DeF
ſanctis ſuis. Ceperūt aūt ꝑurgere hęreticum. vt introiret in igneꝫ. Ac ille reluctaricepit ⁊ ſubtrahere ſe. Tūc comp̄hendēteseū turbę iniecerūt eū in medio ignis. ⁊ ſtatim circūdans eum flāma atqꝫ vrens ſe iniuſtū reddidit. Et illū qͥdē hęreticū ppl̓uscū cōfuſione ex vrbe eiecit clamās ⁊ dicensviuēs ardeat ſeductor. Illū ꝟo aſſumētesſecū ⁊ bn̄dicētes deū ad eccleſiā cū honore ꝑducūt. Et ſic chriſtiani fuerūt lętati ethęretici confuſi. ¶ Ad confirmationem fidei catholicę mōs motuseſt de loco ſuo. Exemplū. VIIncentius in ſpeculo hiſtoriali ſcribit ꝙ āno dn̄i Milleſimo ducēteſimo viceſimoqͥnto.Caliphus rex tartaroꝝ conatus extirparechriſtianos de regno ſuo. qꝛ chriſtiani mivtim habitabāt int̓ paganos. Et vnus deꝯſiliarijs ſuis ꝯſuluit regi vt eos vinceretex euāgelio. Nam chriſtꝰ deus chriſtianorū locutꝰ eſt: Si qͥs chriſtianꝰ nō hęſitauerit ⁊ dixerit monti huic: tolle te ⁊ mitte te īmare. fiet ei. Qui cū vocauit oēs chriſtianos. quęſiuit ſi ꝟba chriſti ⁊ euāgeliū verūſit. Rn̄dentibꝰ oībꝰ ſic. ſtatim cōminatꝰ ēeis ꝙ niſi infra decē dies hoc factꝭ on̄derētoēs ꝑirent. Tūc ep̄i ⁊ ſacerdotes cōuocauerūt chriſtianos ⁊ īdicto ieiunio ꝑ triduum ⁊ or̄onibꝰ intendētes rogauerūt dn̄mIeſum chriſtū vt ſuis fidelibꝰ ſuccurreretEt reuelatū eā cuidā ep̄o deuoto viro. qͥſutor monoculus dignꝰ eēt illa ꝟba ꝓferre. ⁊ ppl̓m chriſti d̓ ꝑiculo eruere. qͥ ex hūilitate renuit et ſe peccatorem eſſe aſſeruittamen ex obedientia pręcepto ſe ſubmiſit.⁊ chriſtiani ex vna parte ſteterunt ⁊ cruceꝫchriſti ſecum habuerūt. Et rex Caliphex alia ꝑte cū ppl̓o ſuo qͥ fuerūt ꝑati ad occidendū chriſtianos. Orauit aūt ſutor flexis genubꝰ ne chriſtꝰ tot chriſtianos necari ꝑmitteret. ⁊ pręcepit monti vt ſe tolleretQd̓ ⁊ ſtatim factū eſt. Quo viſo rex baptizatꝰ ē ⁊ plures cū eo. ⁊ ſic fides roborata⁊ augmentata eſt.ęreſiarcha virtute fidei mutꝰfactus eſt. Exemplū VIIUida fidelis deuotꝰ licet
idiota cuius fidem quidam hęreſiarchaaſtutꝰ valde irritare conabat̉. ſꝫ fidel̓ dedit ſe ad or̄ones ⁊ ocul̓ in cęluꝫ erectꝭ. dixitad hęreſiarchā corā oībꝰ Pręcipio tibi inꝟtute fidei chriſtianę ne ꝯͣ eā aliqͥd exprimas vel blaſphemes. Qui mox mutꝰ cōram oībꝰ effectꝰ ē. Un̄ chriſtiani ſunt multum lętificati. hęretici ꝟo confuſi.Simplex ep̄s vicit hęreticū ⁊philoſophū valde magnū.Exemplum VIIIEgit̉ in hiſtoria eccleſiaſtica. ꝙ cū plures ph̓i ꝯueniſſent⁊ fidē chriſti impugͣrent: UnusAerat int̓ eos cui nemo reſiſtere poterat. ſedoīa argumēta facillime ſoluebat. Tūc ſimplex qͥdā ep̄s ꝯͣ illū cōmotꝰ petijt audiētiāQuē cū alij chriſtiani valde ſimplicē cogͦſcerēt. timere ceperūt ne in ꝓponēdo deficeret. ſꝫ tn̄ ꝓpt̓ ſanctitatē eiꝰ nō ſūt auſi eū cohibere. Qui arguēdo illum ph̓m ꝓpoſuitchriſtū docuiſſe diabolicas euitare fallacias. ⁊ credere in vnū deū. ⁊ chriſtū filiū eiuſ⁊ ſymbolū totū dicēs ph̓o ait: Dic mihi ſiſic eſſe credis. Tūc ille ſtatim vt fidem audiuit ex ore eius. illuminatꝰ credidit ⁊ aſtātibus ait: Ꝙͣdiu verba audiui ꝟba ꝓ ꝟbiſreddidi. Sed quando diuina virtus acceſſit. vltra non potui reſpondere. nec fideichriſtianę amplius contradicere. ſed ꝯſentio iam fide illuminatꝰ.¶ Pęreticus aſtutuſ ab obſeſſoſtulto combuſtus eſt. Ex. IXRat qͥdā hęreticus aſtutus valde qͥ timēs inqͥri ⁊ cōburifinxit ſe arreptuꝫ a dęmone. ⁊ ſicligatus ad quandā eccleſiā deductus ē. etreputabat̉ qͣſi eſſet obſeſſus. Et erat ibi qͥdam clericus veracit̓ obſeſſus ⁊ ligatus. qſubſequenti nocte diuino nutu abſolutꝰ ēa vinculis. ⁊ aggregās mattas ⁊ ſtraminaac ſcamna eccleſię ſuꝑligatū hęreticum cumulauit. Ludum aut furiam credidit illehęreticus. diſſimulauit quouſqꝫ clericusignem de lampade ſumēs cōburere cumulum cepit. Et tunc hęreticus exclamauit:Ad cuius vocem expergefacti cuſtodes cūignem extinguere niterent̉. clericuſ accepto
32