DeR

Qd̓ vxor eius audiens ⁊ vehement̓ exultans agnouit ꝙ de oblatiōe ſua fuerat ſuſtentatus. ⁊ diabolus eā decepit ne illis tribus diebꝰ miſſam cantari fecit.¶ Miſſa ſuſtentauit homine inpericulo maris Exem. XLVRegorius refert ꝙ dumhuidā nauta naufragiū perpeſſuſg¶ Yfuiſſet. ⁊ quidā ſacerdos hoſtiā ꝓeo obtuliſſet. ipſe tandē d̓ mari ſanꝰ exiuitCū aūt interrogaret̉ qͣlit̓ euaſiſſet. dixit ꝙdū in medio maris exiſteret. ⁊ iam pene fatigatus deficeret. quidā ad eū venit ⁊ panem quendā ſibi obtulit. quē cū comediſſet. ille ſtatim confortatꝰ vires recepit. ⁊ qͣdam naui inde tranſeūti receptꝰ fuit. Inuentūqꝫ eſt. ꝙ illa hora paneꝫ habuit qͣꝓeo ſacerdos hoſtiam īmolauit.¶ Quidā eqͥtauit ad campu qn̄pulſabat̉ ad miſſam Ex. XLVIIues quidā fuit talis cōd ſuetudīs. qn̄ debebat ire ad miſſam. ibat aſcēſo equo ad ſua allodia vel annonas in campo. vel in ſua molendina. ſed cū ꝑ vxorē q̨̄ deuota erat admoneret̉. ꝙ iſta nō faceret. ſed iret ad miſſam ⁊ ſacris diebꝰ ad eccleſiā. vt aliqͥd boni audiret in p̨̄dicatiōe. Reſpōdit: ego ſcioqͥd facere debeo melius qͣꝫ tui p̨̄dicatores.Tandem cuꝫ qͣdam vice dū ad miſſaꝫ pulſaretur aſcenſo equo eqͥtaret ad campum.occurrit ei diabolus dicēs: Deſcende d̓ eqͦ⁊ audi miſſaꝫ meā. ⁊ ducto eo ad vnā foſſam q̨̄ ibi fuit p̨̄cipitauit eū. ⁊ deſcēdit cumeo ad infernū auditurꝰ miſſam inferni. vęnobis qui mori non poſſumꝰ.¶ In diſcipulo de tempore¶ Duo ſutores quoꝝ vnꝰ qͦtidie audiuitmiſſam ⁊ ſemꝑ abūdabat. ⁊ alter raro audiuit ⁊ ſemꝑ pauꝑ fuit. Hoc quęre in diſcipulo de tꝑe ſermone. cxvij. H. Itemmulier q̨̄ voluit ſeipſam ſuſpendere. ⁊ qn̄audiuit pulſare ad eleuationē corꝑis chriſti. tūc flexis genubꝰ orauit ī domo ſua. etſic liberata eſt. Quęre ſer. xiiij. H Itemnobil̓ quidā docuit filiū ſuū qͦtidie audiremiſſam. Hoc q̨̄re in diſcipulo de ſanctis.ſermone. xlviij. in fine.

¶ Mors maloꝝ¶ Diues quidā in agone clamauit deus adiuua me Ex. XLVIIUida ſenex dum veniſſet¶ q Had ciuitatē quandā ad videndūEq̄dam vaſa q̨̄ fecerat. ⁊ ſederet an̄ianuam cuiuſdā diuitꝭ laborantꝭ in extremis. vidit equites cū equis nigris horribiles habentes in manibꝰ baculos igneos.Relictis aūt equis ante ianuā intrauerūtdomū. Et ecce infirmꝰ videns cepit clamare dicēs: Dn̄e adiuua me. Illi aūt accedētes ⁊ ridentes dixerūt ei: Nūc pͥmo memores dei qn̄ obſcuratꝰ eſt ſol. qui ſole lucenteoblitus fuiſti eius. Nunc aūt non eſt horaſpei aūt ꝯſolatiōis. Et hęc dicētes rapuerunt aīam eius. Ipſe quidē miſer nō ẜuauit morē eccleſię. qꝛ dic̄ p̄ſbyter in pͥncipioDeus in adiutoriū meū intende. ſed in fine pͥmo voluit quęrere ⁊ nō potuit.¶ Flagitioſus quidā homo ī extremis petiuit inducias¶ Exemplum XLVIIIq Thryſorius valde idoneus. ſꝫ to-Uida vir nobilis nomīetus plenus vitijs. ſuꝑbia tumidcarnis ſuę voluptatibꝰ deditꝰ. in acqͥrēdisrebus auarus. Qui cū ſic ꝑſeueraret ⁊ cuꝫtot malis dn̄s finē facere voluiſſet. corꝑislanguore ꝑcuſſus eſt. qͥ ad extrema veniēsea hora qͣ iam de corꝑe erat exiturꝰ. apertiſoculis vidit tetros ⁊ nigerrimos ſpūs coram ſe aſſiſtere ⁊ vehemēt̓ imminere vt adinfernoꝝ clauſtra eū traherēt. cepit tremerepalleſcere. ⁊ ſudare. magniſqꝫ vocibꝰ īducias poſtulare. filiūqꝫ ſuū noīe maximumturbatꝭ clamoribꝰ vocare dicēs: Curre. tibi enī nunqͣꝫ malefeci. in tua fide me ſuſcipe. Mox turbatꝰ Maximꝰ affuit lugens⁊ perſtrepens. familia cōuenit. eos autē qͦsille inſiſtēs vehementer cernebat. ipſi malignos ſpūs cernere nō poterāt. ſed eoꝝ pręſentiā in confuſiōe pallore ⁊ timore eius qͦtrahebat̉ videbāt. Pauore aūt eoꝝ qͦs videbat huc illucqꝫ vertebat̉ in lectulo. qͦ ſeverteret ſemꝑ aderant oculis ſuis. Cunqꝫſic inuaſus a dęmonibꝰ ⁊ ſe poſſe euaderedeſperaret. cepit magnis vocibus clamare

6 3