De

carnalē magnę indolis clericū vocauerūtCui fratris ꝑiculū intimātes. ſuꝑ ſaluteꝫaīę eiꝰ ad monendū inſtantiꝰ cōſulebant.Mox ad fratrē ingreſſus clericus arguitꝑiculoſius īfirmātē. Et ille. tu inqͥt vt alijſtultiꝰ mihi inſtas. qꝛ optime ſcio ꝙ modo nequaqͣꝫ moriar. Cui clericꝰ cū lachrymis dixit: Et vn̄ hͨ habes frater chariſſime. Et ille tādē. ſic dictū ē mihi. ꝙ crucēaccepturus ſū. ⁊ ī terra ſancta ī chriſti ſeruicio moriturus. Ad hͦ verba frater eiꝰ tactus dolore cordis intrinſecus. vere īquitchariſſime. antiquꝰ ille hoſtis diabolꝰ. tuonūc inſidiat̉ calcaneo qͥ etiā mēdacio ſuonūc te nitit̉ deciꝑe moriturū. Age gͦ ſaluttuę cauſaꝫ. ⁊ pęnitere ⁊ impleas qd̓ rogo.Nec mora: decūbēs aduocari pecijt p̄ſbyterū. poſtulat veniam. crimē ꝯfitet̉. ſtatuitteſtamētū. accepit corpꝰ chriſti. inungit̉ exhalat ſpm̄. ⁊ ſic vt credimꝰ ab īſidijs demonū liberat̉. Nec diu poſtea defūcti frater clericꝰ bonitatē chriſti ī mortuo recognoſcēs. p̨̄dicatoꝝ ordinē ītrās. ⁊ multa īſęculo dereliquit.¶ Quidā demonibꝰ p̨̄parauerūtmēſaꝫ vt ſic ditarent. Ex. IX.Um ſanctus germanuscdeclinaſſet ad quoddā hoſpitiū.vidit poſt cęnā mēſaꝫ iterū p̨̄parari. ⁊ cū admiratꝰ q̨̄ſiuiſſet. qͥbꝰ talia prępararēt. dixit ei hoſpita ſua. ꝙ bonis rebꝰq̨̄ d̓ nocte incedebāt. vt ipſi d̓ hͦ ditarent̉ īrebꝰ tꝑalibꝰ. Un̄ vir ſanctꝰ d̓ nocte vigilans. cū dęmones ī forma humana veniſſent. ⁊ cū ad mēſaꝫ ſediſſēt. illis d̓ domo īlectis ſuis qͥeſcētibꝰ vir ſanctꝰ ſurrexit. etdęmones nō ꝑmiſit abire d̓ domo. Et excitās illos ī domo inqͥrēs ab eis ſi ꝑſonasillas cognoſcerēt. qͥ cū dicerēt ꝙ ſic. Virſanctꝰ miſit illos ad domos vicinoꝝ ſuorū vt viderēt ſi eſſent ibi. ⁊ inuenerūt eosī domibꝰ ſuis. Qd̓ cū viro ſancto retuliſſent coegit dęmones īdicare ſeipſos. ⁊ cōfeſſi ſūt ſe eſſe dęmones. ⁊ ſic hoīes illude̓.¶ Mulier q̨̄dā in extremis dixitRuc kuc. ¶ Exemplum. X.Grotauit quedaꝫ mulier¶ ꝟſqꝫ ad morte ⁊ dixit ei filia ſua.

mater mitte ꝓ ſacerdote vt ꝯfitearis peccata tua. Cui mater. ad qͥd. Si modo ſūinfirma cras vel poſt cras ero ſana. Filia ꝟo vidēs eā deteriorari. adduxit plures vicinos vt eā ſimilit̓ āmonerēt. quibꝰilla. quid dicitis vel qͥd timetis? ego nonmoriar ante. xij. ānos. audiui cuculū quidixit mihi. Tandem ī illo ꝑiculo obmutuit. ⁊ tūc miſit filia ſua ꝓ ſacerdote qͥ venit ⁊ attulit qd̓ debuit. ⁊ ad eā veniēs q̨̄ritſi aliqͥd velit ꝯfiteri. Illa ſolū dicebat kuckuc. Itē ſacerdos offerēs ei corpꝰ dn̄i. etquęrit iterū ſi credit eſſe ſaluatorem. ⁊ illarn̄dit kuc kuc. Et ſic reuertente ſacerdotepoſt paululū obijt.¶ Quidā putabat ſe adhuc. xxij.annis viuere. Exemplū. XI.Onuerſus quidā religicIoſus cū auem qͥ cuculꝰ dr̄ a voceInomē hn̄s. crebrius cantantē audiret. vices interruptionis numerauit. etxxij. inueniēs eos ꝓ annis totidē vitę ſuęcōputauit. Eia inqͥt certe. xxij. annis viuā⁊ ꝓpt̓ qͥd me tāto tꝑe ī ordine macerabo.redibo ad ſęculū ⁊ gaudebo ī ſęculo. ⁊ ſęculi delitijs implear. ⁊ xx. annis fruar. duobus ꝟo annis qͥ ſuꝑſunt pęnitebo. Seddn̄s Ieſus qͥ omne auguriū odit. alit̓ qͣꝫille qͥ hͦ ordinauit. hͦ diſpoſuit. Nā duosannos quos pęnitētię ordinauit. eū ī ſęculo viuere ꝑmiſit. Et annos. xx. delitijs ordinatos. iuſto ſuo iudicio ſubduxit. quiapoſt duos annos ille miſer obijt.¶ In diſcipulo de tꝑe.¶ Comes qͥdā iuit ad phitoniſſam ⁊ interrogauit eā d̓ duobꝰ equis. quō ipſa mētita ē. Hoc q̨̄re de tꝑe ſer. xli. I.¶ Itē heremita qͥdā vidit diabolū cuſtodire porcos ī agro. Hoc q̨̄re ſer. xli. O.CSpernetes ꝓximos.In diſcipulo d̓ tꝑe.¶ Sacerdos qͥ abhorruit leproſos ītantum ꝙ ꝯfeſſiones eoꝝ ꝑ murū audiuit. ſimilter ⁊ quidā famulꝰ abominabat̉ leproſos intantū ꝙ noluit eis porrigere elemoſynaꝫ. ⁊ ambo iſti facti ſunt leproſi. Hocquęre de tꝑe ſer. lv. N.¶ Itē aduocatus quidā in agonē dixit