DeB

generale. ⁊ in cōuentu fratrū pictauien̄. dictum iuuenē iam factū fratreꝫ inuenit. ſtupenſqꝫ ait pͥori. Un̄ eſt iuuenis iſte? Cūqꝫillū filiū caſtellane audiſſet. vocauit euꝫ etait illi: Reduc frater ad memoriā. qͣlit̓ adp̨̄ceptū mr̄is duo frēs qui de pariſius veniebant in tali loco pauiſti. Bene inqͥt recolo ⁊ deo gr̄as ago. qꝛ or̄onibꝰ eoruꝫ dn̄sad iſtū ordinē me adduxit. Et frat̓ ad euꝫEgo inqͥt ſum vnꝰ ex illis. qͥ frequent̓ tibiorauimꝰ vitā bonā ⁊ exitum beatuꝫ. Eccebonā vitā in te video. conare chariſſime vtꝑſeueres ⁊ certe ſic ꝑueniēs ad finē bonū¶ Infidelitas mūdi ⁊ etiam cōſanguineorū Exēplū XXXIXEgit in hiſtorijs Britonūꝙ an̄ tꝑs incarnatiōis dn̄icę fuitin britania maiori qͥdaꝫ rex Reirnoīe. qͥ habuit tres filias. Et cū quęreret amaiore ſi multū dilige̓t eū. dixit. ꝙ ita ſuper oīa. quā rex maritauit ⁊ maximā partēregni ſibi dedit poſt mortē poſſidendā. hocideꝫ dixit ad ſecūdā. ⁊ illi fecit ſicut priori.Tertia aūt minor dixit ei: Pater. qͣꝫtumhabes tm̄ vales. ⁊ ego tm̄ te diligo qͣꝫtumvales ⁊ nō plus. Pater aūt indignatꝰ minus eā dilexit qͣꝫ alias ⁊ minꝰ de ea curauit. iurās ꝙ nihil ei daret de t̓ra ſua. Quārex huiꝰ terrę q̨̄ modo francia dicit̉. ꝓptermores ⁊ pulcritudinē ſuā accepit in vxoreꝫCū aūt hoſteſ in dictū Reir irruerūt. terrāſuā dereliquit duabꝰ filiabꝰ ſuis pͥoribꝰ etviris earuꝫ. qui ꝓmiſerūt ei ꝙ honorificeeū tractarent. voluntatē ſuam ꝑ oīa faciētes. Cū aūt terra ſua ſe ſpoliaſſet. poſtmodum eiectꝰ a pͥoribꝰ filiabꝰ. a tertia ⁊ a viro ſuo honorifice receptꝰ. ⁊ ꝑ eorū adiutoriū ad hęreditatē ſuā redijt. ⁊ alijs exhęreditatꝭ eaꝫ minori dereliqͥt. Prima filia eſtamor ⁊ fiducia quā hō habet in mūdanisrebus. Secūda eſt amor ⁊ ſpes quā habethō in amicꝭ carnalibꝰ. Tertia ē amor ⁊ ſpesquā habet in mīe oꝑbꝰ.¶ In diſcipulo de tempore¶ Duo mercatores dixerūt ꝙ ſine mēdacio non poſſent vendere. Hoc quęre in diſcipulo de tꝑe ſermone. cxxxiij. Itē btāEliſabeth ſeruiuit quattuor diebꝰ leproſo

horribili. ⁊ chriſtꝰ qͥnta die apparuit ei dicens: qꝛ mihi ſeruiuiſti. habebis mecū gaudia cęli. lxvij. D¶ Item ruſticus in curia ſolitaria ſucepitchriſtū in ſpē ꝑegrini. ſermōe. lxxxix. T¶ Itē duo frēs vnꝰ religioſus multuꝫ etalter ſeruiebat infirmis ⁊ p̨̄cellebat aliumExempluꝫ. xl. in diſcipulo de tꝑe ſermonecxxviij. OMiſſa¶ Sacerdos quidaꝫ celebrauitmiſſam in hieruſalē ⁊ reductꝰ eſtab angelo in patria ſua Ex. XLIAcerdos quidā de daciaGnoīe Andreas. ꝑegrinando cumalijs ꝑuenerat ī vigilia paſcę adſepulcrū chriſti. ⁊ ſūmo mane in die paſcęſocij ſui recedere voluerūt. qͥbꝰ ſacerdos dixit: Sanctiſſimꝰ eſt dies paſcę ⁊ locꝰ dn̄icę reſurrectiōis. audite pͥus miſſaꝫ ⁊ euchariſtiam ſumite. poſtea recedamꝰ. Abeuntibus oībꝰ ⁊ recedentibꝰ. ſacerdos māſit ī vrbe. ⁊ dicta miſſa factoqꝫ prandio. ſolus cepit ire ⁊ ſequi p̨̄cedentes. Quem vt attigitqͥdam in equo ſedēs. qͥd eſt ait ꝙ ſolus ꝓperas ꝑegrinꝰ. Et ille factū narrās hac inqͥt de cā a ſocijs ſolus ſum relictꝰ. Tūc illeaſcēde inquit retro me. ⁊ ſic reſidēs obdormiuit. Circa veſperam ꝟo cū euigilaſſet. ⁊circūſpiceret vbi eſſet. dixit ei ductor ſuuspotes recognoſcere locū iſtū. ⁊ ille prę timore maxīo vix rn̄dere valens: videt̉ inqͥt mͥdn̄e ꝙ eccleſia hͨ quę ante nos eſt eccleſiamea eſt. ⁊ domꝰ hͨ ꝓxima in qua māſi. Cuiductor eius. recte tibi videtur. chriſtū glorifica cuiꝰ ſacr̄m veneratꝰ es. ⁊ quoꝝ cauſaꝑegrinas terras ⁊ ſolitudinē nō horruiſti.⁊ hęc dicēs cito diſparuit. Sacerdos aūtde via rediens omībꝰ ſocijs ſuis narrauitmagnalia dei. qͥd ſecū factū eſſet ꝑ regreſſum ſociorū poſtmodū comprobauit. HęcGuilhelmus.¶ Uirgo quędam vidit corpꝰ ſacerdotis clarū in miſſa Ex. XLIIN brabantia villa banildenẜ. manet virgo religioſa. Incuius pn̄tia ſacerdos qͥdā de villagio qui dū in qͣdā villa celebraret miſſaꝫ

6ꝯ