Exempla
corpus dn̄i. Ut dn̄s ex ore infantiū ꝑficeret laudē ⁊ deſtrueret ꝑfidiā multoꝝ qͥ deeodē ſacr̄o male ſentiūt. inſpirauit puerovt rn̄deret: Quare vultꝭ me deciꝑe. nō eſtcorpus dn̄i qd̓ mihi offertꝭ. Ad qd̓ verbuꝫſacerdos admirās. ⁊ puero aliqͥd diuinuꝫinſpiratū arbitratꝰ eē ſacrā cōionē attulitquā ille puer ſatis deuote accepit. hͨ Ceſa.¶ Chriſtus ꝑſonaliter cōmunicauit mulierem Exem. XXVIIEmina quędam deuotaqͦdā tꝑe ardent̓ nimis coīcare deFſiderās gr̄aꝫ eandem a ſacerdoteſuo ſibi impartiri humilit̓ ⁊ inſtant̓ poſtulauit. A qͦ repulſam paſſa dicēte illo nō debere laicas fęminas ꝓ libito ſuo coīcare. ſꝫſtatuto tꝑe. q̨̄ fleuit ⁊ ingemuit. Cuiꝰ ardorem ſummꝰ ſacerdos attendēſ. nō diu paſſus ē eā fraudari a deſiderio ſuo. Eademenī nocte cū in ſtrato ſuo iacens vigilaret⁊ or̄onibꝰ vacaret. ſaluator chriſtꝰ Ieſuscū multo ſplēdore cubiculuꝫ eiꝰ ingreſſus.pixidem in qͣ corpꝰ chriſti ī eccl̓ia recōdi ſolebat ꝓprijs manibꝰ portabat. Eratqꝫ circa eū fragrantia miri odoris ⁊ multitudoangeloꝝ ī circūitū eiꝰ. Cūqꝫ illa beata mulier ad tantā gl̓iaꝫ ſtuperet. ſtans coraꝫ eadn̄s ait: Quia tibi ſacerdos ille corpꝰ meum negauit. ego manibꝰ meis te coīcabo.qd̓ ⁊ fecit. hoſtiā vnā de pixide tollēs ⁊ eaꝫcoīcans. ſicqꝫ receſſit. Hęc Ceſarius.ęmina quędaꝫ corꝑali ciboabſtinuit de vna dn̄ica ad aliamxemplum XXVIIIEmina quędā erat ſolitaſępe coīcare. ⁊ ex ꝑmiſſiōe ſacerdotꝭ ſingul̓ diebꝰ dn̄icꝭ. ⁊ ſuſtētabat̉ de dn̄ica in dn̄icā d̓ ſacra coīone. necetiā corꝑalit̓ eſurijt. ⁊ hͦ ſacerdos indicauitep̄o. ⁊ ep̄s ſicut vir prudēſ volēs ꝓbare nealiqͥd fallacię ibi eſſet. ait ſacerdoti: Da eihoſtiā nō bn̄dictā ꝓ coīone. qd̓ ⁊ fecit ſacerdos. Statim illa cepit mirabilit̓ eſurire⁊ cucurrit ad ſacerdotē. ⁊ dixit ei ꝙ ꝑdidiſſet gr̄am. qͦ intellecto. ſacerdos dedit ei verū corpꝰ dn̄i. Hęc Ceſarius. ¶ Diabolus fugatus ē ab obſeſſo ꝑ ſacramentū corꝑis chriſti Ex. XXIX
Acerdos qͥdā cuiuſdā demoniaci os aꝑuit ⁊ hoſtiā nō cōIecratā impoſuit. p̨̄cipiēs vt ī virtute illiꝰ hoſtię exiret. qͥ dęmoniacꝰ hoſtiaꝫdentibꝰ dilacerās dixit: Nō exibo ꝓpt̓ iſtūpanē nō ꝯſecratū. Sacerdoſ poſtea hoſtiāꝯſecratā miſit ī os dęmōiaci dicēs: In virtute iſtiꝰ ſacramēti exeas. Cui diabolus reſpondit: Hoc eſt verum corpus chriſti qd̓ſufferre non valeo. ideo iam ab illo hominę recedo.¶ Aſini ceſſerunt ſacramēto euchariſtię Exemplum XXXebanus ſancti Iacobitu deferret corpus dn̄icum ad cōmunicandū infirmū. obuiam hapuit aſinoſ in platęa ſaccis frumēti oneratos. qui totam ſuperioreꝫ platęaꝫ occupauerunt. ⁊ cum vix ſcholaris qui ante eumportabat lucernaꝫ pertranſiſſet. timenſ plebanus quia ſenex erat p̨̄cipitari in lutū cūſacramento. ait: Quid eſt qd̓ agitis aſininunquid conſideratis quem geſtem in manibus meis. ſtatim diſcedite date honoreꝫcreatori veſtro. ⁊ ſtatim omnes aſini ſteterunt ⁊ ſimul deſcēderūt. Et cum deſcēſuseſſet laborioſus. ſacci tamen non ſunt lapſide aſinis.¶ Equus bos et aſinus cognouerūt chriſtum in ſacramentoExemplum XXXIUida ep̄s deuotꝰ. ⁊ qͥdaꝫ¶ ¶ ęreticꝰ ꝑuerſus ſeinuicē obligaLuerunt de ꝟitate corporis chriſti.Un euchariſtia ſuꝑ hauenā ī doliū poſuerūt. ⁊ adduxerūt equū bouē ⁊ aſinū. Quipabulū nō tangētes. ſꝫ potius genua flectētes. dn̄m tanqͣꝫ rōne vtentes adoraueruntQuo viſo hęreticus fidelis effectꝰ ē. Eſa.pͦ. Cognouit bos poſſeſſorē ſuū ⁊ aſiuꝰ p̨̄ſepe dn̄i ſui. iſrael aūt me nō cognouit. ⁊ populus meus non intellexit.¶ Equus iudei cognouit chriſtūin ſacramēto Exem. XXXIIAcerdos quidam cū iretſ ad cōmunicandū quendam infirmū. iudeum obuiam habuit eqͥtatu nobili. equus flexiſ genubꝰ an̄ corpus