Exempla
turrꝭ caſtri qd̓ eyſēburg dr̄ depoſuit. Cuicū diceret: Times ne aliquid mō. rn̄dit ille. dei ꝑmiſſione illuc ductꝰ ſū. nihil cōtrame poteris niſi qͣntuꝫ ille ꝑmiſerit. Ad qd̓diabolꝰ. fac̄ mihi homagiū. vulgarit̓ huldmir. ⁊ ego te deponā et dabo tibi diuitiasmultas. qd̓ ſi nō feceris. vel fame morierisī hͦ loco. vel p̨̄cipitio interibis. Cui cāpanariꝰ ſpem hn̄s ī deū dixit: adiuro te ꝑ nomen dn̄i nr̄i Ieſu chriſti ne me lędas. ⁊ vtme ſine ꝑiculo corꝑis mei deponas. Moxdiabolꝰ tollēs illū. iuxta villā qͥͣndā Germerẜheim ſatis incōmode depoſuit. Cuman̄ lucē diei eiuſdē villę hoīes ad matutinas ſolēnes cū faculis ꝓperātes. ⁊ euꝫ inagro ī magno defectu reꝑiſſent atqꝫ refocillaſſent. Auditis his q̨̄ ei ꝯtigerant ſatismirati ſūt. Quarto ꝟo die regreſſus eſt īdomū ſuā. ſitū tam ſocoꝝ qͣꝫ domoꝝ atqꝫędificioꝝ q̨̄ ante nunqͣꝫ viderat tam pleneoībꝰ expoſuit. vt de raptu eiꝰ nihil penitꝰdubitarēt. Ecce habes ꝙ diabolꝰ hominēlędere ⁊ nocere nō pōt niſi qͣntū ꝑmiſſumſibi fuerit a deo. Hęc Ceſarius.¶ Quidā vidit diabolū cū multis vaſculis. Exemplū. XIIIIBb̓as macharius dummaneret ſolꝰ ī ſuꝑiori ſolitudīe.inferiꝰ aūt plena eſſet fratribusmultis. ſero ꝑ viā aſpiciebat. vidit dęmonē veniētē ī figura hoīs veſtitū tunica linea ꝑforata. ⁊ ꝑ ſingula foramina vaſculū ꝑuū pēdebat. Et dixit ille ſenex: Quovadis maligne? Rn̄dit vado ꝯuenire fratres hos qͥ ſūt īferiꝰ. Et dixit ſenex: Propter qͥd tot vaſcula tecū fers? rn̄dit: Guſtūfero frībꝰ. ⁊ ideo tāta fero. vt ſi vnū n̄ placuerit. oſtēdā aliud. ſi aūt illud diſplicuerit. porrigo aliud. ⁊ fieri nō pōt. niſi vnuꝫex illis aliqd̓ placeat. ⁊ hͨ dicens diſceſſitꝑmanſit ſenex viā circūſpiciēs vſqꝫ dū rediret. ⁊ dū rediret dixit ei ſalueris. Rn̄ditille. Quō mͥ illud verbuꝫ dicis. qꝛ oēs iͥꝯtrarij facti ſūt. ⁊ nullꝰ ꝯſilijs meis adqͥeuit. Et dixit ſenex. gͦ nullū habes amicuꝫ.Rn̄dit vnū habeo amicū. ipſe mͥ ꝯſenſit.Cūqꝫ nomē ab ipſo q̨̄reret: rn̄dit ꝙ theopentiꝰ dr̄. Diſcedente aūt diabolo. abbas
ille reqͥſiuit cellā theopentij. ⁊ iuſſit eū ꝯfiteri oēs cogitatiōes p̄uas qͥbꝰ a dęmoneīpugnabat̉. ⁊ ita diſceſſit ī ꝓpriā ſolitudinē. Et iterū viā circūſpiciēs vidit dęmonē redeūtē. ⁊ reqͥſiuit ab eo quō frēs agerēt. Et ille dixit male. qm̄ oēs facti ſūt aggreſtes. ⁊ qd̓ oībꝰ peius ē. vnū quē habuiamicū obedientē mihi. ⁊ ipſe neſcio quō ⁊vn̄ cōuerſus ē. ⁊ p̨̄ oībꝰ ampliꝰ aſperior mͥviſus ē. ⁊ iuraui non ibi accedere niſi poſtmultū tꝑis. Et hͦ dicēs diſceſſit. Hoc habetur in vitaſpatrū.¶ Quida vidit multos demonesin clauſtro et niſi vnū in foro.Exemplum. XV.Egit̉ ī vitaſpatrū ꝙ qͥdāIheremita ductꝰ eſt ab angelo adquēdā locū vbi erat cōgregatioAmonachoꝝ. ⁊ vidit ibi maximā multitudinē dęmonū volantiū ad modū muſcaruꝫī oībꝰ officinis eoꝝ. Ueniēs aūt ad foruꝫciuitatis. vidit ī ciuitate vnū ſolū dęmonēſatis ocioſū ſupͣ portā ciuitatis. Quęrētiaūt vn̄ hͦ eſſet: Rn̄dit angelꝰ qͥ eum ducebat. ꝙ oēs voluntatem diaboli facerent. ⁊ideo vnꝰ diabolus ad eoꝝ cuſtodiā ſufficiebat. in abbatia aūt oēs diabolo reſiſtebant. ⁊ ideo ipſos multi impugnabant.¶ Iuuenes dn̄t reuelare ſecretacordiū ſenibus. Exēplū. XVI.Bbas ſerapion ſolebatafrequent̓ minoribꝰ fratribꝰ inſtruActiōis gr̄a d̓ ſeipſo narrare dicēsCū adhuc eſſem ꝑuulꝰ. ⁊ cum abbate theōna ꝑmanerē. hͨ mihi ꝯſuetudo erat īimico īmittēte poſtqͣꝫ comediſſeꝫ cū ſene horaix. vnū paximatiū qͦtidie ī ſinu meo latenter abſcōdi. quē ſero ignorāte ſene occultecomedi. Cūqꝫ hͦ diu ꝯtinuaſſeꝫ ⁊ ſemꝑ inꝯſciētia mea redargutꝰ ſū ꝙ male facereꝫ.ꝯtigit ꝑ dei ꝓuidentiā ꝙ fratres ędificationis cauſa ad cellā ſenis venirēt. Cūqꝫrefectiōe trāſacta ſenex īcepiſſet eos informare pluribꝰ bonis āmonitionibꝰ. ad vltimū intulit dicēs. Nihil ſic noxiū ē monachiſ ⁊ lętificat dęmōeſ. qͣꝫ ꝙ ſi celēt cogitatiōes ſuas pr̄ibꝰ ſpūalibꝰ. Tūc ego adhucꝑuulꝰ ꝯpūctꝰ corde. exiſtimaui ſeni ſecreta