LDe

Referebat gͦ ſanctꝭ pr̄ibꝰ dicēs: ꝙ aliqn̄ qͣꝫplurimi fr̄es ſedentes ſil̓ loq̄bant̉ int̓ ſe. etcōferētes de ſāctꝭ ſcripturꝭ q̨̄ ad ſaluteꝫ ꝑtinent aīaꝝ. ſtabāt gͦ circa eos ſācti angelilętātes. in hilari vultū cōſiderantes. delectabant̉ enī de colloquio dei. Cū autē aliud qd̓cūqꝫ int̓ ſe loquerēt̉. ſtatim āgeli ſācti receſſerūt longiꝰ indignātes ꝯͣ eos. Ueniebāt aūt porci ſordidiſſimi ⁊ morbo pleni. et volūtabāt ſe int̓ eos. Dęmones etiāin ſpecie porcoꝝ delectabāt̉. ꝑ ſuꝑfluam ⁊vanā loquelā eoꝝ. Btūs aūt ſenior hͨ videns abijt in cellulā ſuā. et ꝑ totā noctemcū grādi fletū et eiulato gemēdo et flendoflebat miſerias nr̄as. Exhortabat̉ enī fr̄esdicēs: Cauete fr̄es a multiloqͥo. et ab ocioſis ẜmonibꝰ linguā cohibete. qꝛ malus īteritꝰ aīę generat̉. et nō intelligimꝰ quō ꝑhͦ deo et ſanctꝭ eiꝰ odibiles ſumꝰ. Dicit enīſcriptura diuina: Per multiloqͥa nō effugies pctā. Hęc enī īfirmā ⁊ vacuā efficiūtmentē atqꝫ aīaꝫ nr̄am. Hoc in vitaſpatꝝ¶Bona loqui et audire. inducitad ꝑfectionem. ¶ Exemplu. XI.Iru valde dilectu et familiarē habuimꝰ Philippū no¶ bilem militē. memorabilis vitę ꝑfectiſſimū virū. in qͦ iſtud memorabile frequēter adu̓timꝰ ꝙ totū tꝑs ſuū vl̓ in orone aut deuotiōe cōtinua. vel in ſāctis collationibꝰ expendebat. Nouerat enī ml̓tosvalde religioſos viros et fęminas qͦs ī gręcię lōbardię burgūdię ꝓuincię gallię flandrię atqꝫ brabancię ꝑtibꝰ q̨̄rēdo luſtrauerat. Quoꝝ ꝟtutes mores et ꝟba cū miroferuore et deſiderio referebat. et ad meliora ꝑ hͨ mētes audiētiū excitabat. Sꝫ ⁊ auditores ſuos et collocutores mira oris gr̄acōpellebat vt ſibi aliqͥd dignū relatu qd̓audiſſent vel vidiſſent. in facto vel ī dictobonoꝝ exponere dignarēt̉. Et ꝑ hͦ qͥdē vltra qͣꝫ credi pōt in eo tantā deuotiōeꝫ. tantam lęticiā. et tm̄ deſideriuꝫ excitabāt. vtiſtis ſol̓ viuere credebat̉. Si qͥd ꝟo extraneū audire cōtigerit. qͣſi eſſet ꝑcuſſus ī capite. cū mira anxietate ſpūs faciē autebat.Nec fruſtratꝰ ē fructu oris et auris bonoꝝ

ſcꝫ q̨̄ libent̓ ꝓtulit et audiuit. cuꝫ deꝰ miromodo eū remunerauit etiā in p̨̄ſenti: Uixenī habuit de oībꝰ pr̄nis bonis neceſſariūvitę et victū. et tn̄ octo monaſterioꝝ ciſtercienſiū ordinis fūdator extitit indefeſſus.exceptis cōgregationibꝰ beginaꝝ qͣs vſqꝫad qn̄qꝫ miliaria ī diu̓ſis locꝭ ⁊ eo āpliꝰ inchriſti ẜuitio mācipauit. Ecce qͥd ſit boniſfamę. ¶ Sancti pres loquētes d̓diuinis obliti ſut cibu ſumere.¶ Uidam de ſanctis ſenioExemplum. XII.ribus ſalutatiōis cauſa ꝓfectꝰ ēad aliū ſeniore heremitaꝫ. Qui cū oī gaudio eū ſuſcepit. ꝓ cuiꝰ etiā aduētu parauitad refectionē ſenior lenticulę cibū coctuꝫ:dixerūtqꝫ int̓ ſe vt pͥus ex more cōplerentor̄ones et pſalmodiā et poſtea cibūᵗ caꝑētCū aūt ingreſſi fuiſſent pſallebāt. totūqꝫpſalteriū cōpleuerūt. Nā et de ſcpͥturis ſāctis legentes duos ꝓphetas recitauerunt.Iamqꝫ dies abierat noxqꝫ ſil̓r recedebat:Dū gͦ orarēt ⁊ intēte pſallerēt. illuxit aliadies. et tūc pͥmum intellexerūt qꝛ iam noxtrāſiſſet. Iteꝝ aūt int̓ ſe de ꝟbo dei loquētes. et ſpūales ſibi ſenſus exponētes. factūeſt vt circa horā nonā ſalutātes ſe inuiceꝫita reu̓teret̉ ſenex qͥ venerat ad cellā ſuamNā refectionē cibi qͥ ꝑatus fuerat. oblitiſūt acciꝑe. dū cibū ſpūalē acciꝑēt. Ueſꝑeaūt facto tūc ſenior inuenit cibi ollā plenāſicut ꝑata fuerat. et cōtriſtatꝰ dixit: Heuquō obliti ſumꝰ ꝑciꝑe pulmentum iſtudHoc in vitaſpa. ¶ Quattuor virtutes quattuor heremitarum.Axemplum. XIII.Egitur in vitaſpatruꝫ. ꝙerāt qͣttuor heremitę in vna domo. qͥ heremitę q̄dā vice int̓ ſe ꝑ ſctā ꝟbaceperūt reqͥrere vnꝰ alteꝝ. ꝙ diceret vnuſqͥſqꝫ ſuā ꝟtutē. in qua qͣs ſibi ꝑfectus eſſecrederet̉. Unꝰ dixit ꝙ eſſet multū humiliſintantū ꝙ nullꝰ eſſet in toto mūdo qͥ videret̉ ipſo peior. Alter dixit ꝙ eſſet patiens.Tertiꝰ ꝙ libēter d̓ deo audiret loq. Quartus ꝙ libent̓ oraret. Ecce cōcordit̓ orauer̄tvt eis deꝰ maīfeſtaret ꝗͥſ eoꝝ acceptabilior