant ⁊ abſoluit. ⁊ monachi ſimiliter ei fecerūt. Deinde poſuer̄teum ſuper cilitiū. ſtatimqꝫ ſpiritum reddidit lętus ⁊ hilaris. Cuius animā ſicut illicrediderūt qui ibi affuerunt. ⁊ hęc quę deillo acciderant vider̄t. ſancta Maria quādulciter inclamauerat ſuſcepit. ⁊ ad locūbonū perduxit. Poſt hęc ſepelierunt eum