Exempla

inſtar gladij in os eius intrauit. per quodblaſphemię verba euomuit. ⁊ ſubito eumextinxit.¶ Miles quidā dixit: oues noſtre ſunt oportet eas tondere.¶ Exemplū. CXXX.Iles quidā habuit paretes deuotos. n̄ gͣuātes ſubditosvltra debitū. Defunctis ꝟo parentibꝰ ipſe cepit miliciaꝫ exercere. ⁊ magnas expenſas facere. ī veſtibꝰ ī equis ⁊ torneamētis. Et cū redditꝰ annuales nō ſufficerēt ſibi. incepit valde aggrauare pauperes ſubditos ſuos vltra debitū cenſumcū ſubſidijs ⁊ exactionibꝰ. Et cū argueret̉ab amicis ⁊ religioſis: quare tantū ſpoliaret ſuos pauꝑes. rn̄dit. oues noſtrę ſunt.⁊ ideo debemꝰ eas tondere ⁊ vti eis. Tandē deꝰ volēs eū ab hͦ errore reuocare. miſit ad eū angelū. qͥ rapto eo oſtēdit ei pulcrū palaciū ī qͦ erāt homīes veſtiti aureisveſtibꝰ. ⁊ oīa genera organoꝝ ⁊ muſicorūaudiebant̉ in palacio iſto. qͥ vidēs ⁊ audiens tantū gaudiū ⁊ tantā pulcritudinēvolebat ītrare. ⁊ repulſus ē a cuſtode portę dicente: quō vis intrare iſtud mundiſſimū palaciū cū habeas ſanguinolentā veſteꝫ. Qui cū reſpexiſſet vidit ſe reſperſumſanguine. Cui angelꝰ: iſte ē ſanguīs pauperū quē tu violent̓ ⁊ ſine iure exactionesfaciendo accepiſti. Si igit̉ vis intrare illud palaciū reijcias a te iſtā veſtē Qui adſe rediēs ſubditis ſatiſfecit. ⁊ vitam ſuampoſtmodū in bono finiuit.¶ In diſcipulo d̓ tꝑe.¶ Ep̄s wormacienſis quidā male vixit.⁊ dixit ad armigeros ſuos. qn̄ tollerēt oſſa mortuoꝝ. tūc violarēt eccleſias ⁊ cęmiria. Hoc quęre d̓ tꝑe ſer. xxviij. M.¶ Itē qͥdaꝫ bonꝰ hō fuit raptus ⁊ viditduos magnos p̨̄latos accuſari corā iudice chriſto. ⁊ ille āmonuit eos poſtmodū. ⁊vnꝰ ſe emēdauit ſꝫ alt̓ ſpreuit āmonitionē⁊ ſubitanee defūctꝰ ē. Hoc q̨̄re. ſer. lxiij. E¶ Proſperitas.¶ Mercator quidā iactauit annulum in mare et ī piſce reinuenit. Exemplum. CXXXI.

Rant quidā mercatoresīmari ſeu naui ſimul. ⁊ mutuo lo3¶quebāt̉ d̓ īfortunijs ſuis q̨̄ ipſiseuenerūt tꝑibꝰ ſuis. Tūc vnꝰ dixit: nūqͣꝫaliqd̓ infortuniū habui. Et accepit anulū d̓ manu ꝓpria ⁊ ꝓiecit ī mare. ⁊ dixit: ſip̄dam anulū iſtū tūc poſſū dicere ꝙ etiamhabui aliqd̓ īfortuniū. Et cū applicuiſſetad ciuitatē. ipſe emit vnū magnū piſcem.quē ſecū apportauer̄t ad hoſpitiū. Et qn̄aperuit ventrē piſcis. īuenit anuluꝫ ſuū iniſto piſcē. Et gloriādo dixit: Ego ſum hōfortunatꝰ. ⁊ cū ſederet ī cęna ⁊ cepiſſet pͥmūmorſelluꝫ de piſce. ſtatim obijt ſubitanee.Un̄ Gregꝭ. Cōtinuus ſucceſſus tꝑaliuꝫ.ęternę reprobationis eſt indiciū.¶ Uir et vxor qui ī. xxxij. annisnō habuerūt aliqd̓ infortuniū.¶ Exemplu. CXXXII.Uo famuli chriſti veneūt ad qd̓dā hoſpitium rogātesOhoſpitari ꝓpt̓ deū. ⁊ mulier renuit qͣꝫuis eſſent multū diuites. Et ſic ill̓ loquētibꝰ ſcꝫ hoſpite ⁊ hoſpita. gallina deſuꝑ cecidit ⁊ mortua ē. Tūc tal̓ mulier clamare ⁊ flere cepit. ⁊ interrogātes diſcipulichriſti cur ſic clamaret ⁊ fleret? Rn̄dit ꝙ īxxxij. ānis nūqͣꝫ aliqd̓ īfortuniū nob̓ accidit. Et faml̓i xp̄i dixer̄t: magnū malū tibi⁊ viro tuo īminet. Et recedētibꝰ ill̓ ī breuioīa abſorpta ſunt. ⁊ aqͣ fetida ī loco iſtoviſa ē. ¶ In diſcipulo d̓ tꝑe.¶ Hoſpes diues circa quē hoſpitatꝰ fuit ſanctꝰ. Ambroſius. quō oīa ſubito ſubmerſa ſūt ⁊ ꝯbuſta. Hoc q̨̄re ſer. cviij. R¶ Itē heremita bonę vitę quē beſtię dilacerauer̄t. ⁊ diues male vitę qͥ honorificeſepultꝰ ē. cxlix. B ¶ Itē filia q̨̄daꝫ habuit patrē ꝓbū ⁊ infortunatū ⁊ matrē reprobā ſꝫ ſanā ⁊ fortunatā ī oībꝰ q̨̄ ꝑtinentad p̨̄ſentem vitā. Ibidem. xxxvi. O.¶ Pulcritudo.¶ Mulier pulcra q̨̄dā petiuit achriſto deformitatem.¶ Exemplum. CXXXIII.N ꝑtibꝰ ſueuie quas aleill mania ꝯtinet ſic̄a fr̄e ordinis p̄dicatoꝝ valtero audiui. mulier