Exempla

inſolitum dei iudicium. vehementer timuerunt. ⁊ cadauer ipſius procul ab vrbe inpaludē iactauerūt. qd̓ beſtię infernales cūplauſibꝰ ꝓtinus exceper̄t. ⁊ ruriculas habitātes iuxta. varijs terroribꝰ ⁊ iniurijs affecerūt. Tandem cōſilio inito illā glebaꝫmaledictā d̓ illa plaude extrahentes ī puluerē cōbuſſerūt. ⁊ in albeam flumen ꝓiecerunt. Mira res. tūc oēs vt fert̉ piſces ſuūmeatū relinquentes. ad occanū abieruntdonec letanijs ⁊ ieiunijs iam placatꝰ dn̄spoſt decenniū. vix tandē redierūt. Huiushorrēdi ꝓ digij memoriā. īgerit oculis ſuper pauimentū marmoreū candidū ⁊ pollutū in decollatione vdonis cruor effuſusqͥ tam īdelibiliter adhęret pauimēto. vt d̓eſſentia marmoris eſſe quodāmodo videatur. Suꝑ locū aūt illū vbi decollatio facta eſt. ſemꝑ ꝓſternūt̉ tapetia. ⁊ qn̄ ſuperelectū ep̄m: Te deū laudamus. iuxta morem canit̓ tollunt̉. ⁊ ibidē ad orōnē ꝓſternunt̉. vt ep̄s electus videns hͦ. ſibi caueat.ne forte ſic̄ ille perijt et ipſe pereat. A dn̄ofactū ē iſtud ad terrorē ep̄oꝝ. vtiqꝫ illiuseccleſię ⁊ oīuꝫ inutiliuꝫ p̨̄latoꝝ. vt audientes cōtremiſcant lęſę maieſtatis terribileiudiciū ⁊ ſeueriſſimā dei vltionē. Et ſic ē finis terribilis horribiliſqꝫ miraculi ꝑ adęfiliū ſꝫ nō pͥmogenitū. Etiā dr̄ ꝙ ī eademdioceſi modernis temporibꝰ fuit ep̄s noīeLudouicus. qͥ in qͣdaꝫ ciuitate ſuę dioceſis ⁊ ſui dominij. choreā habuit cū mulieribus ⁊ virginibꝰ ⁊ cū cęteris maſculini ſexus. ⁊ ex ꝑmiſſione diuina ignis vt videbat̉ ī īferiori ꝑte p̨̄torij vbi chorea fuit exarſit. Et nemo inter tot hoīes obijt in illachorea. excepto ep̄o cū qͣdam puella quāin ipſa chorea anteduxit. ⁊ tn̄ aliquę ꝑſonę d̓ feneſtris ceciderūt. nec tn̄ mortem incurrerunt.¶ Sanctus martinus accuſauitepiſcopuſuū. Exēplū. CXXV.Omo quida fuerat thuh Nronis qͥ conſueuit ad matutinasYmaioris eccleſię venire. Quadāꝟo die cū veniſſet ante horā. inuenit portā aꝑtam ⁊ ponēs ſe retro colūnā quādaꝫ

ꝓpe quā vidit lucē magnā ꝑ totā eccleſiā⁊ iudicē ſedentē ī throno. ⁊ angelos eideꝫaſtātes. Uenit aūt beatꝰ Martinus cummultitudine ſctōꝝ. cepit accuſare gͣuit̉ archiep̄m qͥ tūc locū ſuū tenebat. Citatꝰ aūtarchiep̄s venit. ⁊ ſedit ī cathedra pōtificalibꝰ indutꝰ. Iterū accuſatꝰ a beato Martino. Cū aūt neſciret qͥd rn̄deret. ille qͥ cathedras ſuꝑboꝝ euertit. indignatus pedeꝑcuſſit cāthedrā eiꝰ ⁊ eū cū pede euertit. ⁊ſic viſio diſparuit. Tūc ille bonꝰ hō accedens ad domū archiep̄i excitauit familiā.⁊ fecit videre quō ei eſſet. ⁊ intrātes ad euꝫinuenerūt eū ſubitanea morte defunctuꝫ.¶ Canonicus quidā fuit accuſatus a patrono ſue eccleſie.¶ Exemplum. CXXVI.Idebat̉ cuida canonicov nqͥdā nocte. ꝙ deꝰ ſederet in iudicio. ⁊ ante eū totꝰ mūdꝰ vocabat̉qͥlibet recepturꝰ ẜm merita ſua. Uidit etiāꝙ vnuſquiſqꝫ adducebat ſecū aliquē ſanctoꝝ cui plꝰ ẜuierat. vt eſſet apud chriſtūaduocatꝰ ſuus. Iſte cogitabat ꝙ rogaretetiā ſanctū illū cuiꝰ canonicꝰ fuerat. cui etẜuierat cātādo legēdo. vt ſecū iret ad indiciū ante chriſtū. vt int̓cederet ꝓ eo monēs eū d̓ ẜuicio ſuo. Ille ſanctꝰ rn̄dit. libent̓ ibo tecū. Et aſſūpſit aliū ſecū qͣſi proteſte. deuenerūt ſimul ad iudiciū. Cunqꝫveniſſent ante chriſtuꝫ. dixit ſanctꝰ: Dn̄ecōqueror tibi de iſto viliſſimo leccatore qͥxx. ānis ⁊ ampliꝰ cōmedit ⁊ bibit p̄bendāī eccleſia mea. ⁊ om̄e tēpꝰ ſuū expendit viuēdo luxurioſe ⁊ turpit̉. nec vna die finiuit horas ſuas ſic̄ debuit. Un̄ peto iudicium fieri de iſto leccatore. huic rei eſt teſtisiſte. Chriſtꝰ rn̄dit: Accipite eū ligatis manibꝰ ⁊ pedibꝰ ꝓijcite eū ī infernū. Ille clericus euigilās qͣſi de gͣui ſomno putabatiam ſe eſſe in inferno. Et dixit illi ſancto:Dn̄e habete p̨̄bendā veſtrā. qꝛ nūqͣꝫ pluscomedā de ea. Et cōuerſus ex hͦ religionēintrauit. ⁊ ſaluauit aīam ſuam.¶ Quidā iniuſte epiſcopatū adeptus ſubitanee obijt.¶ Exemplum. CXXVII.