DeR

Int̓epulas ꝟo pafunciꝰ ꝑcunctari cepitab hoſpite. qͥ actꝰ eiꝰ ad ſtudiū cuiuſcūqꝫoꝑis hr̄et exercitiū. Ille ꝟo cū de ſe humilima rn̄deret ⁊ latere in bonis qͣꝫ publicarimaluit. ꝑurgebat eū pafunciꝰ dicens ſibireuelatū a dn̄o: ꝙ eſſet dignꝰ cōſortio monachoꝝ. Ac ille magꝭ humiliora de ſemetipſo cogitās aiebat: Ego qͥdem in nullomͥ boni alicuiꝰ cōſcius ſum. verū qꝛ ꝟbuꝫdei factū eſt ad te. eū quē nihil latet celarenon poſſū. Hęc gͦ q̨̄ mihi in medio multorum poſito in vſu ſunt loquar: Iā cōpletiſunt triginta anni ꝙ cōtinētię cōſenſū habui cū cōiuge mea. et nullꝰ agnouit. Suſcepi aūt ex ea tres filios. hoꝝ enī cauſa ſolūmodo cognita mͥ vxor eſt. nec ꝓpter aliācauſā. nec ipſa iam cognita vltra ſuſciꝑehoſpites nūqͣꝫ ceſſaui. ſꝫ ita vt nemineꝫ paterer ante me adueniēti ꝑegrino occurrereNon dimiſi vnqͣꝫ de domo mea hoſpitcꝫſine viatico. pauꝑem nullū deſpexi. ſed q̨̄fuerūt neceſſaria p̨̄bui. Si in iudicio ſednec filij mei ꝑſonam cōtra iuſticiā accepi.Alieni laboris fructꝰ nūquā introierūt indomū meā. Litē ſi vidi nunqͣꝫ p̨̄teriui. donec diſſidētes recōciliarē ad pacē. Nemodep̄hendit ī culpa famulos meos. Nunqͣꝫgreges mei lęſerūt alienas fruges. Volentem ſeminare ī rure meo nūqͣꝫ ꝓhibui. necvberiora noualia mͥ elegi. et illi ſterilioradereliqͥ. qͣꝫtū in me fuit nunqͣꝫ ꝑmiſi vt potentior infirmiorē puniret Semꝑ ſtuduiin vita mea vt neminē cōtriſtarē. Iudiciūſi fuit apud me neminē condēnaui. ſꝫ diſſidentes reuocare in ꝯcordiā ſtudui. Hęc īterim deo mihi donāte vitę inſtitutio hactenus fuit. Audiēs hͦ pafunciꝰ caput eiusexoſculās bn̄dixit eū dicens: Bn̄dicat tibi dn̄s ex ſion vt vi. bo. qͥſ. in hieruſalem.Quia gͦ bn̄ hͨ et cōueniēter impleſti. illudtibi deeſt qd̓ bonoꝝ omniū ſūmum eſt vtomittens cūcta ipſam verā ſequaris ſapiētiaꝫ dei. ⁊ ſecretiores ſciētię in qͣras theſauros. ad qͦs nō poteris venire niſi abnegestemetipſū. et tollas crucē tuā ⁊ ſeqͣris chriſtum. At ille cū audiſſet hͨ: nihil moratusnec oīno aliqͥd in domo ſua ordinās. ſecutus eſt virū dei ꝑgens cū ipſo in deſertum

Cūqꝫ veniſſent ad flumē nuſqͣꝫ trāſmeandi reꝑto nauigio. pafūcius p̨̄cepit ſecū intrare pedibꝰ fluuiū. cuiꝰ in illis locis ꝓfūdahabebat̉ altitudo. Tranſierūt gͦ ꝑiter fluuiū ita vt aqua eis vix ad latera ꝑueniretvbi ꝟo venerūt ad deſertū. collocauit hominē pafunciꝰ in cellulā quādaꝫ haud ꝓcul a ſuo monaſterio poſitā. ⁊ cōuerſationis ſpirital̓ ordinē tradidit. ꝑfectorumqꝫſtudioꝝ exercitia docet. ſciētię quoqꝫ ſecretiori ſe credit. Hęc in vitaſpatrum.¶ Simphorianus ſimilis fuitſancto pafuncio.Exemplum. ℟.¶ Afuncius cum ſemel orapCret cui in ſcl̓o ſil̓is eſſet. rn̄ſū eſt eiꝑ angelū ꝙ ſimilis eſſet ſimphoriano cuidam. qͥ in vico illo cantādi arte victū q̨̄ reret. Tūc ille ſtupefactꝰ nouitate rn̄ſi. cū oīꝓperatione ꝑgens ad vicū ꝑquirit hoīem:Et cū inueniſſet ſtudioſiſſime ꝑcūctabat̉ab eo qͥd naͣ ſancti et religioſi oꝑis geſtuꝫſit ab eo. oēſqꝫ actꝰ eius curioſiꝰ diſcutit.At ille rn̄dit ſe eſſe indigniſſimę vitę hominem peccatorē. atqꝫ an nō multū ex latrone ad iſtud qḋ̓ nūc exercere videret̉ fedumartificiū deuolutū. Pafuncius eo magisinſtabat requirēs. ſi qͥd ei forte inter latrocinia pij oꝑis fuiſſet admiſſum. Nihil īqͥtmihi cōſcius ſum boni. hoc tn̄ ſcio ꝙ cumint̉ latrones eſſeꝫ. capta eſt aliqn̄ ꝟgo deoꝯſecrata huius cęteri collegę mei latronescum cuꝑent eripere pudorē. obieci me ī medium. et eripui de cōtaminatione latronūet de nocte deducens eam ad vicū domuiſuę reſtitui intactā. Alio quoqꝫ tꝑe inueni mulierem honeſtę formę in heremo oberranteꝫ. hęc cum interrogaret̉ a me. vn̄ aūtcur vel quomodo in hūc locum adueniſſetReſpondit: Nihil me interroges infeliciſſimam mulierē. nec cauſas requiras. ſed ſiancillam placet hr̄e adducito me quo vismihi enī infęlici eſt maritꝰ qͥ debiti fiſcalisgra ſępe ſuſpenſus ac flagellatus ac pęnisom̄ībus cruciatus ſeruatur in carcere. necaliam obcauſam ꝓducit̉. niſi vt tormentapatiatur. tres autem nobis filij fuerunt qͥpro eiſdem debiti neceſſitate diſtracti ſūt.