Sermo
ſibi in vita ⁊ morte. Nā ipſa petiuit a chriſto in or̄one ſua tria: Primo cōtemptumomniū rerū tꝑalium. Secūdo vt filiorumſuoꝝ dilectiōeꝫ a corde ſuo auelleret. Tertio vt in ꝯtumelijs et iniurijs ſibi patiētiādaret. Facta or̄one. audiuit dn̄ꝫ ieſuꝫ dicenteꝫ ſibi: Eliſabeth exaudita eſt oratiotua ſponſa mea. Etiā quadā vice reclinauit ſe in gremio ancillę ſuę. ⁊ oculos ad cęlum eleuans. cū diu tacēs nullū verbū penitus emiſiſſet: Tandē lęta facie locuta ēdicēs. Ita dn̄e tu vis mecū eſſe ⁊ ego tecī⁊ nunqͣꝫ volo a te ſeꝑari. Poſtea cuꝫ abancillis interrogaret̉ vt ad dei honorē etearū ędificationē quid viderat indicaret.Illa ait. Vidi cęlū aꝑtum ⁊ ieſum ſe adme īclinantē ⁊ dicentē mihi: Si tu vis eſſe mecū ⁊ ego ero tecū. Cui ego reſpōdi ꝓut me loquentē audiuiſtis. Appropinquāte tꝑe quo dn̄s ieſus dilectā ſuā de mūdiergaſtulo vocare diſpoſuit. vt q̨̄ ꝯtempſerat mundū ⁊ regnū mortaliū. regnū perciperet angeloꝝ. chriſtꝰ met cū augelis ſuisapꝑuit ei dicēs: Ueni electa mea ad ęterna tibi p̨̄parata tabernacula. Poſt paululū ꝟo anno dn̄i. M. ccxxxi. ad extremāhorā ꝑueniēs obdormiuit in pace. Quatu ad ſecūdā ꝑtem iſtius ſermonis dicendum eſt de vita viduaꝝ. q̨̄ in ſe debēt habere vt chriſto placeat vita ipſarū. Et dehͦ quęre in diſcipulo d̓ tꝑe. ſermo ne. cxviQuantū ad tertiā ꝑtem iſtius ẜmonisſciendū. ꝙ oēs homines debēt hodie honorare ſanctā Eliſabeth. ⁊ eā inuocare inoībus neceſſitatibꝰ ⁊ infirmitatibꝰ. Et primo qͥ patiunt̉ defectum oculoꝝ. Un̄ cumquidā puer qͣttuor annoꝝ cęcus natus eſſet. meritis beatę Eliſabeth lumen recepitMulier quędaꝫ cū per annū integrū cęcamanſiſſet. ad rogandū ſanctā Eliſabethtota deuotione ſe ꝯtulit. ⁊ amiſſum lumērecepit. Etiā mulier quędā cum ꝑ annuꝫcęca māſiſſet. ad tumuluꝫ ſctē Eliſabethfaciēs ſe duci. vnius oculi lumē recepit. q̨̄ad ꝓpria reu̓ſa in alio oculo torqueri grauiter ſenſit. Cū ꝟo iterū beatę Eliſabethmerita imploraret. et apparuit ſibi Eliſa
beth dicens: Accedens ad altare fac cumcorꝑali ter tuos oculos ventilari. ⁊ ſic recipies ſanitatē. q̨̄ cū iuſſa ꝯpleuiſſet. ſanitatem recepit. ⁊ iſte modus cōmuniter ẜuat̉in thuringia. Etiā quidā vir lumine oculorū penitꝰ pͥuatus. ſepulcrum ſanctę Eliſabeih viſitās. plene curatiōis bn̄ficiū recepit. Poſtmodū ꝟo idē vir fluxū ſāguinis eſt grauatꝰ vt moriturus a familia crederet̉: Accipiēs vero de terra ſepulcri ſanctę Eliſabeth. ⁊ ipſaꝫ ꝯterens. aquę cōmiſcuit ⁊ bibēs ſanitateꝫ plenā recepit. Etiāſurdi ⁊ muti debēt beatā Eliſabeth inuocare. Un̄ quędā puella dū viſu ⁊ auditupͥnata eſſet. ⁊ loquēdi ⁊ ambulādi potētiāamiſiſſet: Pater ⁊ mater ad beatā Eliſabeth eā deuouerūt. ⁊ ꝑfecte eā ſanatā receperunt et ſic dei ⁊ beatę Eliſabeth laudātes magnalia. Etiaꝫ claudi ⁊ gibboſi ſentiūt iuuamen ab ea. Un̄ quędā puella cūdiu magnis et diu̓ſis fuiſſet infirmitatibꝰmoleſtata. tandē gibbo in dorſo. ſtruma īpectore creſcentibꝰ. vt ſic eſt toto corꝑe incuruata. ꝙ nulla rōne poſſet ſe erigere. ſedmanibꝰ ſuꝑ genua poſitis. corpus ſuū totaliter ſuſtentaret cū gͦ mr̄ in quadā ſportaeā ad tumulū beatę Eliſabeth deportaſſet. ⁊ ꝑ dies decem cōmorantes ibidē nullum potuerūt ſanitatis remediū inuenire.Irata mater ipſius contra ſanctam Eliſabeth murmurauit dicēs: Omnibꝰ bn̄ficiaimpendis. ⁊ me miſerā nō exaudis. Reuertens gͦ oēs quos poterat a viſitatione eiꝰau̓tit. Cū gͦ ſic irata recederet. ⁊ miliare dimidiū ꝑegiſſet. et eiꝰ familia triſtis eſſet eteiꝰ filia doloribꝰ cruciata fleret. tandemipſa puella obdormiēs. vidit qͣndam pulcerrimā dn̄aꝫ cū facie refulgēti. q̨̄ corpuseiꝰ in dorſo ⁊ pectore liniēs dixit ei: Surge ⁊ ambula. Euigilās puella. ⁊ ſe ab omni deformitate ⁊ curuitate penitꝰ ſanatā īueniēs. viſionē mr̄i retulit. ⁊ gaudiū ⁊ lęticiā generauit. Redeūtes gͦ ad ſepulcꝝ ſctēEliſabeth. ⁊ deo ⁊ ſibi gras egerūt. ⁊ ibideꝫ ſportā in ſignū dimiſerūt. in qͣ puellafuit deportata. Etiā vir quidam in genubus ⁊ cruribꝰ infirmatus. ita vt nō poſſet