Se63

fuerat. ⁊ eoꝝ q̨̄ dicunt̉ in eccleſia nihil niſi p̨̄ter orōneꝫ dn̄icam ſciebat. Hic qͣdaꝫdie cū veniſſet ad fratres. ex mera curialitate. cū negare neſciret ordinē ē ingreſſusSꝫ mox pęnituit eum. ⁊ oīa q̨̄ videbat ⁊ſentiebat ſibi qͣſi mors altera videbāt̉. comedere nō poterat aut dormire: ⁊ licet ī ſęculo vix fuiſſet iratus intantū ſuccēdit eūtēptatio. ꝙ ſuꝑiorē qͥ eū ad ordinē traxerat ꝑcutere voluit cum pſalterio qd̓ tenebat. Sic igit̉ tēptatꝰ magiſter Iordaninueniēs eundē fratrē. audiens ꝙ Theobaldus vocaret̉. cepit eū ꝯfortare ex ipſonoīe dicēs: Theobaldꝰ dr̄ qͣſi tendens adalta. Poſt aliqͣ monita ducēs eū ante altare beati Nicolai. monuit eū vt flexis genubꝰ diceret: pater noſter. nullā enī aliamorōneꝫ ſciebat. Ipſe ꝟo poſitis manibusſuꝑ caput eiꝰ. cepit toto cordis ſui affectudn̄m dep̄cari. vt omnē tēptationē auferret ab eo. Dū igit̉ multū in orōne ꝓtēderet. videbat̉ nouitio qͣndā dulcedinem inmentē eiꝰ ſubintrare paulatim. ⁊ quandācordis ſentire mutationē. Eleuatꝭ deniqꝫmanibꝰ a capite. viſum ē. vt poſtea pluribus retulit. ꝙ duę manꝰ ſtringentes coreiꝰ ſubito eleuaret̉ mēte. ⁊ animꝰ eiꝰ ī magna trāquillitate ex dulcedine remaneretRemāſit aūt adeo cōſolatus ⁊ feruēs. vtmultos labores ſuſtinuit ī ordine ⁊ pluravtiliter fecerit in eodē.Ieſus.¶ Nomen Ieſus curat febres.Exemplū. II.Egit de quodā fratre ordinis minoꝝ qͥ multa miraculad̓ noīe Ieſu audiēs. cuꝫ acceſſiofebris eū affligeret. hͦ nomē Ieſus ſcripſitī aquā: ⁊ eā bibit. ⁊ ſtatim eū febris dimiſit. hoc aūt cōtigit in hibernia.¶ Nomen Ieſus expellit demoExemplū. III.nes.Anctus bernardus cumſemel apud mediolanuꝫ eſſet. etq̨̄dam dęmoniaca ei oblata eſſet. vt eā curare vellet. dęmon coraꝫ multis aſtantibꝰ dixit: O qͣꝫ libent̓ d̓ hac anicula mea exirē. ſꝫ dn̄s n̄ vult vt exeā. Cui

Bernardꝰ ait: Quis ē ille dn̄s? Cui demon. Creator oīuꝫ. Cui ſanctꝰ Bernardus. Vidiſti ne eū vnqͣꝫ? Cui dęmon. vidi ī gloria. Cui ſanctꝰ Uelles illuc redireAt ille miro mō cahinnās ait: tarda horaabijt. tūc ſanctꝰ p̨̄cepit ei vt ī nomīe Ieſuchriſti exiret. Tunc dęmon ait: O nomenterribile iam me cogis exire. ⁊ hͦ dicto ſtatim exiuit.¶ Nomē Ieſus liberat hoīeꝫ aꝑiculis. Exemplū. IIII.b hiberniā p̨̄dicaret. rogauit dn̄ꝫEatus patricius cū pervt ſignū oſtenderet. ꝑ qd̓ ꝑuerſihoīes territi pęniterēt. Et ecce puteꝰ ſubito ⁊ maximꝰ apparuit. Reuelatum ē ei vtibi locus purgatorij eſſet. ī quē ſi qͥs velletdeſcēdere. alia pęna ſibi nō reſtaret. Hocaudiētes multi ingrediebant̉ qͥ nunqͣꝫ reuertebant̉. Et ecce vir quidā noīe nicolamulta pctā cōmiſerat. ī illū puteū deſcendit. vt ꝓ ſuis peccatis pęniteret. ⁊ ecce īuenit quoddā oratoriū albis monachis plenū q̄ ſibi dixerūt: Conſtās eſto. qꝛ tēptamēta multa te ſuſtinere oportet. Cū autēille reqͥreret: quid ꝯtra hęc tēptamēta remedij hr̄e poſſet: Rn̄derunt. Cū te pęnisaffligi ſenſeris. ꝓtinꝰ clama: O Ieſu chriſte miſerere mei. Et ille ab eis abſceſſit. ſb̓ito dęmones ſibi tanqͣꝫ beſtię occurrerūt.mugiētes ꝯtra eū. ſꝫ cū territꝰ ſtaret recordatꝰ ꝯſilij dixit: Ieſu chriſte adiuua me.⁊ ſtatim beſtię euanuerūt. Progrediensaūt abinde vidit maximū ignē ī quē cumꝑ dęmones ꝓiectꝰ fuiſſet. exclamauit. Ieſu adiuua me. ſubito ignis extinctus eſt.Prouectꝰ vltra vidit vnū puteū ꝓfūdūd̓ qͦ exibat fumus ⁊ clamor maximꝰ. ſꝫ cū īillū ꝓiectꝰ fuiſſet. exclamauit. Ieſu adiuua me. ⁊ ſtatim ab illo liberatus ē. Tādeꝫvnū ſtrictū pontē vidit cū magno terrorequē debebat trāſire. ſꝫ nō potuit. Tandeꝫponēs vnū pedē ſuꝑ pontē dixit: Ieſu adiuua me. ⁊ ſic ad quēlibet paſſum dixit qͦuſqꝫ vltra pontē venit. qͦ trāſito ꝑuenit adpulcerrimū pͣtū ī qͦ ſtabat varietas diu̓ſorū floꝝ. a qͥbꝰ magna ſuauitas ꝓcedebat

4