DeC

domo infirmꝰ iacebat venit ⁊ ſibi dictā tribulationē aperuit. ⁊ de illis vanitatibꝰ humiliter ē cōfeſſus. cunqꝫ ab illo abſolutusfuiſſet. ſtatim oīs illa reſonātia q̨̄ reſultabat in eiꝰ cerebro ex toto receſſit. Hęc invitaſpatrum. ¶ Clerici qui cantauerunt ſaccū plenū Exem. IIIEmpore quodaꝫ clericistqqͥbuſdā in eccleſia qͣdaꝫ ſęcularifortiter ⁊ tam clamoroſe nō deuote cantantibꝰ. ⁊ voces tumultuoſas in ſublime tollentibꝰ. vidit hō qͥdaꝫ religioſus qͥaffuit. quendā dęmone in loco eminētioriſtantē. ſaccū magnū ⁊ longū in ſiniſtra manū tenere qͥ cantantiū voces dextra latiuscapiebat. atqꝫ in eundē ſaccū mittebat. Illis gͦ expleto cantu int̓ ſe gl̓ificantibꝰ. tāqͣꝫqui deū fortit̉ ⁊ bn̄ laudaſſent. Rn̄dit illeq̄ viderat viſionē: Bn̄ qͥdem cantaſtis. qꝛſaccū plenū cantaſtis. Mirantibꝰ illis ⁊ interrogantibꝰ cur hͦ diceret. viſionē eis expoſuit. His ꝟo exmplis nō rep̄hendit̉ deuotus clamor qͦ deus laudat̉ in cantu etpſalmodia. ſꝫ tm̄ inanis gl̓ia. Hęc Ceſa.¶ Charitas¶ Cor cuiuſdam virginis pre nimio amore ē ſciſſum Ex. IIIIRat quędā virgo nobiliſqͣttuordecim ānoꝝ. Marię ꝟgini valde deuota. Hęc qͦtidie rogabat ꝟginē gl̓ioſam ſeptē annis vt oſtēdere ſibi dignaret̉ filiū ſuū. Quę cū in dienatiuitatꝭ dn̄i cauſa oronis ſola introiſſetcapellā. apparuit ei pulcerrima ꝟgo tenēsfiliū pulcriorē. Hęc allocuta ē virginē dicens. ꝙ acciꝑet filiū ⁊ luderet cum eo. Qd̓cū illa feciſſet gaudēs cū magna reuerentia⁊ deuotiōe. Cui puer. diligꝭ ne me. Et illadiligo. Quō aūt. pluſqͣꝫ veſtes meas. Etpuer. dicas ſi plus diligaſ. Et illa plus qͣꝫcor meū. Et ille quō me plus diligꝭ cordetuo. At illa neſcio dicere ſꝫ ipſuꝫ cor loqͣt̉.Quō dicto mox cor ꝟginis p̨̄ nimio amore ſcindit̉. Et puer accepta aīa cū cōcentuangeloꝝ deduxit eam in cęlū. Ad cantumꝟo angeloꝝ familia cucurrit ad capellam⁊ ꝟginē mortuā inueniētes. odore mirabili oēs repleti ſunt. Et frēſqͥ tūc ad erāt cor

eius ſciſſum inuenerūt ⁊ in eo ſcriptuꝫ aureis litterꝭ. diligo te plꝰ qͣꝫ me. qꝛ tu creaſtime. redemiſti me ⁊ dotaſti me. Hęc Diridarius. ¶ Paulinꝰ ep̄us ſe deditpro filio viduę ExemplūVUm in italia vuandaloꝝIſęuicia eſſet dep̨̄data. ⁊ multi ca¶ pti ducerent̉ ex hac terra. Paulinus ep̄s oīa bona ſua captiuis egentibꝰerogauit. Cūqꝫ iaꝫ deficeret. venit quędāvidua cuius filiꝰ a genero regꝭ vu andalorū captꝰ fuerat. a Paulino p̨̄ciū redēptionis filij ſui humilit̓ poſtulāſ. q̄ dubitās qͥdfaceret. cū nihil hr̄et. dixitqꝫ donū nō habeo. ſꝫ ⁊ me ſeruū ꝓfite̓ ⁊ ꝓ filio trade. Qd̓illa a tanto viro magꝭ irriſionē qͣꝫ cōpaſſionem putabat. Tandem vix certificata aſſumpto Paulino generū regꝭ adijt. Primo rogās vt ſibi redderet filiū ſuū. qd̓ dūille ſuꝑbe nec reciꝑet nec audiret: Vulierꝓducēs Paulinū ait: Ecce hūc hoīem ꝓfilio meo vicariū do. Cuiꝰ venuſtatem illecōſiderās. quęſiuit qͣlis officio eēt. ⁊ audito ipſo ꝙ eēt hortulanꝰ reddito filio Paulinū recepit. Cū aūt idē gener regꝭ hortumad Paulinū ſępe intraret. ⁊ cōferēs cumeo. cū ſapientiā illiꝰ audiret. cepit in eiꝰ ſermonibꝰ delectari. Quadā die ſecrete dixitPaulinꝰ dn̄o ſuo. prouide qualiter diſpones regnū. qꝛ rex cito morietur. Qd̓ cū retuliſſet. Rn̄dit rex. libenter viderē virū dequo dicis. Cui gener. ad prandium deferet virentes herbas. tunc videbis. Quo viſo. ⁊ rex tremens ſecretum cordis ſui reuelauit genero ſuo dicens. virū audiſti. Nāin ſomno in hac nocte iſtū cum iudicibusſedentem contra me vidi. magni meriti hōeſt non talis qualis apparet. Tunc Paulinus ſecre te interrogatus a dn̄o quis eēt.Rūdit ſeruus tuus quē a vidua ſuſcepiſtiQuo diu inſtante tandem confeſſus eſt ſeeſſe epiſcopum. Ille perterritꝰ dixit. Pete quid vis vt cum honore ad tuos redeaſCui Paulinꝰ: Oēs captiuos ciuitatistuę relaxa. Quo annuente cum frumento⁊ nauibus ⁊ oībꝰ captiuis ſolutis Paulinus reuerſus eſt. ⁊ qui ſe in ſeruitiū tradidit. multos a ſeruitio liberauit.

14