DeU

fuiſſeꝫ niſi hoc religioſoꝝ ⁊ clericoꝝ quosſemper dilexi deuota intercepiſſet oratio.Tu ꝟo qꝛ huius negligentię cauſa efficiens extitiſti. īpunita nō trāſibis. ſꝫ vſqꝫ infinē vitę tuę ꝑalitica iaceb̓. His dictis miles ī bona ꝯfeſſiōe diſceſſit. Et vxor eiꝰ incurabili paraliſi ꝑcuſſa. poſt. xxv. annosplena patientia migrauit ad chriſtū.¶ Sacra vnctio diſponit aīamad celum. Exemplum. XXXI.Eligioſus quidam ordinis p̨̄dicatoꝝ Bonifacius noīe.qͥ cū peteret ſacrā vnctionē a fra-tre Richardo eiuſdē ordinis. diſtulit ipſevocare cōuentū ⁊ iuit dormitū. poſt matutinas aut cū ad infirmū veniſſet. Ait ille:O frater quid feciſti. ſi in ſero corpus dn̄iſuſcepiſſeꝫ. nūc eſſem ī palacio quod vidivbi erat magiſter reginaldus. ⁊ frater rupertus. et alij ſancti patres qui obierunt.Qui occurrentes mihi cū magno gaudiome recipiētes int̓ ſe me fecer̄t ſedere. Cūqꝫcū illis gauderem. ecce dn̄s chriſtus intrauit palaciū. ⁊ ait ad me: oportet te recede̓hinc. qꝛ nōduꝫ me recepiſti. Vnde ſi ſerocōmunicatus ⁊ inunctus vt petebā fuiſſeꝫ.cū ſanctis patribꝰ ⁊ fratribꝰ nr̄is vtiqꝫ remanſiſſem in palacio tam iocundo. Hęcin vitaſpatrum.Uoluntas.¶ Mala voluntate habes vulnerat chriſtū. Exēplū. XXXII¶ Mluntate peccandi. ⁊ etiā erat pecUida ſtans in mala voꝗcator magnꝰ. Qui vidēs beataꝫvirginē habentē in gremio puerū Ieſum.⁊ videbat̉ ei puer ille pulcerrimꝰ in facie. ſꝫī corꝑe erat ac ſi eſſet tranſfoſſus cū culteſlis ī toto corꝑe ſuo. ⁊ virgo beata ait peccatori: Qualit̓ placet tibi iſte puer. Quirn̄dit. pulcerrimus ē. ſi nō eſſet trāſfoſſus⁊ ſic vulneratꝰ in corꝑe. Quę ait: cuiꝰ reꝰē hō iſte. qͥ hͦ fecit? Qui rn̄dit. mala mortemorit̉. Rn̄dens autē beata virgo: Tu eshō ille qͥ cū tuo malo ꝓpoſito denuo flagellas ⁊ crucias filiū meū. ⁊ ſic tibi fiat ſic̄dixiſti. ⁊ diabolus ī tali malo ꝓpoſito fregit ſibi collum.

In bonis deꝰ qn̄qꝫ recipit voluntate ꝓ facto. Ex. XXXIII.¶ qII ſacerdotē ſibi celebrantē ſolēniaUidaꝫ dn̄s caſtri habuitmiſſarū. ⁊ ipſum vocari fecit. vtſe p̨̄pararet ad miſſaꝫ. Sacerdote aūt veniente vidit ipſum dn̄s caſtri cum quinqꝫdęmonibꝰ obſeſſum. ⁊ nullꝰ alius viderepotuit. nec ipſe ſacerdos ſciuit ⁊ āgelū ſuūa longe ſtantē. ⁊ cū appropinquaret eccleſię. reliquerūt eū tres dęmones. Cum aūtomnino ſe ad miſſaꝫ cōfeſſione facta pręparaſſet. dimiſerūt eum alij duo. ⁊ omnesquinqꝫ ſtabāt qͣſi lupi rapaces inſidiādoqn̄ finem ſuo officio dediſſet. Et angelusdn̄i ſaltabat ſuꝑ humerū eiꝰ. Sacerdoteſtante in canone. dn̄s caſtri extracto gladio amputauit ſacerdoti caput ſuū. Int̓fectione facta dn̄s cepit ꝯtriſtari ⁊ a dn̄opapa pęnitentiā reqͥrere. Qui dixit: vade⁊ fac̄ qḋ fatuꝰ tuꝰ iubet te facere. dn̄s ꝟolętus ad ꝓpria ꝑuenit. ⁊ fatuū ſuū bn̄ fecittractare. Quodaꝫ ꝟo die vocauit fatuūſuū ⁊ dixit ſibi. Quid faciā. qꝛ interfeci ſacerdotē? Qui rn̄dit. Si ipſuꝫ interfeciſti.ꝑmittas ſimilit̓ te interficere. Cū ꝟo ſępiꝰhͦ attēptaſſet. ⁊ fatuus ſemꝑ eadeꝫ verbareſponderet. Cogitante dn̄o ꝙ aliqͥd ſignificaret: Rogauit ẜuū ꝙ qn̄ veniā feciſſet. caput ſuū ſibi amputaret. Facta autēvenia ⁊ extracto gladio ad amputanduꝫſibi caput. venit ſacerdos mortuus corāaltari ⁊ dixit ſibi: Surge. dn̄s volūtateꝫhabet ꝓ facto. Reſigno aūt tibi qḋ mihifeciſti. qꝛ in gloria dei patris ſum. Surrexit dominꝰ et habitū aſſumpſit religioſū.⁊ ex caſtro fecit fieri clauſtrum. in quo domino noſtro Ieſu chriſto ẜuiuit vſqꝫ ī finem vitę ſuę.¶ Apoſtata cōtritus poſt mortēinuetus ē in habitu ordinis ſui.¶ Exemplum. XXXIIII.Eatꝰ bernardus monab chum habuit. qui ſuadente diIabolo ordinis habitum depoſuit. ⁊ parrochiam quandaꝫ ad regendumſuſcepit. ⁊ ex cōcubina ſecum manente genuit filios et filias. Accidit igitur vt per