De

eiꝰ. ⁊ impletū ē ī eo qd̓ ꝑ ſapientē dictuꝫ ē:Diligite iuſticiā qͥ iudicatis terram. ẜuitedn̄o ī bonitate ⁊ ſimplicitate cordis. q̨̄riteillū qm̄ īuenit̉ ab his qͥ nō tēptāt illū. Apparet aūt eis qͥ fidē hn̄t ī illū. Ep̄s ꝟo pauēs tm̄ miraculū vbiqꝫ diuulgauit. HęcCeſarius. ¶ Dux palatinꝰ quiſemꝑ laqueū ſecū portauit propter fures. Exemplū. XXXIX.Ertoldus palatinus deb guildiſpach iudex erat ſeueriſſimus ita vt furibꝰ etiā ꝓ damnovniꝰ oboli vitā auferret. Un̄ qͦtiens domū ſuā exiuit. laqueos cingulo ſuo appendit. ne reoꝝ pęna caꝑet dilationes. Dieigit̉ qͣdā mane ſurgens ⁊ laqueū cinguloſuo ſolito more ſubnectēs. hmōi vocem īaere audiuit: Bertolde quicūqꝫ tibi pͥmꝰīegreſſu tuo d̓ caſtro occurrerit. hͦ laqueoipſum ſuſpendas. Qui vocē ꝓ omine accipiēs. ei q̄dā ſcultetus ſuꝰ pͥmo occurrit.Quo viſo cū ſatis doleret eo ꝙ eū diligeret. dicebat illi: doleo d̓ occurſu tuo. Quare ait: qꝛ ſuſpēderis. qͣre ſuſpēdar? Rn̄dēte palatino neſcio. ſꝫ p̨̄para te ꝑ ꝯfeſſionētuaꝫ. ⁊ ordina de rebꝰ tuis. qꝛ voci diuinęreſiſtere nō valeo. Ille vidēs alit̓ non eſſedixit: Iuſtꝰ ē dn̄s. ⁊ plures in domū meādeclinātes inſequēs occidi. multis multarapui. nec tibi dn̄e vnqͣꝫ fidelis extiti. neqꝫpauꝑibꝰ peꝑci. Et mirati ſunt oēs audientes eiꝰ ꝯfeſſionē. ⁊ cognouerūt in eiꝰ mortepeccati pęnā a deo eſſe. Hęc Ceſarius.¶ Ualerius vt legi ſatiſfaceretfecit ſibi eruere oculuꝫ. ſimiliteret filio. Exemplū. XL.Alerius ſolentꝰ cū filiusvſuꝰ adulterio dānatꝰ eſſet. ẜm le-gē a pr̄e quā ipſe pater inſtituit.vtroqꝫ oculo priuari deberet. ac tota ciuitas ad honorē patris aliqͣꝫdiu repugnaret. Ad vltimū victꝰ ne lex a ſe cōdita violaret̉. ſuo prius. deinde filij. oculo eruto.vtriqꝫ vſū videndi reliqͥt. Sicqꝫ mirabilięqͥtatis tꝑamento ſe miſericordem patrē.⁊ iuſtū legiſlatorē oſtēdit. Hoc Arnoldus in narratorio ſuo.¶ Iudex iniquus.

¶ Rex perſarum excoriauit iniquū iudicem. Exemplū. XLI.Ex ꝑſaru cū deprehediſIſet quēdā iudicē iniuſte iudicaſſe. iuſſit eū excoriari. ⁊ ſuꝑ ſellamcute eiꝰ cooꝑtaꝫ ſequētes iudices fecit ſedere. vt ꝯtinue memores illiꝰ iniqͥ iudicisſupplicij. timerēt īiuſte ampliꝰ iudicare.¶ Baliuus quidā recepit boueet vxor vacca. Exemplū. XLII.Aliuus quida fecit nuptias filio ſuo. Quidā aūt qͥ habebat cauſaꝫ magnā corā eo. dedit ei pulcrum bouem. rogās vt vellet ſtare ꝓ eo. Hoc audiēs adu̓ſarius illiꝰ. miſitvxori baliui pulcrā vaccā. rogās vt ſtaretꝓ eo. Quę intantū inſtetit apud baliuū.ꝙ ipſe ꝓmiſit ſe facturuꝫ qd̓ ipſa petebat.Cū aūt eſſet ī iudicio ⁊ baliuus ꝓ illo quidederat bouem nō loqueret̉. dixit ille: bosloquere. Tūc rn̄dit baliuus. bos non pōtloqui. qꝛ vacca nō ꝑmittit.¶ Uidua quedā liniuit manuꝫiudicis. Exemplum. XLIII.Idua quedam habebatvcauſaꝫ ī iudicio expediēdā. ⁊ iudex iniquꝰ ꝓtraxit ſibi cauſam d̓die ī diē. ⁊ ipſa cōqueſta fuit vni prudenti viro d̓ ꝓtractione cauſę ſuę. ⁊ ille dixit:Iudex iſte nō facit finē cauſꝫ tuę oportette an̄ manū ſuā aruinare. Et illa ſimplexmulier recepit aruinā ⁊ ad iudiciū acceſſit⁊ occulte ſibi manū aruinauit. Et cōmotꝰdixit: quō maculas mihi manū. qͥd in hocdenotas? Et illa. Dictū eſt mihi ꝙ nō habebo finē ⁊ expeditionē cauſę meę qn oporteat me ante manū veſtrā aruinare. Et ille coram omnibꝰ aſtantibꝰ ꝯfuſus ſtetit. etſine dilatione prę verecundia cauſam viduę expediuit.¶ Prępoſiti et iudices nō ſūt faciliter variandi. Ex. XLIIII.Thiberio ceſare queſitūa fuit. quare p̨̄poſitos ppl̓i non frequenter mutaret. ſicut ⁊ alij pͥncipes. Reſpondit in hoc ſe ꝑcere plebiculę.Scientes enim iudices ⁊ procuratores ſebreuem habere ꝓcurationem. emungunt