DeU
inſtigabat. Quid plura. crebro inimici fatigata turbine corruit. vt ſpōſa ęterni regꝭmortalis hoīs vxor fieri acqͥeſcens. renucians chriſto ⁊ ęternis bonis. mortalē ſpōſum ⁊ trāſitoriā dona ſibi elegit. Cōſtituitur dies nuptiarū. ⁊ nocte īmediate p̨̄cedēte diē nuptiarū cū ī domo parentū illa nocte quieſceret. vidit illa nocte in ſomnis ſeraptā ſuꝑ os putei. qͥ enormi amplitudīeet ꝓfunditate oris ſui aperuit baratrum.qd̓ tā īmanes exhalabat fetores. vt vniu̓ſum huiꝰ mūdi aerē videret̉ inficere. tamdenſi fumi nebulas vt ſęculi huiꝰ claritatē videret̉ d̓ cęlo effugaſſe. Cūqꝫ totū ſerpentibꝰ ⁊ vermibꝰ ſcaturiret. ⁊ a clamoribꝰeoꝝ qͥ intus torquebant̉ horribili miraret̉rugitu. vidit repente ęthiopes quoſdamignitos d̓ medio exiliētes. ⁊ aīas deputatas tormētis abſqꝫ differētia crudelit̓ immergētes. a qͥbus ⁊ ipſa correpta. ⁊ cū traheret̉ int̓ ipſos iā deſperationis anguſtiasreſpiciēs. ⁊ circūſpiciens ſi eſſet auxiliator:vidit antiquā dn̄am ſuā dei genitricē virginē Mariā. ſꝫ nimis a longe. ⁊ ſic a ſe au̓ſam. vt eiꝰ viſionē vix a lōge aliqua ſpeciepoſſet colligere. Tandē toto corde ⁊ oī cōnatu ꝯuerſa ad illā. nomē ſuū valde īclamans: O dn̄a inqͥt ſubueni ancillę tuę tāī amara neceſſitate cōſtitutę. At illa ꝓpiaccedēs: Tu inqͥt q̨̄ es? Ego ſuꝫ inquit odn̄a ancilla tua. tuo famulatui tuęqꝫ memorię ſemꝑ deuota. At illa inquit abſit:Tu mea nō es. īmo illius quē me cōtēpta⁊ filio meo p̨̄elegiſti. ipſe tibi ſb̓ueniat. ipſe te liberabit. Illa ꝟo improperātis ꝟbanō ferēs. īmo inqͥt: O dn̄a longe ſit a me.lōge a corde meo eiꝰ memoria. tu ꝟo libera ancillā tuā. ⁊ nō differas: O dn̄a qꝛ iāabſorbet me ꝓfundū. iam vrget ſuꝑ me puteꝰ os ſuū. Cūqꝫ ſe ī hūc moduꝫ excuſaret.vt illā iuuaret. inimiciqꝫ eiꝰ eam trahebātnullas dantes īducias: Acceſſit pietatismater ſancta dei genitrix Maria ad eam.ſua manu manū eius tetigit ⁊ tenuit. ꝓculinimici ilico facti ſunt. nec reſpicere eā audentes cui tantū matris dn̄i videbāt adeſſe patrociniū. Tūc eam ipſa blāde alloquēs ⁊ benigne cōſolās. hi inqͥt ſūt fructꝰ
carnis. hͦ p̨̄miū voluptatis. ī hanc p̨̄cipitationis voraginē p̨̄cipitē te dabas ⁊ neſciebas. Iam exꝑta caue. ⁊ ad recuꝑandamgr̄am cui deſeruit caſtitas totis viribus ⁊viſceribꝰ inſiſte. ⁊ ego te p̄cibꝰ meis iuuabo. dixit ⁊ abijt Illa ꝟo reddidit ſibi animam ⁊ ſic euigilauit. Aderant amici diuitis illius quęrētes qͥd fieri deberet. at illainqͥt: Procul diſcedite miniſtri mortis ⁊intētores ignis ęterni. illiſqꝫ a facie ſua cūſumma indignatione ꝑturbatis ꝑentib⁊ oībus ibi cōgregatis rem totaꝫ aperuit.Et illi hͦ audientes liberā eā dimiſerūt Etilla totis viribus ſe īpęnitētię luctu. ⁊ autiquo ꝓpoſito reddēs. inſtabat inqͣntū poterat recuꝑare gr̄am dn̄ę noſtrę dei genitricis virginis Marię. ⁊ filij eiꝰ dn̄i noſtriIeſu chriſti. Et ſic ī bono ſalubri ꝓpoſitopoſtmodū finiuit vitam ſuam.¶ Uotiuꝰ quida obijt ſine ſacramētis et dānatꝰ ē. Ex. XXXVIIN dioceſi traiecteſi. eratqͥdam ruſticus vſurariꝰ hodeſcaſcus noīe. tꝑe p̨̄dicationis ſanctęcrucis ipſe cruce ⁊ votū redemit ꝑ quinqꝫlibras traiectenſes. et circūuenit dolo diſpenſatorē. cū poſſet dediſſe. xlviij. libras.nec tn̄ filios exhęredit aſſet. Iſte ſedebat ītabernis dicēs: vos ſtolidi trāſibitꝭ marein ꝑiculo vitę veſtrę. ⁊ expenditis ſubſtantiā veſtrā. redemi enī ꝓ quinqꝫ libris votūmeū vitam meā. ⁊ manebo domi ⁊ tamenſimilem vobis habeo mercedem. Noctequadam cum iaceret cū vxore ſua. audiuit in molendino ſuo quod erat cōtiguūdomui ſuę motū quaſi rotas molentes. etdixit puero ſuo: vade ⁊ vide qͥd ſit in molendino. Puer iuit ⁊ redijt horrore ꝑcuſſus. Cui dominus: quid eſt tibi? At ille:Tantus horror inuaſit me in oſtio molendini ꝙ cōpulit me redire. At ille. Etiam ſidiabolus ibi ſit. ego vado ⁊ videbo quidſit. Iniecta toga ſcapulis venit ad molendinū. erat enī nudus. oſtium aperuit ⁊ introſpexit. vidit duos equos nigerrimos ⁊virū nigrum ſtantem circa eos. Qui dixitad ruſticum: feſtina aſcende ad equū iſtūqui propter te adductus eſt. Ille ruſticus