Exempla

vocē dicētē ſibi: Frat̉ Iordanꝰ ordinis p̨̄dicatoꝝ venturꝰ eſt modo. ipſū voca. dicens te a me miſſam ad eū ⁊ ꝯfitere illi ⁊ ſalua eris. Venit ſctūs ⁊ ꝯfeſſa eſt peccatrix.⁊ cū vomitu pctōꝝ araneā ⁊ venenū euomuit: deo gr̄as agēs ſanata ē pleniſſime. hͨin vitaſpatrum. ¶ Paſſio chriſti aufert deſperatione Exem. VIIIUidā ſceleratiſſimꝰ mori¶a Hens deſꝑauit. Cui apparuit btūs¶ Dn̄icus cui deuotꝰ erat dicensCur fili ꝓpter enormitatē pctōꝝ deſperas.ꝓ quorū medicina ⁊ totiꝰ mūdi dolor chriſti fuit infinitꝰ. cuiꝰ medicinę efficaciā contemplando infinitā. nequaqͣꝫ deſperabis.Nam mīma chriſti ſanguinis gutta ſuperabūdat ⁊ tollit oīa pctā mūdi. vnde contritꝰ ille pęnitentiā fecit ad vitā ⁊ ſaluatꝰ ē¶ Indiſcipulo de temporę¶ Quidā reputabat̉ quaſi ſanctꝰ ⁊ tamēin agone deſperauit. ⁊ ſic dānatꝰ eſt. Hocquęre in diſcipulo de tꝑe. ſer. cxxxi. P¶ Item qͥ dixit in agone: impoſſibile ē ꝙdeus ignoſcat mihi pctā mea. Hoc quęreſermone. cxxxiiij. T ¶ Quidā qui voluitabſqꝫ oī pctō viuere. ⁊ ſic deſꝑauit. ſic tn̄ꝙ ſurrexit ecōnu̓ſo. Hoc quęre d̓ tꝑe. ſermonē. ix. N ¶ Heremita qui reduxit deſperatū. ⁊ ſic meruit duplicē coronā. Hocquęre ſermone. xxx. H¶ Detractio¶ Fratres detraxerunt morienti. Exemplum IXN monaſterio beati Gregorij. frater qͥdam vi febriū calore vltimū flatū emittere videbat̉ſed cū circūſtantes monachi ⁊ pſalmodiāintermittētes ei detrahebāt. ipſe reuiuiſcēsait: parcat vobis frēs deuſ. qꝛ mihi detrahere voluiſtis. Naꝫ impedimentū nō modicū mihi generaſtis. Nam tam a vobisqͣꝫ a diabolo ſub vno tꝑe accuſatꝰ. neſciebam cui calūnię pͥmitꝰ rn̄derē. ſed ſi qn̄qꝫquēlibet migrantē videritꝭ. eidem nō detractionē ſed compaſſionē impendatꝭ. vtpotequi ad tam diſtricti iudicis iudiciū cū terminatore ſuo vadit.Miles quidā detraxit alij militi defūcto qͥ apparuit ſibi Ex. X

Iles quidam iacens ī lecto cū vxore. detraxit alij militi de¶ Pfuncto qͥ apparuit ſibi dicēs: Indulge mihi. ⁊ dicebat ſe eſſe in magnis pęnis purgatorij. ⁊ miles quęſiuit vtruꝫ ſibipoſſit ſuffragari. Rn̄dit ꝙ ſic Et ille. viſ vtiſte oret ꝓ te. Tūc ille exagitauit caput ī ſignū ꝙ nō placeret ſibi ꝙ ille ꝓ ſe oraret qꝛin pctīs eſſet. Tunc ille dixit. vis vt ille heremita ſanctus ⁊ deuotus ꝓ te orabit: Etille dixit. vtinā iſte ꝓ me oraret. facilit̓ poſſet me liberare quia amicus dei eſt.¶ Detractor laniauit in extremispropriam linguam cū dentibusproprijs Exemplum XIAcerdos quidaꝫ intantūwitio linguę deditus erat. vt qͣſioībus detraheret ⁊ alios homīesgrauit̓ infamaret. hic aūt ante mortem raptus in furiā. tanto in ſe deuaſtatꝰ. vt proprijs dentibus linguam maliloquā laniaret. ⁊ palam cunctis oſtēderet. quę linguaſua doloſa egerat. ⁊ venenuꝫ aſpidum ſublabijs eius qͣſi ſepulcrū patens. guttur illiꝰfetorem deterrimū anhelaret.¶ In diſcipulo de tempore¶ Quidā detractor infamauit ſacerdotes ⁊ religioſos. ⁊ eiꝰ lingua nō potuit putreſcere. Hoc quęre in diſcipulo d̓ tꝑe ſermone. xci. I Iteꝫ duo ſocij ⁊ quoꝝ vnꝰerat detractor peſſimꝰ in extremis vidit albatos hoīes manꝰ extendētes ⁊ cōquerentes de eo. ⁊ ſic deſperauit. ſer. xci. H ¶ Itēep̄s probus ⁊ deuotus punitꝰ eſt in purgatorio ꝑ fetorē famuli ſui qͥ ardebat in inferno. qꝛ audiuit detractiones illiꝰ famuli ⁊ eūnon ſemꝑ correxit. ſermōe. xc. I¶ Diſcretio¶ Duo fratres noluerūt cibumſumere niſi quem deus eis mitteret Exemplum XIIUo fres habitaueruntd vltra illū heremū vbi quondam¶ fuit ſctūs Antoniꝰ comoratꝰ. quieuntes ꝑ deſertū decreuerūt nō ſumere cibum niſi quē deꝰ illis trāſmitteret. Cunqꝫerrātes eos ꝑͤ deſerta ⁊ deficientes iam fame cōſpexiſſent a longe maxites q̨̄ gēs cūctꝭnatiōibꝰ