DeP

cauſam intelligens ait ſacerdoti: Reu̓tere mecū ad infirmū. Cunqꝫ reu̓ſi eſſēt virſanctꝰ iam militi morituro ea q̨̄ ſalutꝭ erātſuaſit. Ille aūt cum p̨̄ter iam dictaꝫ in oībus obediētiam ſpōderet. Ait vir ſanctusNunqͥd doles ꝙ non potes hr̄e voluntatem reſiſtēdi? At ille dixit: Dn̄e valde doleo me de hͦ non poſſe dolere. Quo audito abbas ait ſacerdoti vt corpꝰ dn̄i daretinfirmo: Mira res. ſtatim vt ſaluator intrauit. ſalus facta eſt huic domui Ab illaenī hora perfecte odire cepit quā an illiciteamauerat. Ait aūt: Gr̄as ago deo qui meliberauit. qꝛ modo diabolū libentiꝰ viderēqͣꝫ illam. Sicqꝫ in bona cōfeſſione ⁊ veracōtritione migrauit ad dn̄m. hęc Ceſariꝰ¶ Quida noluit penitere dumpotuit.Exemplū. CXIX.Rat quida vſurariꝰ queꝫfrequēter monebat ſacerdos adpęnitentiā. ⁊ ille dicebat ſemper:bene adhuc faciā. qꝛ adhuc ſatis eſt de tēpore. Factū eſt aūt vt infirmaret̉. et cū idēdiceret. raptꝰ eſt. et cū rediret clamauit dicens: O pęnitētia vbi es. de cętero pęnitētiam agere non valeo iuſto dei iudicio. qꝛdum potui nolui pęnitere. Et hͨ dicēs mortuus eſt.In diſcipulo de tempore.¶ Duo ſocij quoꝝ vnus in agone fleuitet pęnitentiaꝫ egit et cōmunicauit. ſꝫ ſolūmodo ex timore mortꝭ. hͦ q̨̄re ſer. clvj. B.Perſeuerantia.¶ Chriſtus retinuit fratre in ordine. Exemplum. CXXRater quidaꝫ de ordineminoꝝ bonꝰ et deuotꝰ. paſſionatus fuit temp̄tatiōe exeūdi ad ſcl̓m. Cūqꝫordinaſſet ſe ad exitū. intrauit choꝝ et proſtrauit ſe ante altare vbi erat pixis cū corpore dn̄i nr̄i ieſu xp̄i. Fecit reuerentiā ⁊ ſalutans beatā ꝟginē mariā. et licentiandoſe a deo et mr̄e eius bn̄dicta. Cūqꝫ ſic fuiſſet ꝓſtratꝰ. ecce apparuit pulcerrima ꝟgoq̨̄ accipiēs pixidē aꝑuit illā. ⁊ mox iuueniſpulcerrimꝰ egreſſus eſt de pixide q̨̄ ſtabatſuꝑ altare. Tūc ꝟgo illa dixit ad iuuenē:Dilecte fili mi miſerere huic famulo meo.

Cui iuuenis: Mr̄ mea qͥd faciā ei. ipſe nōvult manere mecū. Tūc iteꝝ replicabat p̄ces ad filiuꝫ atqꝫ eleuata manu benedixitfr̄eꝫ dicēs: Ego eū ẜuabo ⁊ nūqͣꝫ eū derelīquā. His dictꝭ iuuenis ille reu̓ſus ē ī pixidem et diſparuit. His viſis fr̄ cōfortatꝰ ⁊cōſolatꝰ ē. et ceſſauit ab illo paſſio talis. ⁊factꝰ ē magꝭ deuotꝰ ⁊ ꝑſeuerās. Hāc viſionē nū qͣꝫ alicur reuelauit niſi ī extremis ſuiſIn diſcipulo de tempore.¶ Quadragīta viri ꝓpter fidē fuer̄t poſitiī doliū aq̨̄ frigidę. ⁊ vnꝰ abnegauit fidē. ⁊paganꝰ vidit angelū cū corona ecōu̓ſo adcęlū volare. Hoc q̨̄re ſer. lxxiiij. M. Itēiuuenis ī heremo ad quē venit diabolꝰ dicens pr̄eꝫ ſuū eſſe mortuū. et ſic exiuit heremū ⁊ redijt ad ſcl̓m. ⁊ malo fine vitam finiuit. ſer. cxl. H.Precepta dei.¶ Obliuio preceptorum dei.Exemplum. CXXI.ucti preg aliqn̄ cōgregati ꝓphetauerūt de vltima geheratiōe. Ex qͥbꝰ vnꝰ p̨̄cipuꝰ noīe quirinꝰdixit: Nos qͥdē adhuc mādata dei impleuimꝰ. Interrogauer̄t eū alij pr̄es dicētes:Quid qͥ poſt nos facturi ſūt? At ille rn̄dēſdixit: Media forte cōplebūt p̨̄cepta dei. ⁊ęternū reqͥrunt deū. Dixerūt pr̄es: Poſthos qͥ veniēt qͥd facturi ſūt? Rn̄dēs dixit:Hoīes generatiōis illiꝰ mādatoꝝ dei oꝑanō habebūt. ⁊ p̨̄cepta dei obliuiſcūt̉. Superabūdabit aūt tūc iniqͥtas et refrigeſcetcharitas. veniet ideo ſuꝑ eos magna tēptatio. et qͥ inuēti fuerīt in illa tēptatiōe ꝓbati. et nob̓ et pr̄ibꝰ nr̄is meliores exiſtēt ⁊fęliciores et ꝓbiores. Hoc in vitaſpatrū.¶ In diſcipulo de tempore.¶ Predeſtinatio.¶ Frater qͥdā qͥ orauit ꝓ alio fr̄e ⁊ vidit eūd̓ numero dānādoꝝ. Et iſte fr̄ multiplicauit bona oꝑa et emēdauit vitā ⁊ poſtea viſus eſt de numero ſaluandoꝝ. Hoc q̨̄re indiſcipulo de tꝑe. ſer. lxxiiij. N. Itē lantgrauius q̇ multa mala cōmiſit .ſ. dicēs: ſiſum p̨̄deſtinatus ⁊cͣ. et quō medicꝰ ſuꝰ reduxit eū ab illo errore. hoc q̨̄re ſer. xciij. X.Prelati.