DeE

eſſent arbores pulcrę ⁊ t̓ra bona ⁊ pinguisnullū fructū gerebat. Cū autē quęreret abincolis q̨̄ poterit eſſe cā. ꝙ tꝑe qͦ viridariuꝫipſius erat fructus nō ꝓduceret. Dixer̄t eiꝙ cū ſacerdos dn̄icis diebꝰ celebraret miſſam tꝑe fructuū iuuenes relicta miſſa ⁊ eccleſia colligebāt fructꝰ ⁊ diſſipabāt clauſuras ⁊ arbores. Cū de hͦ monuiſſet ſacerdoſeos. ſed nollent deſiſtere excōicauit viridariū. ne d̓ cętero gereret fructū. Et extūc fructu nō gerebat. Tūc p̨̄dicta duciſſa fec̄ viridariū abſolui p̨̄cipiente dicto ſacerdotevt fructū ferret de cętero cōſuetū qd̓ ⁊ fecitUn̄ etiā habet̉ Mar. xi. ꝙ dn̄s Ieſus maledixit ficulneę. ⁊ ſtatim aruit. qꝛ dn̄s Ieſus chriſtꝰ dedit ptātē ligādi ⁊ ſoluēdi ſacerdotibꝰ dicēs: Qd̓cūqꝫ ligaueritꝭ ſuꝑ terram. erit ligatū ⁊ in cęlis.¶ In diſcipulo de tempore¶ Comes qͥdā qui ꝯtēpſit excoīcationemquō abbas panē albū excoīcauit in cōſpectu illius comitis. qͥ ſtatim factꝰ eſt niger etmuſcidus. Hoc quere in diſcipulo de tꝑeſermōe. lxix. I ¶ Item papa Gregoriꝰ excoīcauit quendā ciuē qͥ contēpſit excoīcationē ⁊ ſtatim ciconię nidos ſuos d̓ domoillius trāſtuler̄t ad aliā domū. Et poſt abſolutionē redierūt. Hoc in diſcipulo detꝑe. ſermone. lxix. M ¶ Item quidā ep̄sexcoīcauit paſſeres qꝛ maculauerūt eccl̓iaꝫſancti Uincentij. ⁊ qͣꝫcito aliqͥs paſſer ibiportat̉ ad eccl̓iaꝫ ſtatim morit̉. ſer. lxix. MItem ſacerdos cōcubinarius ꝯtempſitſuſpenſionē ⁊ excoīcationē ⁊ qͣꝫcito acceſſitad celebrandū diabolus ſuffacauit eum.Hoc q̨̄re. ſermone. cxi. H¶ Exenſatio¶ Puella quędam iuit ad caſtrū ⁊ diabolus in ſpē hoīs diſſuaſit ei. ⁊ poſtmoduꝫdixit: diabolus ſuaſit mͥ. quęre ſer. cxxxi. R¶ Exemplum¶ Qui peccant in exemplis aliorum. Exemplum XLII¶¶ Hdus ſolo quidē noīe ep̄s oꝑe auUidaꝫ ep̄s noīe Leopoltem tyrannꝰ. Hic cū eſſet vaniſſimus. nihil in ſe habēs pietatꝭ vel religiōisQuodam tꝑe dicebat ei germanus ſuus

nobilis: Dn̄e epiſcope multū ſcandalicatꝭnos laicos malo exemplo veſtro. anteqͣꝫ eſſetis ep̄s aliqn̄ deū timebatꝭ. modo nihil d̓eo curatis. Cui ille rn̄dit. fratres duo erātvicini ex quibus vnꝰ exemplo alteriꝰ peccauit. Mortui aūt ſunt ambo ⁊ educti adinfernū. Cū igitur eēt in tormētꝭ. vnꝰ alteri dicebat. vę tibi. qꝛ tuo exemplo ꝓuocatꝰad peccandū merui hūc locū. Cui alt̓: Bone vicine ſi tibi amplius placet ſedes meatrade mihi tuam. ⁊ ego dabo tibi meam.Sic dico vobis frater qn̄ venerimꝰ ad inferos. ſi videbit̉ vobis ſedes mea honorabilior qͣꝫ veſtra. aſcendite eam ⁊ ego recipiam veſtrā. Rn̄dit ille: Mala cōſolatio hͨeſt. Hęc Ceſarius.¶ Exemplū bonū ꝓuocat malosad pęnitentiam Exem. XLIIIĘatus Dn̄icus quāda vib ce cū ſtaret cū alijs religioſis ⁊ ſa-Icerdotibꝰ ad diſputandū contrahęreticos. ⁊ dubitauer̄t de via. quęſier̄t aquodam quē credebāt catholicū. ſed reuera hęreticus erat. Optime inqͥt ⁊ libent̓. nōſolū viam oſtendā. ſed ⁊ etiam vos illuc ꝑducam. Ducēs ergo eos ꝑ qd̓dam nemusfecit eoſ intm̄ malicioſe errare ꝑ ſpinas ⁊ vepres ducēdo. ꝙ pedes eoꝝ ⁊ crura fueruntſanguine cruētati. Vir igit̉ dei patiētiſſime hoc ferēs. ⁊ in quandā iocūditatē ꝓrūpens oēs ad laudē dei ⁊ ad patientiā hortatus eſt dicens: Chariſſimi ſperate in domino ꝙ victoria nob̓ ꝑueniat. Iaꝫ enī peccata nr̄a ꝑ ſanguinē purgant̉. Ille ꝟo hęreticus cernens mirabilē ⁊ ſętam eoꝝ patientiam. ⁊ viri dei verbis bonis ⁊ exemplisbonis compunctꝰ fraudis venena detexit.⁊ hęreſim abiurauerit. ⁊ vitā laudabilē pꝰmodū duxit.¶ In diſcipulo de tempore¶ Latro cui iuuenis monachus ſeruiuit īclauſtro. ⁊ comedit panem ⁊ aquam in p̨̄ſentia ipſius latronis. quomodo ꝓpter bonum exemplum illius iuuenis latro iſte bonus homo factus eſt. Hoc quęre in diſcipulo ſermone. li. I¶ Item quidam audiuit de nocte in lectoſuo fratres ordīs p̨̄dicatoꝝ alacrit̉ cātare